เอ่อ...คือผมชอบผู้หญิงคนหนึ่งเค้าเป็นคนน่ารักสวยเฟรนลี่แต่ผมหน้าตาก้อไม่ดีแถมอ้วนด้วย (ขึ้นชื่อว่าอ้วนก้อไม่มีใครชอบแล้ว) เค้าพึ่งเข้ามาเป็นเด็กใหม่ ม.4 โรงเรียนผมแล้วผมก้อขึ้น ม.4 จากโรงเรียนเดิม ซึ่งผมก้อไม่ค่อยได้เห็นหน้าเค้าหรอกคับเพราะเค้าเป็นห้องเรียนพิเศษ (ไม่ใช่เด็กปัญยาอ่อนนะคับ) เป็นห้องเรียนที่จ่ายตังแพงกว่าห้องปกติ ซึ่งห้องเรียนพิเศษจะเรียนอยู่ในห้องประจำของตัวเองเป็นห้องแอร์เปิดแอร์ตลอดทั้งวัน ซึ่งผมก้อเห็นเค้าบางครั้งที่เค้าเดินไปเรียนตึกอื่นบ้าง แต่พอผ่านไป ผมก้อรู้ว่าคนที่ผมชอบนั้นเค้ามาชอบเพื่อนซี้ผมแต่เพื่อนทุกคนไม่รู้หรอกว่าผมชอบคนนี้อยู่แต่เพื่อนซี้ผมไม่ได้ชอบเพื่อนซี้ผมเค้ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่ผมก้อไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไงดี จะดีใจหรือเสียใจดี เพราะคนที่ผมชอบเค้าก้อชอบเพื่อนซี้ผมแต่เพื่อนซี้ผมไม่ได้ชอบ แต่เวลาเค้าเข้ามาคุยเข้ามาเล่นกับเพื่อนซี้ผมซึ่งก้อทำให้ผมได้ใกล้ชิดเค้าได้เห็นรอยยิ้ม ได้เห็นตาหวานๆของเค้า และได้คุยกันเล็กน้อย แต่ผมก้อแอบเจ็บอยู่นิดหน่อยเพราะคนที่เค้าชอบกลับเป็นเพื่อนซี้เรา แต่กลับไม่ใช่เรา 555 (หลงตัวเองนิดนึงนะคับ) แต่ผมก้อได้อยู่ใกล้เค้าบ่อยๆคอยแซวคอยหยอกแต่ที่ผมแซวผมหยอกนั้นไม่อยากให้ใครรู้เพราะผมรู้สึกยังไงผมได้เก็บความรู้สึกนั้นเอาไว้ลึกๆข้างในเพื่อที่จะไม่ต้องมีคนรู้คนที่รู้ขอให้ผมรู้สึกคนเดียวก้อพอ แต่พอผ่านไปเค้าก้อมาทักผมเวลาเจอผมเค้าทักผมตลอด เค้าจะทักผมแบบว่าเรียกชื่อซ้ำๆ แบบนี้ทุกคึรั้งที่เจอ บางครั้งเค้าก้อเดินมาสกิดๆแล้วก้อเรียกชื่อซ้ำๆแบบนี้ตลอดแต่ผมก้อไม่ได้แสดงว่าผมจะชอบเค้าผมก้อพยายามเก็บความรู้สึกเอาไว้
แต่พอได้ทักได้เจอแบบนี้ความรู้สึกของผมก้อได้ขึ้นไปอีกขั้นนึงแล้วทำให้รู้สึกว่าชอบมากกว่าเดิมอีกซึ่งผมก้อดีใจมากแล้วที่คนอ้วนๆอย่างผมก้อม่ีคนสวยๆเข้ามาเล่นเหมือนกันและแล้วเค้าก้อได้แอดเฟสผมมา แต่ผมเขิลจนลืมรับเพื่อนเค้าไป1 วัน 5555 (ผมนี่โคตรปัยยาอ่อนเลย) พอรับผมก้อเค้าไปโพสทักทายเค้าก้อมาตอบมาคุยกับผมแต่พอผ่านไป 2 วันเค้าก้อทักมาคุยกับผมทักมาเล่น ทำให้ผมดีใจมากไม่คิดว่าคนสวยๆแบบเค้าจะกล้าคุยกับคนอย่างเราได้ เพราะผมอยู่ ม.ต้น ไม่เคยชอบผู้หญิงคนไหนเลย แถมยังไปเร้าเค้าไปกวนตีนเค้าอีกและก้อไม่คุยกับผู้หญิงด้วย (ผมไม่ใช่เกย์นะในตอนนนั้น....) แต่พอมาเดือนกรกฏาซึ่งเดือนนี้ก้อมีวันเกิดผมอยู่พอมาถึงวันเกิดผมวันนั้นผมรอและหวังให้เค้ามาแฮปปี้เบิดเดผม ผมรอทั้งวัน และประมาน ทุ่มกว่าๆ เค้าก้อมาแฮปปี้เบิดเดผม ซึ่งผมดีใจมาก แล้วก้อได้คุยกันอีก เพราะเค้าทักผมมา ซึ่งก้อเป็นอะไรที่มีความสุขมากที่สุดแล้ว พอมาเดือนสิงหา ซึ่งเดือนนี้ก้อเป็นเดือนเกิดของเค้าพอถึงวันเกิดเค้าผมก้อได้ไปแฮปปี้เบิดเดเค้าเค้าก้อมาขอบคุนตามปกติ แต่พอวันรุ่งขึ้นเค้าเจอผมที่โรงเรียนเดินสวนกันเค้าก้อทักผมอย่างเคย แล้วบอกว่าขอของขวัญ (เค้าทำหน้ายิ้มๆเขิลๆ)ผมก้อดีใจมากที่เค้าเข้ามาขอของขวัญผมก้อถามว่าอยากได้อาไรอ่ะ เค้าบอกว่าอยากกิน