คำพูดที่ว่าไม่เป็นไร เราไม่เป็นไรจริงหรอ ? :(

เรื่องของเรื่องคือ เพื่อนโมโหแฟนที่แฟนโทรมา miss call บ่อยๆ เป็นสิบสายเลย ในวันนั้นอารมณ์เพื่อนไม่ดีด้วยเลยบ่นลงเฟซบุ้กนี่แหละ ต่อมาเหมือนแฟนไปเห็นหลังจากโพสต์ไม่นาน แฟนมาขอโทษขอโพยใหญ่ ก็บอกแฟนว่าไ

ตามหัวข้อเลยค่ะ มาทำดีกับเรา ดีมากๆด้วย แคร์เรามากจะเป็นห่วงเป็นใยเราตลอด ถามว่าอยากได้นู่นนี่มั้ยแต่เราก็ปฏิเสธแหละค่ะ..เพราะไม่ได้เป็นอะไรกัน เราแคร์มาก ทำเหมือนแฟนกันทุกอย่างแต่เขาไม่เอ่ยปากออกมาส

คือเรารักแม่มากเลยนะ แม่เราเป็นคนที่ไม่สนใจเรื่องสุขภาพเลย กินแต่ของที่อยากกิน น้ำอัดลมทุกวัน หลายขวด น้ำชา น้ำหวาน น้ำเปล่านี่แบบ แทบไม่แตะเลยอะ แล้วก็จะมาเล่าให้เราฟัง ว่าแบบนี่แม่ไม่ได้กินน้ำเปล่า

เพราะผมกวนTeenกับแค่เขา ปากไม่ตรงกับใจทำเหมือนไม่ค่อยสนใจอะไรมากแต่จริงๆแล้วคอยตามดูแลเขาห่างๆตลอดไม่ว่าจะเป็นตอนเค้าไปร้านเหล้าบางทีเราก็ไปนั่งโต๊ะห่างๆคอยดูเค้าเสมอ จนสุดท้ายเค้าบอกกับผมว่าผมไม่สนใจ

คือเมื่อวันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาผมก็ได้ไปเจอคนคุยครับ

เพิ่งมาตั้งกระทู้เป็นครัังแรกค่ะ คือ เราโดนคนที่เรารักและแคร์มากด่า(เราไม่ใช่แฟนกันน้ะ) เราก็ไม่ชอบหรอกที่จะมาด่าเราโดยที่ไม่มีเหตุผลอะไร จะโมโหใครมาจากไหนก็ตามอย่ามาลงที่เราไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์ เวลา

คือแบบเราก็ปกตินะคะ ไม่ได้โกรธ ไม่ได้เคือง ไม่ได้ไม่พอใจอะไร แต่บางทีแฟนชอบคิดแทนเราตัดสินแทนเรา แล้วคิดว่าเราจะโกรธ จะเคือง จะไม่พอใจ แล้วดราม่าก็ตามมา.... แล้วเราก็แบบ อ้าวเห้ยยยย ก็ปกติของเราอยู่