เด็กตาดำๆคนนึงกำลังจะลืมตาดูโลกอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้า เราตัดสินใจที่จะเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ถือว่าเราทำถูกแล้วใช่ไหม ? เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นตั้งแต่เดือน พ.ค ที่ผ่านมา เรารู้ตัวว่าตั้งครรภ์ได้ 3 เดือน ตั้งใจจะไม่บอกฝ่ายชาย แต่บุลคลรอบข้างสนับสนุนให้บอกมากกว่า เราเลยตัดสินใจบอกเค้าไป คำถามแรกที่เค้าถามเราคือ ท้องกับใคร ? เราว่าเราเงิบละนะ แต่เค้าก็ยอมรับและบอกกับเราว่าไม่ต้องเอาเด็กออก แต่มันไม่จบแค่นั้น ทุกครั้งที่เราได้คุยกัน มักจะมีคำถามหลายๆคำถามที่ทำให้น้ำตามันไหลออกมาเอง อย่างเช่น " เคยถามกูบ้างมั้ย ว่ากูพร้อมรึเปล่า" "รู้ตัวว่าปจดไม่มาทำไมไม่กินยา ตั้งใจให้เรื่องนี้เกิดใช่มั้ย ?" เจ็บที่สุดคือ "กูรับลูกแต่กูไม่รับ ปล่อยกูไปตามทางของกูเถอะ ไม่ต้องมาสนใจกูแล้ว" แต่มาถึงวันนี้ เค้ากลับมา ทั้งๆที่เค้าหายไปหลายเดือน ณตอนนี้ ครอบครัวเราไม่มีใครยอมรับผู้ชายคนนี้เลย ค่าคลอดเราจ่ายเอง ของใช้ลูกเราก็จ่ายเองทั้งหมด เค้าไม่เคยถามให้เราเลย วันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ ผู้ใหญจะมาคุยกันอีกครั้งว่าจะเอายังไงกันแน่ เราตัดสินใจว่าจะเลี้ยงลูกเอง ถือว่าเราทำถูกแล้วใช่มั้ย ? ปัญหานี้ใหญ่มากจริงๆสำหรับเรา TT
พ่อแม่และครอบครัวไม่ยอมรับพ่อของลูกเรา สมควรแล้วใช่ไหม TT