ผมเป็นเกย์แต่ไม่แสดงออกครับ และแอบชอบเพื่อนสนิทคนนึง มันเป็นคนขี้เล่น เฮฮา อัธยาศัยดีกับทุกคน โดยเฉพาะกับผมมันจะชอบมาง้องแง้ง กวนทีนบ้าง งอนบ้างต่างจากเพื่อนชายธรรมดา ซึ่งนั่นทำให้ผมคิดไปเองว่ามันชอบผม
จนวันนึงผมบอกมันไปว่าผมชอบมัน มันก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่บอกว่า กุให้ได้แค่เพื่อนนะ มุงจะคิดยังไงกับกุก็ได้
หลังจากวันนั้น ผมพยายามตัดใจจากมันหลายครั้ง แต่ด้วยความที่เรา(ต้อง)ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลา (ผมมีมอไซด์แต่มันไม่มี) และมันยังคงทำตัวกวนๆใส่ผมเหมือนเดิม ผมก็ยังคงตัดใจไม่ได้ครับ...
ถามว่ารู้สึกยังไงกับชีวิตปัจจุบันนี้ ตอบเลยว่ามันทั้งทุกข์และสุขครับ สุขที่มันทำให้ผมรู้สึกว่าผมสำคัญเกินเพื่อนทั่วๆไป และทุกข์ที่รู้ว่าสักวันนึง มันก็คงต้องมีคนที่มันรักของมัน บางทีเวลาน้อยใจก็มีแอบไปร้องไห้บ้างครับ เพราะผมรู้ดีว่าผมไม่มีสิทธิ์ไปเรียกร้องอะไร เพื่อนก็คือเพื่อน ต้องไม่ทำให้มันรู้สึกอึดอัดลำบากใจ
ผมรู้ว่ามันผิดที่ต้องรู้สึกอย่างนี้กับเพื่อน ถ้าเลือกได้ผมก็ไม่อยากชอบมันหรอกครับ มีคนอื่นๆ และผู้หญิงพยายามเข้ามาในชีวิตผม แต่ตอนนี้ ใจของผมอยู่ที่เพื่อนคนนี้แล้วและไม่รู้ว่าอีกนานไหม มันจะกลับมาอยู่ที่เดิม

ผมไม่รู้ว่าอนาคตมันจะจบยังไง ผมได้แต่บอกตัวเองว่า เฮ้ย อีกไม่นานเดี๋ยวก็เรียนจบละ เดี๋ยวก็คงไม่เจอกันละ เดี๋ยวก็คงลืมมันได้
บางทีผมก็มาคิดว่า ถ้าผมไม่ได้เป็นเกย์ ผมคงเปิดโอกาสให้คนอื่นและมีรักจริงๆไปแล้ว คงไม่ต้องมาทุกข์ใจแบบนี้

เพื่อนๆจะมีวิธีจัดการกับอารมณ์ความรู้สึกแบบนี้ยังไงครับ ถ้าตกอยู่ในสภาวะแบบผม