แม่เป็นคนผิวแพ้ง่ายมากค่ะ เจออากาศร้อนก็เป็นปื้นแดง เจอแป้งเย็นก็คัน (สิ่งที่มีส่วนผสมของเมนทอล คันทั้งสิ้น) เจอฝุ่นก็คัน เจอน้ำยาล้างจานก็คัน (ไม่ต้องพูดถึงน้ำยาที่แรงกว่าน้ำยาล้างจาน) แม่ผิวแห้งด้วยค่ะ แต่บางครั้งชีวิตมันเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องทำกิจกรรมที่ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่แพ้ ทีนี้ไม่รู้จะทำยังไงก็เลย อะ ลองใส่ถุงมือดูเวลาทำงานดู ผลปรากฏว่าถอดถุงมือยิ่งคันเป็นสองเท่า
บางครั้งแม่ก็โกรธ ซาดิสถ์ขึ้นก็ก็จะวิ่งไปเอาดอกเกลือที่บ้าน (ที่มันคมๆ อ่ะ) ขยี้ผิวส่วนที่คันให้มันเจ็บ จะได้หายคัน หรือบางทีพ่อต้มน้ำร้อนๆ ก็จะเอาสำลีไปชุบน้ำร้อนมาจี้ๆ ผิวส่วนนั้นให้หายคัน บางครั้งยิ่งโกรธมากขึ้น คันจนทนไม่ไหวก็จะกระชากเนื้อส่วนที่คันออกมา ยิ่งทำให้มือเป็นแผล จนเนื้อบริเวณนั้นกลายเป็นเนื้อด้านขึ้นมาแทนที่ (เวลาคันอีกยิ่งกระชากง่ายเพราะมันแข็งแล้ว) เลยพยายามให้ทาครีมจะได้ไม่แห้ง ไม่แห้งจะได้ไม่คัน แต่บางครั้งแม่ก็ต้องเจอกับฝุ่นอีก คันอีก แล้วก็จะกลับเข้าอีหรอบเดิม ออกแนวทำร้ายตัวเองอ่ะค่ะ
ถ้าหมอบอกว่าให้เลี่ยงสิ่งที่ทำให้แพ้ แม่เราคงใช้ชีวิตไม่ได้ ได้แต่นั่งเฉยๆ เพราะแม่แทบจะแพ้ทุกสิ่งอันในโลกนี้ ต่อให้ลูกๆ เตือนก็แล้ว ห้ามก็แล้ว แม่ก็ยังคงทำแบบเดิม ซึงไม่ใช่ว่าแม่อยากทำนะคะ ใครจะอยากทำร้ายตัวเอง แต่มันคันจนทนไม่ไหว แม่เลยต้องหาวิธีแก้คันในแบบของตัวเอง
คำถามก็คือ เมื่อไรที่แม่เกิดคันขึ้นมา ควรทำไงดีคะ ถ้าคันเพราะแห้ง เราเห็นแม่พยายามทำครีมอยู่ แต่เมื่อไรที่คันเพราะฝุ่น คันเพราะน้ำยา หรือคันเพราะสิ่งลึกลับ ควรป้องกัน หรือควรใช้อะไรแก้ดี
ทุกครั้งที่ได้ยินแม่ทำร้ายตัวเอง มันรู้สึกแย่จริงๆค่ะ
ปล. ตอนนี้เรากำลังคิดว่าจะให้แม่เอา Cetaphil ล้างตัวอยู่ คือให้ล้างทั้งหน้า ล้างทั้งตัว ถ้าคันมือก็เอาเจ้านี่แหละล้าง ถ้าเป็นผื่นที่คอ ไม่ต้องไปใช้คาลาไมล์ ไม่ต้องอะไรแก้ร้อนทั้งนั้น ให้เอา Cetaphil ปาดตรงคอไปเลย พอแม่รู้ว่าเจ้านี่อ่อนขนาดที่ว่าไม่ต้องล้างออกก็ยังได้ แม่ถามว่าแม่ทาไว้เคลือบกันฝุ่นได้ไหม เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ขอแท็กสุขภาพกาย เผื่อได้รับคำแนะนำจากคุณหมอ แท็กโต๊ะเครื่องแป้ง เผื่อสาวๆที่มีปัญหาแบบเดียวกันอาจมีคำแนะนำให้ค่ะ ใครมีคำแนะนำดีๆ บ้าง ช่วยหน่อยนะคะ T^T
