ไม่คิดเลยว่าจะมีวันที่มาตั้งกระทู้แบบนี้ซะเอง ปกติตามฟินกับคนอื่นอย่างเดียว ><
ก่อนอื่นอยากจะบอกว่าที่มาของกระทู้นี้คือเราอยากเจอผู้ชายคนนึงซึ่งเราพยายามตามหาเค้ามาเดือนนึงละ
เพ้อทุกวันจนเพื่อนไล่ให้มาตั้งกระทู้นี้ (เพื่อนคงรำคาญ)
เราก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเราถึงอยากเจอ ถ้าเราเจอแล้วเราจะทำยังไง เราตอบตรง ๆ ว่าไม่รู้เหมือนกัน
แต่ที่ทำได้คงแค่อยากบอกว่า เห้ย เธแมีคนแอบกรี้ดอยู่คนนึงนะ แค่นี้แหละ :3
เข้าเรื่องเลยนะคะ คือพิมพ์ไปก็เขินไป
ตอนนี้เรากำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งย่านประชาชื่น เราอยู่ปี 4 แล้วค่ะ
เมื่อ วันอังคารที่ 27 ต.ค. เราก็รอรถอยู่ป้ายรถเมล์ตรงข้ามตลาดพงษ์ทรัพย์ รถเมล์สาย66
จริงๆเรารอรถนานเป็นปกติ แต่วันนี้ไม่ปกติคือเราเห็น ผู้ชายคนนึงยืนอยู่ก่อน เห็นแล้วแบบ ฮือออ น่ารักกก
ขาว สูง ตี๋แบบคมๆหน่อย เจาะหูข้างซ้าย ถือแฟ้มสีขาว ใช้เคสมือถือสีเขียว ใส่ผ้าใบสีโอล์ดโรส
ที่เก็บรายละเอียดได้ขนาดนี้เพราะว่ารอรถนานมากค่ะ วันนั้นประมาณครึ่งชั่วโมงได้ ปรากฎว่าเค้าขึ้นคันเดียวกับเรา
ซึ่งส่วนใหญ่คนที่ขึ้น 66 ก็จะเรียนม.เดียวกันกับเราเนี่ยแหละค่ะ เราก็ภาวนาตลอดทางว่าขอให้เค้าอย่าลงไปไหนก่อน 555
จากนั้นเราก็หลับบนรถค่ะ ตื่นมาตอนใกล้ถึงม. เค้าก็ยังอยู่ ในใจเราก็คิดว่า เอาแล้วววว เรียนม.เราแน่นอนนนนน
สุดท้ายคือใช่ค่ะเค้าเรียนม.เรา เราลงรถและข้ามสะพานลอย เค้าเดินตามหลังเรามา
เราต้องข้ามถนนเพื่อไปที่ตึกอีกฝั่ง (ใจเราคิดง่าเค้าคงแยกไปตั้งแต่หน้าม.แล้วเพราะเค้าเดินตามหลัง เรามองไม่เห็น)
แต่ไม่ค่ะเค้าข้ามฝั่งเหมือนเรา โห ข้ามถนนพร้อมกัน แบบชอบ โอ้ยยยยยย
แล้วก็แยกกันค่ะ เราเดินไปทางซ้าย เค้าเดินตรงไป
พอเจอเพื่อนเรานี่กรี้ด ๆ แล้วเล่าให้ฟัง สรุปว่าวันนั้นทั้งวันเพื่อนมองหาแต่คนใส่รองเท้าสีโอล์ดโรส
เราก็พยายามมองหาเรื่อย ๆ นะคะแต่ไม่เจอ ผ่านไปเกือบอาทิตย์นึง เราหวังว่าอาจจะเจอกันอีกเงลาเดิม วันแังคาร
แต่วันจันทร์ เราแวะไปซื้อของกับพี่ที่เมเจอร์ปิ่นเกล้าค่ะ ประมาณ 2 ทุ่ม เราเข้าเซเว่นตรงเมเจอร์
พอออกจากเซเว่นเราเหลือบไปเห็นรองเท้าสีที่ตามหา เงยหน้ามา คือใช่ค่ะ ใช่!! แต่ตอนนั้นฝนตก เราพยายามจะถ่ายรูป
มันไม่ได้เลยฝนตก มือไม้สั่น คือชอบ แล้วเราก็ชี้ ๆ ให้พี่เราดู พี่เราก็บอกว่าเราบ้าค่ะ 555555
เค้าเดินผ่านหน้าเราไปทางเมเจอร์ เราเดินซื้อของกับพี่อีกประมาณ 10 นาที พอจะกลับฝนยังตกอยู่ พี่ถามว่าจะเดินตามไปตรงนู้นไหม
เราไปต่ะ ทั้ง ๆ ที่เรียกแท้กซี่ตรงนี้เลยก็ได้ เราเดินไปแต่ไม่เจอ คาดว่าเค้าคงน่าจะกลับไปแล้ว
พี่บ่นใหญ่ว่าพามาเปียกทำไม แต่แหมม ก็ชอบเนอะ
หลังจากวันนั้นเราก็ไม่เจอเค้าอีกเลยค่ะทั้งที่ ม. และป้ายรถเมล์
จริง ๆ ที่อยากตามหาแค่อบากบอกว่า ชอบ แค่นั้นจริง ๆ ค่ะ ไม่ได้หวังอะไร
ขอบคุณทุกคนนะคะที่อ่านจนจบ
