ยายจ๋า
ในชีวิตของคนติดลบคนหนึ่ง การมองโลกในแง่ดีนั้นแทบไม่เกิดขึ้นเลยสำหรับคนผู้นี้ ยายคือบุพการีที่เขาถือว่าเป็นแสงแห่งความคิดดีแสงหนึ่งที่เกิดขึ้นสำหรับเขา ยายคือผู้ที่เลี้ยงเขามาตั้งแต่เล็กจนเข้ามาทำงานในสถาบันอันสูงส่งเป็นที่นับหน้าถือตา ถึงบ้านเราจะไม่รวยล้นฟ้าแต่ข้าวเหนียวนึ่งปั้นใส่เกลือยังคงอร่อยติดลิ้นตราบจนวันนี้ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องใดๆทั้งในอดีตที่ผ่านมา เมื่อกลับมาบ้านล้มตัวลงนอนหนุนตักของยาย ปัญหาที่มีมันก็หมดไปอย่างประหลาด แค่รอยยิ้มอย่างอบอุ่นบนหน้าที่มีริ้วรอยนั้นมันคือกำลังใจที่ทำให้เกิดความคิดแก้ไขได้ทุกสิ่ง คำสอนแต่ละคำมาจากความห่วงใยทั้งสิ้น บางครั้งมีเวลากลับบ้านมานอนฟังยายเล่าเรื่องความหลังให้ฟัง ถึงฟังบ้างไม่ฟังบ้างแต่มันมีความสุขมากมายเสียเหลือเกิน บางครั้งยังล้อเลียนเรื่องรายการวิทยุที่ท่านฟัง ใครเคยเห็นบ้าง คนแก่นั่งยกมือไหว้วิทยุที่พระท่านเทศน์ผ่านสถานี เห็นแล้วมีความสุขจริงๆ
ด้วยความที่ท่านเป็นคนดีอยู่มาวันหนึ่งเมื่อกลับถึงบ้านยายเล่าว่ามีคนเข้าบ้านแล้วมันเอาไม้ตีท่าน ยังคิดอยู่เลยว่าเป็นไปไม่ได้จึงพูดออกไปว่ายายฟังรายการวิทยุมากจนฝันหรือเปล่า แต่พอเห็นรอยที่หลังท่านแล้วเจ็บจี๊ดขึ้นมาจับใจ ท่านโดนตีจริงๆ ความที่ท่านเป็นคนดี มีคนปีนเข้าบ้านมาหวังจะงัดประตูหมาที่เลี้ยงไว้ก็เข้ามารุมจะกัดเจ้าโจรนั่น มันร้องให้ท่านช่วยไล่หมาให้มันยายก็ออกไปไล่หมาให้แต่กลับถูกมันตีด้วยไม้ไปหลายที แล้วมันก็หนีไป สำรวจรอบๆบ้านเดชะบุญมีดยาวร่วม 1 ฟุต งัดคาประตูบ้านอยู่มันลืมเอาไปด้วย ตอนหลังเอามาใช้ทำครัวหั่นผักดีชะมัดเวลาจะใช้ที่ไรก็เรียกหามีดโจรอยู่ร่ำไป
ต่อมาไม่นานนักแคร่ไม้ไผ่ที่ยายชอบนอนก็ทำพิษ ตะปูมันกระเดิดเกี่ยวปลายเท้าท่านเป็นแผลไม่หาย เพราะท่านเป็นเบาหวาน แผลลามจนต้องตักมาถึงหน้าแข้ง เห็นความทรมานเวลาหมอทำแผลให้ท่านแล้วเจ็บแทนไปสุดขั้วหัวใจ ตอนตัดขาใหม่ๆไปนอนเฝ้าท่าน แต่ไม่รู้ใครเฝ้าใครคนเจ็บลุกนั่งบนเตียงเอาผ้าห่มมาคลุมให้หลานตัวเองที่นอนอยู่พื้นข้างๆ กำลังใจของท่านช่างมากมายเสียเหลือเกิน ทุกวันกลับบ้านมาจะเห็นยายถีบจักรยานอากาศเป็นประจำ นั่งลงข้างเตียงท่านให้ท่านลูบหัวก็มีความสุขมากแล้ว
และคนที่ดีย่อมจากไปอย่างดีและสงบสบาย ยืนสอนหนังสืออยู่มีโทรศัพท์จากพ่อโทรมาบอกยายเสียแล้ว แทบจะล้มทั้งยืนเพราะเมื่อเช้าตื่นมายังล้อยายเล่นอยู่เลย ขับรถกลับบ้านเร็วมาก มองถนนแทบไม่เห็น น้ำตามานองไปหมด กลับถึงบ้านยายนอนสงบนิ่งตัวยังอุ่นอยู่เลย พ่อคงล้อเล่นเดินไปเอามือท่านมาจับ เอามาวางบนหัวแต่ยายไม่ลูบหัวอีกแล้ว หอมมือท่าน เอาเท้าท่านมาวางบนหัวกอดยายเป็นครั้งสุดท้าย แสงแห่งกำลังใจหายไปดวงหนึ่งแล้ว ใครมีญาติผู้ใหญ่อยู่ข้างกายรีบดูแลท่านให้ดีนะครับ เพราะสิ่งดีดีในชีวิตเราไม่ได้มีมากนักหรอก ผมคิดถึงยายนะครับ มากที่สุด