เค้ก ผมก้อบอกว่าได้ๆเด๋วซื้อมาฝาก แล้วก้อเดินแยกย้ายกันไป แต่พอผ่านไปอีก 2 วัน เค้าก้อได้ทักผมมาในเฟสเหมือนเดิม ก้อได้คุยกันไปเรื่อยๆ พอประมาน 3 ทุ่ม เค้าก้อได้ถามผมว่า มีไลน์มั้ย ซึ่งผมก้อสงสัย จะขอทำไม ผมก้อเลยตอบไปว่า ไม่มีอ่ะ (เพราะโทรสับผมยังกากอยู่เลยเป็นแบบปุ่มกด 5555) แล้วเค้าก้อถามอีกว่ามีเบอร์มั้ย (ผมก้อคิดว่าสงสัยถามไลน์หลอกจะเอาเบอร์เรามั้ง หลงตัวเองอีกละ 5555 ) ผมก้อได้ตอบแบบกวนๆไปว่า จะเอาเบอร์เราไปสั่งแก๊สหรอ 555 เค้าบอกว่า บ้าไม่ได้โทรไปสั่งแก๊ส ผมก้อตอบว่า จะเอาจิงอ่ะ เค้าบอกว่า อื้มๆๆ ผมก้อเลยให้ไป พอให้ไป เค้าบอกว่าโทรหานะ ผมก้อบอกว่า อื้มๆ ผมนี่ชักดิ้นชักงอเขิลไปหมดแล้ว 555
พอเค้าโทรมาผมก้อรับแล้ว ก้อ ฮโหลๆๆ เค้าก้อบอกว่าฮโหลๆ (เสียงน่ารักมากกกก) ผมถามว่า นี่ใครอ่ะ เค้าบอกว่า นี่เราไงจำไม่ได้หรอ ผมก้อรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเป็นเค้าแต่ก้อยังกวนตีนอีก 5555 ผมก้อตอบไปว่า เราไหนอ่ะจำไม่ได้ เค้าก้อวางสายไป แล้วเค้าก้อทักมาในเฟส ว่า เมื่อกี้จำเราไม่ได้หรอ ผมก้อตอบไปว่า อ่าวเมื่อกี้เธอหรอ เราจำไม่ได้อ่ะ 555 (แถไปเรื่อยเลย) แล้วก้อคุยกันไปจนต่างคนต่างไปนอน แต่ได้เบอร์กันไป ก้อไม่ได้คุยกันทางโทรสับหรอกคับ คุยกันแค่ครั้งสองครั้งเองเค้าเป็นคนโทรมาทั้งนั้น (ผมนี่โคตรกากไม่กล้าโทรไปหา) ส่วนมากคุยกันในเฟสมากกว่า แต่พอปิดเทอมเทอมแรก ก้อคุยกันบ้างไม่ได้คุยกันบ้างแต่เหมือนเค้าจะทักผมน้อยลงไม่เหมือนตอนแรกๆทุกวันผมจะส่องเฟสเค้าส่องวันนึงเป็นหลายรอบมาก (คนที่ชอบใครผมก้อรู้ว่าคุนก้อเคยทำแบบนี้เหมือนกับผมเหมือนกัน) และแล้วพอเปิดเทอมก้อไม่ค่อยได้คุยกัน แต่พอเจกันเค้าก้อทักเหมือนเดิมทักแบบปกติที่เค้าเคยทัก แต่พอปิดเทอม ม.4 ก้อไม่มีอาไรคืนหน้าเค้าก้อไม่รู้ว่าผมชอบเค้าแล้วเพื่อนก้อไม่รู้ว่าผมชอบใคร พอขึ้น ม.5 ผมก้อปั่นจักยานลดความอ้วนเพื่อนเค้าจะได้หันมาสนใจเราบ้างผมก้อพยายามลดความอ้วน ก้อเจอกันก้อทักผมแบบเดิมอีก แต่เหมือน ม.5 นี้ผมจะแสดงท่าทางเหมือนๆจะชอบเค้า แต่ตัวผมเองก้อไม่รู้สึกตัวหรอกคับว่าทำไปตั้งแต่เมื่อไหร่ พอถึงงานกีฬาสีของโรงเรียน เจอกันก้อทักกันแบบเดิมอีก แต่เหมือนมีเพื่อนมาสืบเรื่องของผมผมก้องง รู้ได้ไงวะว่า ชอบใคร มันบอกว่าเห็นผมเพ้อในเฟสบ่อยมันเลยมาถามผมก้อบอกว่า ไม่ได้ชอบใคร ไม่มีคนชอบ ผมก้อตอบไปงั้น เพื่อนมันบอกว่าอย่าให้รู้นะจะเร้า ให้ ผมตอบไปว่าไม่รู้หรอกเพราะ..ไม่มี แต่พอจบงานกีฬาสีไปผ่านไปปได้อาทิดนึง ผมก้อเห็นในเฟสเค้าขึ้นว่าคบกัน แต่คนที่เค้าคบด้วยคือรุ่นพี่ ม.6 ผมก้อเสียใจมากร้องไห้ด้วย ผมก้อเศร้าๆ แต่ไม่มีใครรู้ว่าผมเป็นอะไร มีคนถามผมว่าเป็นอาไรทำไมดูเศร้าๆ ผมก้อตอบว่าไม่ค่อยสบายอ่ะ แต่พอตกเย็นวันนึง ผมเห็นเค้าเดินกับแฟนเค้ารุ่นพี่คนนนั้น แต่เค้าทักผมยิ้มให้ผม ผมก้อยิ้มให้แต่ในใจเจ็บๆมากๆ แล้วก้อเดินผ่านกันไป แต่ผมก้อหันหลังไปดู เหมือนเค้าจะหันหลังมาดูผมเหมือนกัน ผมก้อไม่รู้ว่าผมคิดไปเอง หรือป่าว ผมก้อได้แต่รอเค้าไปวันๆเท่านั้นแต่พอคบกัน ได้ประมาน 2 เดือนกว่าๆเค้าก้อเลิกกันซึ่งตอนนั้นผมดีใจมากแต่ก้อไม่ดีใจเท่าไหร่เพราะถ้าแสดงอาการว่าดีใจก้อเหมือนกับชอบใจให้เค้าเลิกกันผมเลยเฉยๆแต่เค้าก้อดูเหมือนปกติก้อทักผมแบบปกติ