ปล. เราก็แพ้ง่ายเหมือนกัน ผิวประเภทไวต่อความรู้สึกมาก เช่น โดนดินสอขีดผิวนิดเดียวก็จะบวมขึ้นมาแล้ว ถ้าเผลอเกาก็จะกระจายตัวทันที เราเลยเข้าใจความรู้สึกแม่ แต่แม่เป็นหนักกว่าเรามากค่ะ
แม่เป็นคนผิวแพ้ง่ายค่ะ บางครั้งคันมากๆ ก็จะเอามือไปอังของร้อนให้มันหายคัน T^T
บางครั้งแม่ก็โกรธ ซาดิสถ์ขึ้นก็ก็จะวิ่งไปเอาดอกเกลือที่บ้าน (ที่มันคมๆ อ่ะ) ขยี้ผิวส่วนที่คันให้มันเจ็บ จะได้หายคัน หรือบางทีพ่อต้มน้ำร้อนๆ ก็จะเอาสำลีไปชุบน้ำร้อนมาจี้ๆ ผิวส่วนนั้นให้หายคัน บางครั้งยิ่งโกรธมากขึ้น คันจนทนไม่ไหวก็จะกระชากเนื้อส่วนที่คันออกมา ยิ่งทำให้มือเป็นแผล จนเนื้อบริเวณนั้นกลายเป็นเนื้อด้านขึ้นมาแทนที่ (เวลาคันอีกยิ่งกระชากง่ายเพราะมันแข็งแล้ว) เลยพยายามให้ทาครีมจะได้ไม่แห้ง ไม่แห้งจะได้ไม่คัน แต่บางครั้งแม่ก็ต้องเจอกับฝุ่นอีก คันอีก แล้วก็จะกลับเข้าอีหรอบเดิม ออกแนวทำร้ายตัวเองอ่ะค่ะ
ถ้าหมอบอกว่าให้เลี่ยงสิ่งที่ทำให้แพ้ แม่เราคงใช้ชีวิตไม่ได้ ได้แต่นั่งเฉยๆ เพราะแม่แทบจะแพ้ทุกสิ่งอันในโลกนี้ ต่อให้ลูกๆ เตือนก็แล้ว ห้ามก็แล้ว แม่ก็ยังคงทำแบบเดิม ซึงไม่ใช่ว่าแม่อยากทำนะคะ ใครจะอยากทำร้ายตัวเอง แต่มันคันจนทนไม่ไหว แม่เลยต้องหาวิธีแก้คันในแบบของตัวเอง
คำถามก็คือ เมื่อไรที่แม่เกิดคันขึ้นมา ควรทำไงดีคะ ถ้าคันเพราะแห้ง เราเห็นแม่พยายามทำครีมอยู่ แต่เมื่อไรที่คันเพราะฝุ่น คันเพราะน้ำยา หรือคันเพราะสิ่งลึกลับ ควรป้องกัน หรือควรใช้อะไรแก้ดี
ทุกครั้งที่ได้ยินแม่ทำร้ายตัวเอง มันรู้สึกแย่จริงๆค่ะ
ปล. ตอนนี้เรากำลังคิดว่าจะให้แม่เอา Cetaphil ล้างตัวอยู่ คือให้ล้างทั้งหน้า ล้างทั้งตัว ถ้าคันมือก็เอาเจ้านี่แหละล้าง ถ้าเป็นผื่นที่คอ ไม่ต้องไปใช้คาลาไมล์ ไม่ต้องอะไรแก้ร้อนทั้งนั้น ให้เอา Cetaphil ปาดตรงคอไปเลย พอแม่รู้ว่าเจ้านี่อ่อนขนาดที่ว่าไม่ต้องล้างออกก็ยังได้ แม่ถามว่าแม่ทาไว้เคลือบกันฝุ่นได้ไหม เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ขอแท็กสุขภาพกาย เผื่อได้รับคำแนะนำจากคุณหมอ แท็กโต๊ะเครื่องแป้ง เผื่อสาวๆที่มีปัญหาแบบเดียวกันอาจมีคำแนะนำให้ค่ะ ใครมีคำแนะนำดีๆ บ้าง ช่วยหน่อยนะคะ T^T
ปล. เราก็แพ้ง่ายเหมือนกัน ผิวประเภทไวต่อความรู้สึกมาก เช่น โดนดินสอขีดผิวนิดเดียวก็จะบวมขึ้นมาแล้ว ถ้าเผลอเกาก็จะกระจายตัวทันที เราเลยเข้าใจความรู้สึกแม่ แต่แม่เป็นหนักกว่าเรามากค่ะ