อยากขอความเห็นหน่อยค่ะ

คือว่า เรากลุ้มมาก เราแอบรู้มาว่า พ่อเราคุยกับผ้หญิงคนอื่น ชอบพูดจาหวานๆๆ ใส่คนอื่น แต่กับคนในครอบครัว ชอบขึ้นเสียงใส่ โดยเฉพาะเรา มักจะโดนขึ้นเสียงใส่ตลอดเวลา แต่พออยู่หน้าคนอื่น ก็มักจะ พูดจาหวานใส่เรา แล้ว เขาก็ชอบ โพส ในเฟสหาเรา ว่ารักเรา คิดถึงเรางี้ แต่พอเจอหน้ากัน ก็เอาแต่ขึ้นเสียง หาโอกาสจับผิดเราตลอด แล้วก็ชอบพูดจาเสียดสีให้เราโมโห  เราเบื่อมากกับการเสแสร้งแกล้งทำของเขา เขาชอบบอกว่ารักแต่เราไม่เคยรู้สึกสักนิด ใครๆๆ อาจจะว่าเราอกตัญญู ก็ได้ ที่เราเกลียดพ่อตัวเอง แต่ถ้าคุณได้อย่จุดนี้จริงๆๆ คุณจะรู้สึกว่า มันทนไม่ไหวแล้ว  จะมีพ่อดีๆที่ไหน ด่าว่าลูกเป็นหมา เป็นควาย แต่ก่อน พ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันบ่อย เรื่องผู้หญิงเนี๊ยแหละ มีอย่างที่ไหนพาผู้หญิงอื่นมาบ้าน แล้วทำตัวเหมือนสามีภรรยา ทำกับข้าวกันสองคน แล้วเราก้อนั่งกินข้าวกันเหมือนพ่อแม่ลูก เราสงสารแม่มาก ที่พ่อชอบทำอะไรลับหลัง  ทั้งๆที่แม่ ทำงานหนักกว่าพ่อมากๆๆๆ มากจริงๆๆ จนป่วยเป็นไม่รู้กี่โรค แต่พ่อก็ยัง ไม่เลิกทำงานที่ทำอยู่มาช่วยแม่แบบจริงจัง เรารักแม่มากค่ะ คำด่าว่า ของแม่ กับพ่อ มันต่างกันมาก เรารู้สึกว่าแม่กำลังสอนด้วยความห่วงใย แต่พ่อกำลังตอกย้ำซ้ำเติมเรา
       ทุกวันนี้ จะทำอะไร เราก็คิดถึงแม่ตลอดเรารักแม่ที่สุด จนคิดว่าถ้าเขาจากไป เราคงไม่มีกำลังใจจะทำอะไรได้อีก