แต่แล้วก้อมาถึงช่วงลอยกระทงซึ่งโรงเรียนผมก้อไม่มีการเรียนการสอนเพราะให้นักเรียนทั้งโรงเรียนทำกระทงส่งวัด เพราะโรงเรียนผมเป็นเครือข่ายวัดวันนั้นเค้าก้อโทรมาหาในขณะที่ผมกำลังทำกระทงอยู่แล้วคุยกันนานมากแล้วเค้าก้อมาหาผมมาพับดอกกุหลาบใบเตยช่วงนั้นสอบเรื่องพับดอกไม้กันอยู่เค้าก้อพับแล้วบอกผมว่า อ่ะ..เราให้ ผมก้อเก็บรักษาดอกไม้ไว้อย่างดี จนถึงตอนนี้ผมก้อยังเก็บไว้อยู่ก้อเป็นปีแล้วที่ผมยังเก็บไว้แม้เค้าจะไม่สนใจผมเลยก้อตาม และพอทำกระทงเสดแยกย้ายกันกลับบ้านพอตอนเย็นเค้าก้อทักผมมาแล้วก้อคุยกันปกติแล้วเค้าก้อพูดขึ้นมาว่า อดลอยกระทงกับผมเลย ผมนี่ดีใจจนจะบินแต่เค้าก้อเหมือนไปลอยกระทงกับพ่อแม่ พอมาถึงงานวันปีใหม่ของโรงเรียนผมก้อได้ซื้อของขวัญไปให้เค้าโดยผมซื้อเลย์มาห่อใหญ่ซื้อกระดาษมาห่อเองพอห่อของขวัยเสดผมก้อแกะเลย์แล้วเอาของขวัญห่อด้วยพลาสติกแล้วใส่ลงไปในถุงขนมกะเซอไพร์เค้าแต่ผมก้อไม่ไปให้เอง ฝากเพื่อนเค้าไปให้ แล้วบอกเพื่อนเค้าว่ามีคนฝากมาให้แต่ไม่ต้องบอกว่าเป็นเรานะ เพื่อนเค้าก้อรับปากแล้วเพื่อนเค้าก้อบอกว่า อ่ะเพื่อนเราฝากมาให้ ผมก้อดีใจสุดๆไม่คิดว่าเค้าจะซื้อของขวัญมาให้ผมด้วย ของขวัญเค้าก้อคือขวดโหลดมีตุ๊กตาตัวเล็กอยู่ข้างในแล้วข้างโหลก้อเขียนว่า เพื่อนรักตลอดไป ผมก้อเสียใจนิดๆที่คิดว่าเป็นได้แค่เพื่อน แล้วผมก้อได้ทักเค้าไปในวันนั้น ไปขอโทษเค้าว่า ขอโทษ นะของขวัญ อาจจะเล็กไปนิดนึง ผมก้อถามว่า โกดมั้ยที่เอาของขวัญยัดลงไปในถุงขนม เค้าบอกว่า หึยยยไม่โกด ดรใจด้วยซ้ำ โรแมนติกมากๆ ถ้าเป็นแฟนนะรักตายเลย ผมนี่อึ้งไปชั่วขณะนึง แต่ผมก้อไม่ได้ทำอาไรไปมากกว่านั้นก้อได้แค่คุยตอ่ไปเรื่อยๆ
พอเลยปีใหม่มาประมานสิ้นๆเดือนมกราผมนั่งอยู่กับเพื่อนแล้วเค้าก้อเดินมาคนเดียวเดินมาหาผมบอกว่าขอคุยด้วยน่อยสิผมก้อเดินตามเค้าไปผมก้อถามว่ามีเรื่องอาไรหรอเค้าบอกว่าเพื่อนเราบอกว่านายชอบเราอย่าทำให้นายเสียใจผมก้อบอกว่า หึ้ยย รู้ได้ยังไง เค้าบอกว่าเราลำบากใจ แต่เราอยากให้เป็นเพื่อนมากกว่าไม่อยากให้เป็นอย่างงั้น ผมได้ฟังอย่างนี้ผมแทบกั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่รู้สึกว่าตัวไม่มีแรง เค้าบอกว่าเป็นอาไรป่าว ผมก้อตอบไปอย่างเข้มแข็งว่า เราไม่เป็นอาไรหรอกเราสบายมาก แต่ผมเครียดมากเพราะยังไม่ได้บอกว่าชอบเลยเค้าดันมาบอกแบบนี้กับผมซะแล้วผมเลยตัดสินใจปั่นจักยานไปในที่เงียบๆแล้วโทรไปบอกว่าชอบเค้าผมก้อได้พูดความในใจว่าชอบไปหมดแล้วผมก้อได้กดสายทิ้งไปเลยเพื่อไม่ให้เค้าได้มีโอกาสพูดพอปั่นจักยานกลับบ้านระหว่างทางผมก้อน้ำตาไหลตลอดร้องไห้โฮเลย ปั่นไปรถเค้าก้อบีบแตรใส่ผมตลอดเพราะผมเม่อตอนปั่นจักยานก้อมาถึงที่บ้านผมก้อเข้าห้องแล้วร้องไห้อีกหนักๆเลย แต่ผมคิดไว้อยู่แล้วล่ะว่าวาเลนไทผมจะเอาดอกไม้ไปให้เค้า และพอถึงวันวาเลนไท ผมก้อได้ปั่นจักยานไปบ้านเค้าแต่ผมก้อก้มหน้ายื่นดอกไม้ให้เค้า