ช่วยแชร์ ช่วย ให้เจ้าตัวเค้ารู้หน่อยน้าาาา
**ตามหาผู้ชายใส่ผ้าใบสีโอล์ดโรส**
ก่อนอื่นอยากจะบอกว่าที่มาของกระทู้นี้คือเราอยากเจอผู้ชายคนนึงซึ่งเราพยายามตามหาเค้ามาเดือนนึงละ
เพ้อทุกวันจนเพื่อนไล่ให้มาตั้งกระทู้นี้ (เพื่อนคงรำคาญ)
เราก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเราถึงอยากเจอ ถ้าเราเจอแล้วเราจะทำยังไง เราตอบตรง ๆ ว่าไม่รู้เหมือนกัน
แต่ที่ทำได้คงแค่อยากบอกว่า เห้ย เธแมีคนแอบกรี้ดอยู่คนนึงนะ แค่นี้แหละ :3
เข้าเรื่องเลยนะคะ คือพิมพ์ไปก็เขินไป
ตอนนี้เรากำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งย่านประชาชื่น เราอยู่ปี 4 แล้วค่ะ
เมื่อ วันอังคารที่ 27 ต.ค. เราก็รอรถอยู่ป้ายรถเมล์ตรงข้ามตลาดพงษ์ทรัพย์ รถเมล์สาย66
จริงๆเรารอรถนานเป็นปกติ แต่วันนี้ไม่ปกติคือเราเห็น ผู้ชายคนนึงยืนอยู่ก่อน เห็นแล้วแบบ ฮือออ น่ารักกก
ขาว สูง ตี๋แบบคมๆหน่อย เจาะหูข้างซ้าย ถือแฟ้มสีขาว ใช้เคสมือถือสีเขียว ใส่ผ้าใบสีโอล์ดโรส
ที่เก็บรายละเอียดได้ขนาดนี้เพราะว่ารอรถนานมากค่ะ วันนั้นประมาณครึ่งชั่วโมงได้ ปรากฎว่าเค้าขึ้นคันเดียวกับเรา
ซึ่งส่วนใหญ่คนที่ขึ้น 66 ก็จะเรียนม.เดียวกันกับเราเนี่ยแหละค่ะ เราก็ภาวนาตลอดทางว่าขอให้เค้าอย่าลงไปไหนก่อน 555
จากนั้นเราก็หลับบนรถค่ะ ตื่นมาตอนใกล้ถึงม. เค้าก็ยังอยู่ ในใจเราก็คิดว่า เอาแล้วววว เรียนม.เราแน่นอนนนนน
สุดท้ายคือใช่ค่ะเค้าเรียนม.เรา เราลงรถและข้ามสะพานลอย เค้าเดินตามหลังเรามา
เราต้องข้ามถนนเพื่อไปที่ตึกอีกฝั่ง (ใจเราคิดง่าเค้าคงแยกไปตั้งแต่หน้าม.แล้วเพราะเค้าเดินตามหลัง เรามองไม่เห็น)
แต่ไม่ค่ะเค้าข้ามฝั่งเหมือนเรา โห ข้ามถนนพร้อมกัน แบบชอบ โอ้ยยยยยย
แล้วก็แยกกันค่ะ เราเดินไปทางซ้าย เค้าเดินตรงไป
พอเจอเพื่อนเรานี่กรี้ด ๆ แล้วเล่าให้ฟัง สรุปว่าวันนั้นทั้งวันเพื่อนมองหาแต่คนใส่รองเท้าสีโอล์ดโรส
เราก็พยายามมองหาเรื่อย ๆ นะคะแต่ไม่เจอ ผ่านไปเกือบอาทิตย์นึง เราหวังว่าอาจจะเจอกันอีกเงลาเดิม วันแังคาร
แต่วันจันทร์ เราแวะไปซื้อของกับพี่ที่เมเจอร์ปิ่นเกล้าค่ะ ประมาณ 2 ทุ่ม เราเข้าเซเว่นตรงเมเจอร์
พอออกจากเซเว่นเราเหลือบไปเห็นรองเท้าสีที่ตามหา เงยหน้ามา คือใช่ค่ะ ใช่!! แต่ตอนนั้นฝนตก เราพยายามจะถ่ายรูป
มันไม่ได้เลยฝนตก มือไม้สั่น คือชอบ แล้วเราก็ชี้ ๆ ให้พี่เราดู พี่เราก็บอกว่าเราบ้าค่ะ 555555
เค้าเดินผ่านหน้าเราไปทางเมเจอร์ เราเดินซื้อของกับพี่อีกประมาณ 10 นาที พอจะกลับฝนยังตกอยู่ พี่ถามว่าจะเดินตามไปตรงนู้นไหม
เราไปต่ะ ทั้ง ๆ ที่เรียกแท้กซี่ตรงนี้เลยก็ได้ เราเดินไปแต่ไม่เจอ คาดว่าเค้าคงน่าจะกลับไปแล้ว
พี่บ่นใหญ่ว่าพามาเปียกทำไม แต่แหมม ก็ชอบเนอะ
หลังจากวันนั้นเราก็ไม่เจอเค้าอีกเลยค่ะทั้งที่ ม. และป้ายรถเมล์
จริง ๆ ที่อยากตามหาแค่อบากบอกว่า ชอบ แค่นั้นจริง ๆ ค่ะ ไม่ได้หวังอะไร
ขอบคุณทุกคนนะคะที่อ่านจนจบ
ช่วยแชร์ ช่วย ให้เจ้าตัวเค้ารู้หน่อยน้าาาา