นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ซุ้มอ่านมานาน
เราอยากถามทุกคนว่ามีใครเป็นแบบเราบ้าง กลัวการมีความรัก แต่ก็อยากมีความรักอะ ตอนนี้เราอายุสิบเก้าเองแต่เราก็จริงจังกับความรักนะ รักใครเราก็ทุ่มเทนะ อยากให้เขาคนนั้นเป็นคนสุดท้าย แต่อย่างว่านะเราไม่เคยมีความรักที่สมหวัง ได้แต่แอบรักเขาไปเอง มีคนมาชอบเราเราก็ไม่ชอบเค้าอีก
เราเคยลองเปิดใจให้กับคนคนนึงเเล้วคนนี้แหล่ะทำให้เราไม่กล้ารักใครอีก....
วันนั้นเขาทักเรามาในเฟส เราก็ตอบๆเขาไป เเล้วก็แลกไลน์คุยดันไปได้เดือนนิดๆก็นัดกินข้าวกัน. เขากับเราก็คุยกันไปเรื่อยๆ คุยกันห้าเดือน เขาโทหาเราอาทิตย์ละครั้งสองครั้ง เจอกันสองสามครั้งได้ มีครั้งนึงพาไปห้องน้องชาย เขาจะทำเรื่องอย่างว่ากับเราเราไม่ยอมเขาก็ไม่ฝืนใจเราก็ถือว่าดีนะ แต่ที่เรายอมขึ้นห้องกับเขาเพราะเราไว้ใจเขานะ เขาเคยอยู่หมู่บ้านเดียวกับเรา ตอนนี้เเม่เขาอยู่หมู่บ้านเดียวกับเราด้วย เรายินดีนะ แต่พอหลังๆมาเขาเริ่มไม่โท เริ่มหายๆ เราเริ่มชอบเขาไปนิดๆ ก็ชอบนะแต่ไม่มากกกกก มีวันนึงเจอกันหน้าบ้านเราเลย เขาเข้ามาหาคนแถวบ้านเรา แต่ไม่ยอมทักเรา เรานี่โทจิกเลยนะไม่รับ! เราไม่เคยโทหาเขาเลยเเม้เเต่สายเดียว แต่เป็นแบบนี้เราเลยโทหาจะถามไถ่ แต่เขาก็ไม่รับ เราก็เข้าไปทักเฟสเลย เขาเคยบอกว่าห้ามยุ่งกัยเฟสเขา เราเลยไม่ยุ่งเราเคารพสิทของเขานะ อีกอย่างเราไม่ใช่นักสืบเราไม่เคยถามเรื่องของเขาเลยกับใครที่เราจะถามได้เลย คนแถวบ้านเรารู้จักเขาเยอะแยะนะ แต่เราไม่อยากให้ใครรู้เดี๋ยวเรื่องจะเข้าหูพ่อ เราก็เงียบไม่ค่อยสุงสิงกับคนแถวนี้ด้วย ชอบโดนมองว่าหยิ่งอีกต่างหาก .ต่อๆ พอเราเขาไปทักเฟสก็ไม่ตอบ เราไปรื้อเฟสเจอรูปเมียกับลูกของเขาที่โตแล้วน่าจะห้าขวบได้เรายี่เงิบไปเลย เขาแก่กว่าเราน่าจะสิบปีละ เราก็คิดนะว่าจะโดนหลอก แต่ก็อยากลองดู อยากมีความรักกับเขาบ้าง แต่บทสรุปก็ผิดหวังไปตามเคย เรากับเขาก็ห่างหายกันไป เจอกันประปลาย บอกตามตรงไม่เคยลืมเรื่องต่างๆเลย ทึกที่ที่เคยไปด้วยกันเราต้องผ่านมันทุกวัน เราเสียใจที่โดนหลอกนะ เเต่เราไม่เคยคิดอยากได้เขามาเป็นแฟนเเล้วด้วย แต่เราก็ยังไม่ลืมเขาเลย
กับคนใหม่ก็ไม่กล้ามี
เราไม่เคยอ่อย หรือจีบผชก่อน เราไม่กล้า เราว่าหน้าตา้ราพอไปวัดวานะ แต่เราไม่กล้าเขาหาผชอะ และผชก็ไม่กล้าเขาหาเราด้วยเพราะเราหยิ่ง 555 เราควรทำยังไงกับชีวิตโสดของเราดี เราิยากมีแฟนคบกันห้าหกปีแต่งงานมีลูกครอบครัวสุขสันต์บ้างอะ
ใครกลัวความรักเเบบเราบ้าง??