แล้วผมก้อรีบปั่นจักยานหนีไปเลยปั่นกลับบ้านแล้วคืนวันวาเลนไทน เค้าก้อมาโพสหน้าวอลผมว่า หึยยให้โอกาสแต่งหน้าน่อยสิไม่บอกให้รู้ก่อนเลยว่าจะมาเขิลนะ ผมก้อดีใจมากๆที่เค้ารู้สึกดีแบบนี้และก้อคุยกันบ้างคุยกันก้อบ่อยมากกว่าเดิมตอนปิดเทอมก้อคุยกันก้อบ่อยผมก้อทักไปบ้างเค้าก้อทักมาบ้างพอเปิดเทอม ม.6 ก้อเจอกันแต่ผมวิ่งหนีเค้า ผมเขิลไม่กล้าอยู๋ตรงหน้าเค้า (ใครจะว่ายังไงก้อได้ผมยอมรับมันไม่ควรทำเสียเลย) ก้อคุยกันบ่อยมากแล้วที่คุยๆกันก้อเป็นแบบมากกว่าเพื่อนขึ้นมาน่อยผมก้อไม่รู้หรอกนะว่า รักเค้าตอนไหนแต่ผมก้อรักเค้าไปหมดใจแล้ว พอมาถึงวันเกิดผม เค้าก้อส่งข้อความาบอกทำนองว่า พ่อก้อรัก แม่ก้อรัก เค้าก้อรัก ขอบคุนสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมาขอบคุนจิงๆ ซึ่งผมก้อดีใจมากๆ แต่ก้อไม่ได้คุยเรื่องนี้กับเค้า พอวันรุ่งขึ้น เค้าก้อทักไลน์ผมมา (ตอนนี้ผมมีโทรสับใหม่แล้ว) ก้อคุยกันเป็นปกติ แต่ผมก้อไม่ได้พูดถึงเรื่องข้อความนั้นเลยผมเขิลไม่กล้าพูดกับเค้าแต่ช่วงนี้เราคุยกันบ่อยมากๆแต่มีอยู่ช่วงนึงเค้าก้อหายไปหลายวันอยู่เหมือนกันแล้วในเฟสเค้าก้อขึ้นสถานะกับคนอื่นไปแล้ว ผมก้อไม่เข้าใจจิงๆว่าที่เค้ามาคุยกับผมมาทำแบบนี้กับผมแล้วเค้าไปคบกับคนอื่นทำไม พอผมเห็นอย่างนี้ผมก้อร้องไห้ อีกแล้ว ผมเป็นผู้ชายบ่อน้ำตาตื้น555(เหมือนผู้หญิงเลย) แต่เค้ากับคนนั้นก้อคบกันได้ 1 เดือน ก้อเลิกกัน แล้วพอวันที่เค้าเลิกกันเค้าก้อมาทักผม ผมก้อดีใจที่เค้คาทักมา ผมก้อไม่รู้เหมือนกันไม่อยากคิดไปเองเพราะที่เค้าทำมันทำให้ผมคิด ตั้งแต่ตอนนั้นก้อคุยกันมาตลอด ความสัมพันมันเริ่มมากขึ้นเลยๆมีการคุยแบบ กระหนุง กระหนิง เขิลๆ แบบเหมือนเป็นแฟนกันแต่ก้อไม่ได้เป็นอาไรกัน มีวึงนึงพอคุยกันไปเรื่อยๆ ผมก้อบอกว่า กินตอนกลางคืนก้ออ้วนไม่มีคนรักหรอก เค้าบอกว่ามีคนเกลียดเป็นล้านก้อไม่แคร์มีคนรักคนเดียวก้อพอ ผมก้อบอกว่าคนคนนั้นคงโชคดีมากเลยเนอะ เค้าก้อบอกว่าไม่รุ้ๆ แล้วนายรักเราป่ะล่ะ เค้าถามผมมาแบบนี้ผมนี้ ชักดิ้นชักงออีกแล้วคับ ตอนนั้นก้อเที่ยงคืน ผมก้อปั่นจักรยานไปซื้อบัตรเติมเงินที่เซเว่น พอมาถึงบ้านเค้าก้อบอกว่า โทรมาเล่านิทานให้ฟังน่อยดิ ผมก้อโทรไปเล่าจบ ก้อบอกว่าจะมีอาไรบอกแต่ก้อได้อ้ำๆอึ้งไม่ได้บอกไปแล้วเค้าก้อวางสายไปเลย แล้วก้อคุยกันในไลน์เยอะมากแบบเหมือนไม่ใช่เป็นเพื่อนกันคุยกันแบบเป็นแฟนกันมากกว่าผมก้อไม่รู้หรอกนะว่าคุยกันแบบแฟนมันเป็นยังไงแต่ความรู้สึกมันบอกว่าไปไกลกว่าเพื่อนแล้ว ก้อคุยกันไปเลยๆ แล้วในเฟสเค้าก้อถ่ายรูปดอกกุหลาบที่ผมให้เค้าไว้ลงเฟสผมดีใจมาก ตั้งแต่วันวาเลนไทน์จนถึงปัจจุบันนี้เค้ายังเก็ยรักษามันไว้อยู่ แต่คุยตอนนึง เค้าบอกว่าเค้าไว้ใจผม ผมก้อดีใจอีกแล้วแหละว่าเราเป็นคนที่เค้าไว้ใจตั้งแต่ตอน ม.4จนถึงปัจจุบันนี้ผมก้อยังไม่เคยบอกรักเค้าเลยแต่ที่บอกไปครั้งที่แล้วเหมือนเค้าจะไม่ใส่ใจตอนนี้ผมใกล้จะสอบแกทแพทอ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเพราะเค้าผมจะทำยังไงต่อไปดีเป็นแบบนี้ไม่ดีเลยคับ
ขอบคุนที่สละเวลาอ่านจนจบคับ....
