ดีค่ะ เราเริ่มเรื่องเลยนะคะ
เริ่มแรกที่รู้จักกัน...
เรารู้จักกับแฟนจากที่ทำงานค่ะ เค้าเป็นวิศวกร มาทำโปรเจ็คโครงการกับที่ที่เราทำงานอยู่ ส่วนเราเพิ่งจบใหม่ก็มาทำงานที่นี่เลยค่ะเพราะใกล้บ้าน เค้าก็ไปๆมาๆระหว่างกรุงเทพฯ กับที่ทำงานเราค่ะ เราเจอเค้าครั้งแรกเราไม่ได้มองเค้าเลยค่ะ เค้าดูเจ้าสำอางเป็นหนุ่มกรุงเทพมาก สูงขาวจมูกโด่ง ส่วนเราขาวหมวยสูง 161 ออกแนวน่ารักแบบเรียบร้อยค่ะ(อิอิ...แอบชมตัวเอง) ผ่านมา 1 ปี เราก็เจอเค้าไม่กี่ครั้งค่ะ ในที่ทำงานบ้าง แถวบ้านบ้าง เราเคยเห็นเค้ามองเราบางเวลาค่ะ แต่เราแกล้งทำเป็นไม่สนใจ เพราะคิดว่าเค้าต้องมีแฟนแล้วแน่ๆ และเราก็ไม่เคยคุยกันเลย แล้ววันนึง เค้าก็ให้รุ่นน้องที่สนิทกับเรา มาขอเบอร์เราค่ะ(ตั้ง 1 ปี กว่าจะมาขอน่ะ) เค้าก็ทักไลน์มา แล้วก็โทรมาค่ะ จากนั้นเราก็คุยกันค่ะ ไปกินข้าวกัน ซึ่งเราก็ตกลงเป็นแฟนกันค่ะ(ใจง่ายจริงๆเรา) ประมาณ 2 อาทิตย์ หลังจากที่คุยกัน เค้าก็ถูกเรียกตัวกลับบริษัทด่วนค่ะ และเราก็ไม่ค่อยได้เจอกัน ก็มีคุยกันบ้าง แต่ไม่ทุกวัน และก็ไม่มาหาเราเลยค่ะ เพราะเค้าทำงานที่บริษัทฯบ้างไปไซด์งานที่ต่างจังหวัดบ้าง ไม่มีเวลามาหาเรา(แต่มีเวลากินเหล้าเข้าผับนะ) เค้าเป็นคนเงียบๆอยู่กับเราก็ไม่ค่อยพูดอะไรมาก ซึ่งต่างกับแฟนคนแรกค่ะ ที่เค้าคุยเก่ง (เค้าเป็นแฟนคนที่ 2 ค่ะ) เราก็เป็นประเภทที่แบบเงียบๆไม่สนิทก็จะไม่คุยเท่าไหร่ค่ะ เจออย่างนี้เราก็ไปไม่เป็นเลยค่ะ เค้าไม่ค่อยพูด แต่ถ้าอยู่ด้วยกันเค้าก็ขี้อ้อนอ่ะค่ะ เช่น มากอด จับมือกันตลอดเวลา ยอมรับว่าหลงค่ะ แต่พอไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ไม่ค่อยคุยเลยค่ะ เค้าก็ถามคำตอบคำ เราก็เป็นประเภทเดียวกันเลยไปไม่เป็นเลยค่ะ เราคบกันมาจะปีนึงแล้ว แต่เราเหมือนไม่รู้จักเค้าดีเลยค่ะ ไม่คืบหน้าเลย เราก็อยากคบไปนานๆนะคะ ก็พยายามทำให้ดีที่สุด
ไลฟ์สไตล์ ต่างกัน...
