เรามาทดลองฝึกใช้ชีวิตอย่างมี "ศิลปะ" กันเถอะ...

บางทีการ "รู้จักหยุด" ก็เป็นส่วนประกอบหนึ่งของการใช้ชีวิต ที่สวยงาม...

ถ้าพูดในฐานะนักดนตรี การหยุดหรือเสียงเงียบ
นี่ถือว่าเป็นเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งของการบรรเลงดนตรี
คงจะเป็นดนตรีที่น่ารำคาญมากๆ หากไม่มีศิลปะในการหยุดเพื่อให้ผู้ฟังได้พัก

ชีวิตก็เหมือนกัน ก็ควรมีศิลปะแห่ง "การหยุด" เพื่อให้เราได้ "พัก" เหมือนกัน

การหยุด ในทางดนตรี คือช่วงเวลาที่ให้โอกาสคนฟังได้ซึมซับความรู้สึกที่ผ่านมาได้อย่างเต็มเปี่ยมและมีโอกาสหายใจหายคอในการฟังดนตรี

การหยุด ในชีวิตก็เหมือนกัน มันเป็นการมอบ "โอกาส" ให้กับตัวเราเอง
ให้เราได้หยุดซึมซับความรู้สึกที่ดี
ให้เราได้หยุดตามลมหายใจ
ให้เราได้หยุดเพื่อมอง เพื่อเก็บรายละเอียดความสวยงามกับสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา

ผมเคยใช้ชีวิตแบบบ้าพลังบู๊ล้างผลาญ

คือทำงานตลอดเวลาไม่คิดจะหยุดพักเพราะกลัวจะขาดทุนในการใช้ชีวิต
ปรากฏว่าไอ้การใช้ชีวิตแบบนี้แหละที่มันจะพาลให้เราต้อง "ขาดทุน" ในชีวิต

ผมจึงเรียนรู้ที่จะ "หยุด" เพื่อหาจุด "พัก" ของชีวิต
แต่สิ่งที่ท้าทายคือ... แล้วจะ "หยุด" ตรงไหนและต้องใช้เวลาหยุดนานเท่าไหร่

ประเด็นสำคัญมันจึงอยู่ที่ "ความเหมาะสม"
ซึ่ง... เหมาะสมของคุณกับผมมันก็ไม่เท่ากันอีก

เอาเป็นว่า...
จุดที่ทำให้คุณสบายใจ ผ่อนคลายและเบิกบานใจต่อการทำกิจกรรมใดๆ ก็ตาม
จุดนั้นแหละ คือจุดที่เหมาะสมของคุณ

ดังนั้นความเหมาะสมก็คือ... ส่วนหนึ่งของความงามในศิลปะแห่งการใช้ชีวิต

การใช้ชีวิตจึงเหมือนการสร้างงานศิลปะอย่างหนึ่ง

วันนี้...
เรามาทดลองฝึกใช้ชีวิตอย่างมี "ศิลปะ" กันเถอะ...

หาโอกาสเหมาะๆ ที่จะ "หยุด" อย่างสวยงามกันสักครั้งนะครับ^^

ที่มา https://www.facebook.com/heartsoulhol

ติดตามกระทู้เก่าได้ที่นี่ครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้http://pantip.com/topic/32974115