รักครั้งแรก...ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อ ~~
แต่พอได้ทักได้เจอแบบนี้ความรู้สึกของผมก้อได้ขึ้นไปอีกขั้นนึงแล้วทำให้รู้สึกว่าชอบมากกว่าเดิมอีกซึ่งผมก้อดีใจมากแล้วที่คนอ้วนๆอย่างผมก้อม่ีคนสวยๆเข้ามาเล่นเหมือนกันและแล้วเค้าก้อได้แอดเฟสผมมา แต่ผมเขิลจนลืมรับเพื่อนเค้าไป1 วัน 5555 (ผมนี่โคตรปัยยาอ่อนเลย) พอรับผมก้อเค้าไปโพสทักทายเค้าก้อมาตอบมาคุยกับผมแต่พอผ่านไป 2 วันเค้าก้อทักมาคุยกับผมทักมาเล่น ทำให้ผมดีใจมากไม่คิดว่าคนสวยๆแบบเค้าจะกล้าคุยกับคนอย่างเราได้ เพราะผมอยู่ ม.ต้น ไม่เคยชอบผู้หญิงคนไหนเลย แถมยังไปเร้าเค้าไปกวนตีนเค้าอีกและก้อไม่คุยกับผู้หญิงด้วย (ผมไม่ใช่เกย์นะในตอนนนั้น....) แต่พอมาเดือนกรกฏาซึ่งเดือนนี้ก้อมีวันเกิดผมอยู่พอมาถึงวันเกิดผมวันนั้นผมรอและหวังให้เค้ามาแฮปปี้เบิดเดผม ผมรอทั้งวัน และประมาน ทุ่มกว่าๆ เค้าก้อมาแฮปปี้เบิดเดผม ซึ่งผมดีใจมาก แล้วก้อได้คุยกันอีก เพราะเค้าทักผมมา ซึ่งก้อเป็นอะไรที่มีความสุขมากที่สุดแล้ว พอมาเดือนสิงหา ซึ่งเดือนนี้ก้อเป็นเดือนเกิดของเค้าพอถึงวันเกิดเค้าผมก้อได้ไปแฮปปี้เบิดเดเค้าเค้าก้อมาขอบคุนตามปกติ แต่พอวันรุ่งขึ้นเค้าเจอผมที่โรงเรียนเดินสวนกันเค้าก้อทักผมอย่างเคย แล้วบอกว่าขอของขวัญ (เค้าทำหน้ายิ้มๆเขิลๆ)ผมก้อดีใจมากที่เค้าเข้ามาขอของขวัญผมก้อถามว่าอยากได้อาไรอ่ะ เค้าบอกว่าอยากกิน เค้ก ผมก้อบอกว่าได้ๆเด๋วซื้อมาฝาก แล้วก้อเดินแยกย้ายกันไป แต่พอผ่านไปอีก 2 วัน เค้าก้อได้ทักผมมาในเฟสเหมือนเดิม ก้อได้คุยกันไปเรื่อยๆ พอประมาน 3 ทุ่ม เค้าก้อได้ถามผมว่า มีไลน์มั้ย ซึ่งผมก้อสงสัย จะขอทำไม ผมก้อเลยตอบไปว่า ไม่มีอ่ะ (เพราะโทรสับผมยังกากอยู่เลยเป็นแบบปุ่มกด 5555) แล้วเค้าก้อถามอีกว่ามีเบอร์มั้ย (ผมก้อคิดว่าสงสัยถามไลน์หลอกจะเอาเบอร์เรามั้ง หลงตัวเองอีกละ 5555 ) ผมก้อได้ตอบแบบกวนๆไปว่า จะเอาเบอร์เราไปสั่งแก๊สหรอ 555 เค้าบอกว่า บ้าไม่ได้โทรไปสั่งแก๊ส ผมก้อตอบว่า จะเอาจิงอ่ะ เค้าบอกว่า อื้มๆๆ ผมก้อเลยให้ไป พอให้ไป เค้าบอกว่าโทรหานะ ผมก้อบอกว่า อื้มๆ ผมนี่ชักดิ้นชักงอเขิลไปหมดแล้ว 555
พอเค้าโทรมาผมก้อรับแล้ว ก้อ ฮโหลๆๆ เค้าก้อบอกว่าฮโหลๆ (เสียงน่ารักมากกกก) ผมถามว่า นี่ใครอ่ะ เค้าบอกว่า นี่เราไงจำไม่ได้หรอ ผมก้อรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเป็นเค้าแต่ก้อยังกวนตีนอีก 5555 ผมก้อตอบไปว่า เราไหนอ่ะจำไม่ได้ เค้าก้อวางสายไป แล้วเค้าก้อทักมาในเฟส ว่า เมื่อกี้จำเราไม่ได้หรอ ผมก้อตอบไปว่า อ่าวเมื่อกี้เธอหรอ เราจำไม่ได้อ่ะ 555 (แถไปเรื่อยเลย) แล้วก้อคุยกันไปจนต่างคนต่างไปนอน แต่ได้เบอร์กันไป