เราอยากถามทุกคนว่ามีใครเป็นแบบเราบ้าง กลัวการมีความรัก แต่ก็อยากมีความรักอะ ตอนนี้เราอายุสิบเก้าเองแต่เราก็จริงจังกับความรักนะ รักใครเราก็ทุ่มเทนะ อยากให้เขาคนนั้นเป็นคนสุดท้าย แต่อย่างว่านะเราไม่เคยมีความรักที่สมหวัง ได้แต่แอบรักเขาไปเอง มีคนมาชอบเราเราก็ไม่ชอบเค้าอีก
เราเคยลองเปิดใจให้กับคนคนนึงเเล้วคนนี้แหล่ะทำให้เราไม่กล้ารักใครอีก....
วันนั้นเขาทักเรามาในเฟส เราก็ตอบๆเขาไป เเล้วก็แลกไลน์คุยดันไปได้เดือนนิดๆก็นัดกินข้าวกัน. เขากับเราก็คุยกันไปเรื่อยๆ คุยกันห้าเดือน เขาโทหาเราอาทิตย์ละครั้งสองครั้ง เจอกันสองสามครั้งได้ มีครั้งนึงพาไปห้องน้องชาย เขาจะทำเรื่องอย่างว่ากับเราเราไม่ยอมเขาก็ไม่ฝืนใจเราก็ถือว่าดีนะ แต่ที่เรายอมขึ้นห้องกับเขาเพราะเราไว้ใจเขานะ เขาเคยอยู่หมู่บ้านเดียวกับเรา ตอนนี้เเม่เขาอยู่หมู่บ้านเดียวกับเราด้วย เรายินดีนะ แต่พอหลังๆมาเขาเริ่มไม่โท เริ่มหายๆ เราเริ่มชอบเขาไปนิดๆ ก็ชอบนะแต่ไม่มากกกกก มีวันนึงเจอกันหน้าบ้านเราเลย เขาเข้ามาหาคนแถวบ้านเรา แต่ไม่ยอมทักเรา เรานี่โทจิกเลยนะไม่รับ! เราไม่เคยโทหาเขาเลยเเม้เเต่สายเดียว แต่เป็นแบบนี้เราเลยโทหาจะถามไถ่ แต่เขาก็ไม่รับ เราก็เข้าไปทักเฟสเลย เขาเคยบอกว่าห้ามยุ่งกัยเฟสเขา เราเลยไม่ยุ่งเราเคารพสิทของเขานะ อีกอย่างเราไม่ใช่นักสืบเราไม่เคยถามเรื่องของเขาเลยกับใครที่เราจะถามได้เลย คนแถวบ้านเรารู้จักเขาเยอะแยะนะ แต่เราไม่อยากให้ใครรู้เดี๋ยวเรื่องจะเข้าหูพ่อ เราก็เงียบไม่ค่อยสุงสิงกับคนแถวนี้ด้วย ชอบโดนมองว่าหยิ่งอีกต่างหาก .ต่อๆ พอเราเขาไปทักเฟสก็ไม่ตอบ เราไปรื้อเฟสเจอรูปเมียกับลูกของเขาที่โตแล้วน่าจะห้าขวบได้เรายี่เงิบไปเลย เขาแก่กว่าเราน่าจะสิบปีละ เราก็คิดนะว่าจะโดนหลอก แต่ก็อยากลองดู อยากมีความรักกับเขาบ้าง แต่บทสรุปก็ผิดหวังไปตามเคย เรากับเขาก็ห่างหายกันไป เจอกันประปลาย บอกตามตรงไม่เคยลืมเรื่องต่างๆเลย ทึกที่ที่เคยไปด้วยกันเราต้องผ่านมันทุกวัน เราเสียใจที่โดนหลอกนะ เเต่เราไม่เคยคิดอยากได้เขามาเป็นแฟนเเล้วด้วย แต่เราก็ยังไม่ลืมเขาเลย
กับคนใหม่ก็ไม่กล้ามี
เราไม่เคยอ่อย หรือจีบผชก่อน เราไม่กล้า เราว่าหน้าตา้ราพอไปวัดวานะ แต่เราไม่กล้าเขาหาผชอะ และผชก็ไม่กล้าเขาหาเราด้วยเพราะเราหยิ่ง 555 เราควรทำยังไงกับชีวิตโสดของเราดี เราิยากมีแฟนคบกันห้าหกปีแต่งงานมีลูกครอบครัวสุขสันต์บ้างอะ