เรื่องดีดีในชีวิตของคน Negative
ในชีวิตของคนติดลบคนหนึ่ง การมองโลกในแง่ดีนั้นแทบไม่เกิดขึ้นเลยสำหรับคนผู้นี้ ยายคือบุพการีที่เขาถือว่าเป็นแสงแห่งความคิดดีแสงหนึ่งที่เกิดขึ้นสำหรับเขา ยายคือผู้ที่เลี้ยงเขามาตั้งแต่เล็กจนเข้ามาทำงานในสถาบันอันสูงส่งเป็นที่นับหน้าถือตา ถึงบ้านเราจะไม่รวยล้นฟ้าแต่ข้าวเหนียวนึ่งปั้นใส่เกลือยังคงอร่อยติดลิ้นตราบจนวันนี้ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องใดๆทั้งในอดีตที่ผ่านมา เมื่อกลับมาบ้านล้มตัวลงนอนหนุนตักของยาย ปัญหาที่มีมันก็หมดไปอย่างประหลาด แค่รอยยิ้มอย่างอบอุ่นบนหน้าที่มีริ้วรอยนั้นมันคือกำลังใจที่ทำให้เกิดความคิดแก้ไขได้ทุกสิ่ง คำสอนแต่ละคำมาจากความห่วงใยทั้งสิ้น บางครั้งมีเวลากลับบ้านมานอนฟังยายเล่าเรื่องความหลังให้ฟัง ถึงฟังบ้างไม่ฟังบ้างแต่มันมีความสุขมากมายเสียเหลือเกิน บางครั้งยังล้อเลียนเรื่องรายการวิทยุที่ท่านฟัง ใครเคยเห็นบ้าง คนแก่นั่งยกมือไหว้วิทยุที่พระท่านเทศน์ผ่านสถานี เห็นแล้วมีความสุขจริงๆ
ด้วยความที่ท่านเป็นคนดีอยู่มาวันหนึ่งเมื่อกลับถึงบ้านยายเล่าว่ามีคนเข้าบ้านแล้วมันเอาไม้ตีท่าน ยังคิดอยู่เลยว่าเป็นไปไม่ได้จึงพูดออกไปว่ายายฟังรายการวิทยุมากจนฝันหรือเปล่า แต่พอเห็นรอยที่หลังท่านแล้วเจ็บจี๊ดขึ้นมาจับใจ ท่านโดนตีจริงๆ ความที่ท่านเป็นคนดี มีคนปีนเข้าบ้านมาหวังจะงัดประตูหมาที่เลี้ยงไว้ก็เข้ามารุมจะกัดเจ้าโจรนั่น มันร้องให้ท่านช่วยไล่หมาให้มันยายก็ออกไปไล่หมาให้แต่กลับถูกมันตีด้วยไม้ไปหลายที แล้วมันก็หนีไป สำรวจรอบๆบ้านเดชะบุญมีดยาวร่วม 1 ฟุต งัดคาประตูบ้านอยู่มันลืมเอาไปด้วย ตอนหลังเอามาใช้ทำครัวหั่นผักดีชะมัดเวลาจะใช้ที่ไรก็เรียกหามีดโจรอยู่ร่ำไป
ต่อมาไม่นานนักแคร่ไม้ไผ่ที่ยายชอบนอนก็ทำพิษ ตะปูมันกระเดิดเกี่ยวปลายเท้าท่านเป็นแผลไม่หาย เพราะท่านเป็นเบาหวาน แผลลามจนต้องตักมาถึงหน้าแข้ง เห็นความทรมานเวลาหมอทำแผลให้ท่านแล้วเจ็บแทนไปสุดขั้วหัวใจ ตอนตัดขาใหม่ๆไปนอนเฝ้าท่าน แต่ไม่รู้ใครเฝ้าใครคนเจ็บลุกนั่งบนเตียงเอาผ้าห่มมาคลุมให้หลานตัวเองที่นอนอยู่พื้นข้างๆ กำลังใจของท่านช่างมากมายเสียเหลือเกิน ทุกวันกลับบ้านมาจะเห็นยายถีบจักรยานอากาศเป็นประจำ นั่งลงข้างเตียงท่านให้ท่านลูบหัวก็มีความสุขมากแล้ว
และคนที่ดีย่อมจากไปอย่างดีและสงบสบาย ยืนสอนหนังสืออยู่มีโทรศัพท์จากพ่อโทรมาบอกยายเสียแล้ว แทบจะล้มทั้งยืนเพราะเมื่อเช้าตื่นมายังล้อยายเล่นอยู่เลย ขับรถกลับบ้านเร็วมาก มองถนนแทบไม่เห็น น้ำตามานองไปหมด กลับถึงบ้านยายนอนสงบนิ่งตัวยังอุ่นอยู่เลย พ่อคงล้อเล่นเดินไปเอามือท่านมาจับ เอามาวางบนหัวแต่ยายไม่ลูบหัวอีกแล้ว หอมมือท่าน เอาเท้าท่านมาวางบนหัวกอดยายเป็นครั้งสุดท้าย แสงแห่งกำลังใจหายไปดวงหนึ่งแล้ว ใครมีญาติผู้ใหญ่อยู่ข้างกายรีบดูแลท่านให้ดีนะครับ เพราะสิ่งดีดีในชีวิตเราไม่ได้มีมากนักหรอก ผมคิดถึงยายนะครับ มากที่สุด