ก้อไม่ได้คุยกันทางโทรสับหรอกคับ คุยกันแค่ครั้งสองครั้งเองเค้าเป็นคนโทรมาทั้งนั้น (ผมนี่โคตรกากไม่กล้าโทรไปหา) ส่วนมากคุยกันในเฟสมากกว่า แต่พอปิดเทอมเทอมแรก ก้อคุยกันบ้างไม่ได้คุยกันบ้างแต่เหมือนเค้าจะทักผมน้อยลงไม่เหมือนตอนแรกๆทุกวันผมจะส่องเฟสเค้าส่องวันนึงเป็นหลายรอบมาก (คนที่ชอบใครผมก้อรู้ว่าคุนก้อเคยทำแบบนี้เหมือนกับผมเหมือนกัน) และแล้วพอเปิดเทอมก้อไม่ค่อยได้คุยกัน แต่พอเจกันเค้าก้อทักเหมือนเดิมทักแบบปกติที่เค้าเคยทัก แต่พอปิดเทอม ม.4 ก้อไม่มีอาไรคืนหน้าเค้าก้อไม่รู้ว่าผมชอบเค้าแล้วเพื่อนก้อไม่รู้ว่าผมชอบใคร พอขึ้น ม.5 ผมก้อปั่นจักยานลดความอ้วนเพื่อนเค้าจะได้หันมาสนใจเราบ้างผมก้อพยายามลดความอ้วน ก้อเจอกันก้อทักผมแบบเดิมอีก แต่เหมือน ม.5 นี้ผมจะแสดงท่าทางเหมือนๆจะชอบเค้า แต่ตัวผมเองก้อไม่รู้สึกตัวหรอกคับว่าทำไปตั้งแต่เมื่อไหร่ พอถึงงานกีฬาสีของโรงเรียน เจอกันก้อทักกันแบบเดิมอีก แต่เหมือนมีเพื่อนมาสืบเรื่องของผมผมก้องง รู้ได้ไงวะว่า ชอบใคร มันบอกว่าเห็นผมเพ้อในเฟสบ่อยมันเลยมาถามผมก้อบอกว่า ไม่ได้ชอบใคร ไม่มีคนชอบ ผมก้อตอบไปงั้น เพื่อนมันบอกว่าอย่าให้รู้นะจะเร้า ให้ ผมตอบไปว่าไม่รู้หรอกเพราะ..ไม่มี แต่พอจบงานกีฬาสีไปผ่านไปปได้อาทิดนึง ผมก้อเห็นในเฟสเค้าขึ้นว่าคบกัน แต่คนที่เค้าคบด้วยคือรุ่นพี่ ม.6 ผมก้อเสียใจมากร้องไห้ด้วย ผมก้อเศร้าๆ แต่ไม่มีใครรู้ว่าผมเป็นอะไร มีคนถามผมว่าเป็นอาไรทำไมดูเศร้าๆ ผมก้อตอบว่าไม่ค่อยสบายอ่ะ แต่พอตกเย็นวันนึง ผมเห็นเค้าเดินกับแฟนเค้ารุ่นพี่คนนนั้น แต่เค้าทักผมยิ้มให้ผม ผมก้อยิ้มให้แต่ในใจเจ็บๆมากๆ แล้วก้อเดินผ่านกันไป แต่ผมก้อหันหลังไปดู เหมือนเค้าจะหันหลังมาดูผมเหมือนกัน ผมก้อไม่รู้ว่าผมคิดไปเอง หรือป่าว ผมก้อได้แต่รอเค้าไปวันๆเท่านั้นแต่พอคบกัน ได้ประมาน 2 เดือนกว่าๆเค้าก้อเลิกกันซึ่งตอนนั้นผมดีใจมากแต่ก้อไม่ดีใจเท่าไหร่เพราะถ้าแสดงอาการว่าดีใจก้อเหมือนกับชอบใจให้เค้าเลิกกันผมเลยเฉยๆแต่เค้าก้อดูเหมือนปกติก้อทักผมแบบปกติ
แต่แล้วก้อมาถึงช่วงลอยกระทงซึ่งโรงเรียนผมก้อไม่มีการเรียนการสอนเพราะให้นักเรียนทั้งโรงเรียนทำกระทงส่งวัด เพราะโรงเรียนผมเป็นเครือข่ายวัดวันนั้นเค้าก้อโทรมาหาในขณะที่ผมกำลังทำกระทงอยู่แล้วคุยกันนานมากแล้วเค้าก้อมาหาผมมาพับดอกกุหลาบใบเตยช่วงนั้นสอบเรื่องพับดอกไม้กันอยู่เค้าก้อพับแล้วบอกผมว่า อ่ะ..เราให้ ผมก้อเก็บรักษาดอกไม้ไว้อย่างดี จนถึงตอนนี้ผมก้อยังเก็บไว้อยู่ก้อเป็นปีแล้วที่ผมยังเก็บไว้แม้เค้าจะไม่สนใจผมเลยก้อตาม และพอทำกระทงเสดแยกย้ายกันกลับบ้านพอตอนเย็นเค้าก้อทักผมมาแล้วก้อคุยกันปกติแล้วเค้าก้อพูดขึ้นมาว่า อดลอยกระทงกับผมเลย ผมนี่ดีใจจนจะบินแต่เค้าก้อเหมือนไปลอยกระทงกับพ่อแม่ พอมาถึงงานวันปีใหม่ของโรงเรียนผมก้อได้ซื้อของขวัญไปให้เค้าโดยผมซื้อเลย์มาห่อใหญ่ซื้อกระดาษมาห่อเองพอห่อของขวัยเสดผมก้อแกะเลย์แล้วเอาของขวัญห่อด้วยพลาสติกแล้วใส่ลงไปในถุงขนมกะเซอไพร์เค้าแต่ผมก้อไม่ไปให้เอง ฝากเพื่อนเค้าไปให้ แล้วบอกเพื่อนเค้าว่ามีคนฝากมาให้แต่ไม่ต้องบอกว่าเป็นเรานะ เพื่อนเค้าก้อรับปากแล้วเพื่อนเค้าก้อบอกว่า อ่ะเพื่อนเราฝากมาให้ ผมก้อดีใจสุดๆไม่คิดว่าเค้าจะซื้อของขวัญมาให้ผมด้วย ของขวัญเค้าก้อคือขวดโหลดมีตุ๊กตาตัวเล็กอยู่ข้างในแล้วข้างโหลก้อเขียนว่า เพื่อนรักตลอดไป ผมก้อเสียใจนิดๆที่คิดว่าเป็นได้แค่เพื่อน แล้วผมก้อได้ทักเค้าไปในวันนั้น ไปขอโทษเค้าว่า ขอโทษ นะของขวัญ อาจจะเล็กไปนิดนึง ผมก้อถามว่า โกดมั้ยที่เอาของขวัญยัดลงไปในถุงขนม เค้าบอกว่า หึยยยไม่โกด ดรใจด้วยซ้ำ โรแมนติกมากๆ ถ้าเป็นแฟนนะรักตายเลย ผมนี่อึ้งไปชั่วขณะนึง แต่ผมก้อไม่ได้ทำอาไรไปมากกว่านั้นก้อได้แค่คุยตอ่ไปเรื่อยๆ
พอเลยปีใหม่มาประมานสิ้นๆเดือนมกราผมนั่งอยู่กับเพื่อนแล้วเค้าก้อเดินมาคนเดียวเดินมาหาผมบอกว่าขอคุยด้วยน่อยสิผมก้อเดินตามเค้าไปผมก้อถามว่ามีเรื่องอาไรหรอเค้าบอกว่าเพื่อนเราบอกว่านายชอบเราอย่าทำให้นายเสียใจผมก้อบอกว่า หึ้ยย รู้ได้ยังไง เค้าบอกว่าเราลำบากใจ แต่เราอยากให้เป็นเพื่อนมากกว่าไม่อยากให้เป็นอย่างงั้น ผมได้ฟังอย่างนี้ผมแทบกั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่รู้สึกว่าตัวไม่มีแรง เค้าบอกว่าเป็นอาไรป่าว ผมก้อตอบไปอย่างเข้มแข็งว่า เราไม่เป็นอาไรหรอกเราสบายมาก แต่ผมเครียดมากเพราะยังไม่ได้บอกว่าชอบเลยเค้าดันมาบอกแบบนี้กับผมซะแล้วผมเลยตัดสินใจปั่นจักยานไปในที่เงียบๆแล้วโทรไปบอกว่าชอบเค้าผมก้อได้พูดความในใจว่าชอบไปหมดแล้วผมก้อได้กดสายทิ้งไปเลยเพื่อไม่ให้เค้าได้มีโอกาสพูดพอปั่นจักยานกลับบ้านระหว่างทางผมก้อน้ำตาไหลตลอดร้องไห้โฮเลย ปั่นไปรถเค้าก้อบีบแตรใส่ผมตลอดเพราะผมเม่อตอนปั่นจักยานก้อมาถึงที่บ้านผมก้อเข้าห้องแล้วร้องไห้อีกหนักๆเลย แต่ผมคิดไว้อยู่แล้วล่ะว่าวาเลนไทผมจะเอาดอกไม้ไปให้เค้า และพอถึงวันวาเลนไท ผมก้อได้ปั่นจักยานไปบ้านเค้าแต่ผมก้อก้มหน้ายื่นดอกไม้ให้เค้า แล้วผมก้อรีบปั่นจักยานหนีไปเลยปั่นกลับบ้านแล้วคืนวันวาเลนไทน เค้าก้อมาโพสหน้าวอลผมว่า หึยยให้โอกาสแต่งหน้าน่อยสิไม่บอกให้รู้ก่อนเลยว่าจะมาเขิลนะ ผมก้อดีใจมากๆที่เค้ารู้สึกดีแบบนี้และก้อคุยกันบ้างคุยกันก้อบ่อยมากกว่าเดิมตอนปิดเทอมก้อคุยกันก้อบ่อยผมก้อทักไปบ้างเค้าก้อทักมาบ้างพอเปิดเทอม ม.6 ก้อเจอกันแต่ผมวิ่งหนีเค้า ผมเขิลไม่กล้าอยู๋ตรงหน้าเค้า (ใครจะว่ายังไงก้อได้ผมยอมรับมันไม่ควรทำเสียเลย) ก้อคุยกันบ่อยมากแล้วที่คุยๆกันก้อเป็นแบบมากกว่าเพื่อนขึ้นมาน่อยผมก้อไม่รู้หรอกนะว่า รักเค้าตอนไหนแต่ผมก้อรักเค้าไปหมดใจแล้ว พอมาถึงวันเกิดผม เค้าก้อส่งข้อความาบอกทำนองว่า พ่อก้อรัก แม่ก้อรัก เค้าก้อรัก ขอบคุนสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมาขอบคุนจิงๆ ซึ่งผมก้อดีใจมากๆ แต่ก้อไม่ได้คุยเรื่องนี้กับเค้า พอวันรุ่งขึ้น เค้าก้อทักไลน์ผมมา (ตอนนี้ผมมีโทรสับใหม่แล้ว) ก้อคุยกันเป็นปกติ แต่ผมก้อไม่ได้พูดถึงเรื่องข้อความนั้นเลยผมเขิลไม่กล้าพูดกับเค้าแต่ช่วงนี้เราคุยกันบ่อยมากๆแต่มีอยู่ช่วงนึงเค้าก้อหายไปหลายวันอยู่เหมือนกันแล้วในเฟสเค้าก้อขึ้นสถานะกับคนอื่นไปแล้ว ผมก้อไม่เข้าใจจิงๆว่าที่เค้ามาคุยกับผมมาทำแบบนี้กับผมแล้วเค้าไปคบกับคนอื่นทำไม พอผมเห็นอย่างนี้ผมก้อร้องไห้ อีกแล้ว ผมเป็นผู้ชายบ่อน้ำตาตื้น555(เหมือนผู้หญิงเลย) แต่เค้ากับคนนั้นก้อคบกันได้ 1 เดือน ก้อเลิกกัน แล้วพอวันที่เค้าเลิกกันเค้าก้อมาทักผม ผมก้อดีใจที่เค้คาทักมา ผมก้อไม่รู้เหมือนกันไม่อยากคิดไปเองเพราะที่เค้าทำมันทำให้ผมคิด ตั้งแต่ตอนนั้นก้อคุยกันมาตลอด ความสัมพันมันเริ่มมากขึ้นเลยๆมีการคุยแบบ กระหนุง กระหนิง เขิลๆ แบบเหมือนเป็นแฟนกันแต่ก้อไม่ได้เป็นอาไรกัน มีวึงนึงพอคุยกันไปเรื่อยๆ ผมก้อบอกว่า กินตอนกลางคืนก้ออ้วนไม่มีคนรักหรอก เค้าบอกว่ามีคนเกลียดเป็นล้านก้อไม่แคร์มีคนรักคนเดียวก้อพอ ผมก้อบอกว่าคนคนนั้นคงโชคดีมากเลยเนอะ เค้าก้อบอกว่าไม่รุ้ๆ แล้วนายรักเราป่ะล่ะ เค้าถามผมมาแบบนี้ผมนี้ ชักดิ้นชักงออีกแล้วคับ ตอนนั้นก้อเที่ยงคืน ผมก้อปั่นจักรยานไปซื้อบัตรเติมเงินที่เซเว่น พอมาถึงบ้านเค้าก้อบอกว่า โทรมาเล่านิทานให้ฟังน่อยดิ ผมก้อโทรไปเล่าจบ ก้อบอกว่าจะมีอาไรบอกแต่ก้อได้อ้ำๆอึ้งไม่ได้บอกไปแล้วเค้าก้อวางสายไปเลย แล้วก้อคุยกันในไลน์เยอะมากแบบเหมือนไม่ใช่เป็นเพื่อนกันคุยกันแบบเป็นแฟนกันมากกว่าผมก้อไม่รู้หรอกนะว่าคุยกันแบบแฟนมันเป็นยังไงแต่ความรู้สึกมันบอกว่าไปไกลกว่าเพื่อนแล้ว ก้อคุยกันไปเลยๆ แล้วในเฟสเค้าก้อถ่ายรูปดอกกุหลาบที่ผมให้เค้าไว้ลงเฟสผมดีใจมาก ตั้งแต่วันวาเลนไทน์จนถึงปัจจุบันนี้เค้ายังเก็ยรักษามันไว้อยู่ แต่คุยตอนนึง เค้าบอกว่าเค้าไว้ใจผม ผมก้อดีใจอีกแล้วแหละว่าเราเป็นคนที่เค้าไว้ใจตั้งแต่ตอน ม.4จนถึงปัจจุบันนี้ผมก้อยังไม่เคยบอกรักเค้าเลยแต่ที่บอกไปครั้งที่แล้วเหมือนเค้าจะไม่ใส่ใจตอนนี้ผมใกล้จะสอบแกทแพทอ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเพราะเค้าผมจะทำยังไงต่อไปดีเป็นแบบนี้ไม่ดีเลยคับ
ขอบคุนที่สละเวลาอ่านจนจบคับ....