เราคิดว่าเรากับเค้า ไลฟ์สไตล์ ต่างกันค่ะ
เค้ามาอยู่กรุงเทพฯคนเดียวตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย แล้วก็ทำงานที่กรุงเทพฯ (บ้านเค้าก็อยู่ต่างจังหวัดค่ะ แต่อยู่ในภาคกลางนี้แหละ) ดูแล้วน่าจะอยู่กรุงเทพฯเลย เพราะซื้อบ้านที่กรุงเทพแล้ว (เค้าผ่อนซื้อด้วยตัวเองค่ะ) เค้าเป็นคนเงียบๆแต่เพื่อนเยอะ ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้อง วันหยุดนี้ต้องออกค่ะ กินเหล้าเก่ง เข้าผับ (แต่ก็มีความรับผิดชอบกับงานนะคะ) ซึ่งไลฟ์สไตล์ต่างกับเราเลยค่ะ เราติดบ้าน และเป็นคนที่ไม่กินเหล้าเลย ไม่ชอบเที่ยวกลางคืน และที่บ้านค่อนข้างหวงค่ะ จะไปไหนทีพ่อแม่ต้องถามไปไหน ไปกับใคร (แต่เราเป็นลูกคนโตนะ มีน้องชาย 1 คน) เราจะสนิทกับพ่อแม่ค่ะ ซึ่งทางบ้านก็รับรู้ว่าคุยกับพี่เค้าอยู่ (เราอายุ 24 ส่วนเค้า 26) เท่าที่รู้มาก็เค้ามีแฟนมาแล้ว 4 คน เราก็แอบเข้าไปสืบ แต่ละคนก็ดูสวยไฮโซ และแรงค่ะ ประมาณว่าสวยและเที่ยวเก่ง แต่งตัว กินเหล้าเก่ง ซึ่งต่างกับเรามากๆค่ะ
เราอยู่คนละที่กัน เค้าก็ไลน์มาว่าคิดถึงอยู่ตลอด นานๆทีจะโทรมาค่ะ คิดถึงแต่ไม่มาหา และเนื่องจากเราก็ไปไหนไม่ค่อยได้ ยิ่งถ้าไปกับผู้ชาย 2 คน อย่าพูดถึงเลย เค้าหายไปนานๆเราก็น้อยใจค่ะ แต่เราก็จะไม่ตามจิกค่ะ เราก็เกรงใจเค้า ถึงเค้าบอกว่าเราเป็นแฟน แต่เราก็กลัวว่าจะไปทำอะไรที่มันเกินไป เหมือนออกตัวแรงทำเป็นเจ้าของเกินไป บางครั้งเราเห็นผู้หญิงอื่นลงเฟสว่ากินข้าว เป็นรูปเค้านั่งอยู่ เห็นเหมือนว่าไปกินกัน 2 คน พอเห็นเราก็ถามเลยคะ เค้าก็บอกเพื่อน แฟนพี่ ถ้าเรางี่เง่าเกิน เค้าก็เหมือนเหนื่อยใจค่ะ แต่ก็ไม่พูดไม่อธิบายแต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลยก็กลัวจะเสียเค้าไปค่ะ คิดไม่ตกจริงๆว่าควรจะทำตัวยังไง บางครั้งเห็นผู้หญิงในไลน์เค้า สวยๆเยอะแยะเลยค่ะ
เราเคยถามเค้าค่ะว่าทำไมเลิกกับแฟน เค้าบอกว่าก็เค้าเป็นอย่างนี้ ทำงานไม่เป็นที่ เที่ยวกลางคืน (แต่เราเห็นในเฟสเค้าค่ะ ว่าแฟนคนล่าสุด เหมือนจะเวิ่นเว้อค่ะว่าเค้าไม่สนใจ และหายไป)
บางทีเค้าหายไปเราก็อยากจะตัดใจไม่คุย แต่พอเค้าโทรมา ทักมา เราก็ใจอ่อนเลย
เท่าที่เรามองเค้านะคะ คือเค้าเป็นคนนิ่ง ดูไม่เจ้าชู้แพรวพราว มีเหตุผล ไม่ขี้หึงเลย อธิบายไม่ถูกอ่ะ (เค้ากรุ๊ปเลือดAB เราเลยแอบไปส่องนิสัยกรุ๊ปนี้มา)ก็ตรงนะ เท่าที่รู้จักเค้า
.......................
เราจะทำยังไงต่อไปกับความรักที่ไม่ชัดเจนอย่างนี้ดีคะ...ไม่รู้เลยจริงๆ
......................
ถามคนที่มีประสบการณ์ ว่าเราจะทำยังไงกับความรักครั้งนี้ดี
เริ่มแรกที่รู้จักกัน...
เรารู้จักกับแฟนจากที่ทำงานค่ะ เค้าเป็นวิศวกร มาทำโปรเจ็คโครงการกับที่ที่เราทำงานอยู่ ส่วนเราเพิ่งจบใหม่ก็มาทำงานที่นี่เลยค่ะเพราะใกล้บ้าน เค้าก็ไปๆมาๆระหว่างกรุงเทพฯ กับที่ทำงานเราค่ะ เราเจอเค้าครั้งแรกเราไม่ได้มองเค้าเลยค่ะ เค้าดูเจ้าสำอางเป็นหนุ่มกรุงเทพมาก สูงขาวจมูกโด่ง ส่วนเราขาวหมวยสูง 161 ออกแนวน่ารักแบบเรียบร้อยค่ะ(อิอิ...แอบชมตัวเอง) ผ่านมา 1 ปี เราก็เจอเค้าไม่กี่ครั้งค่ะ ในที่ทำงานบ้าง แถวบ้านบ้าง เราเคยเห็นเค้ามองเราบางเวลาค่ะ แต่เราแกล้งทำเป็นไม่สนใจ เพราะคิดว่าเค้าต้องมีแฟนแล้วแน่ๆ และเราก็ไม่เคยคุยกันเลย แล้ววันนึง เค้าก็ให้รุ่นน้องที่สนิทกับเรา มาขอเบอร์เราค่ะ(ตั้ง 1 ปี กว่าจะมาขอน่ะ) เค้าก็ทักไลน์มา แล้วก็โทรมาค่ะ จากนั้นเราก็คุยกันค่ะ ไปกินข้าวกัน ซึ่งเราก็ตกลงเป็นแฟนกันค่ะ(ใจง่ายจริงๆเรา) ประมาณ 2 อาทิตย์ หลังจากที่คุยกัน เค้าก็ถูกเรียกตัวกลับบริษัทด่วนค่ะ และเราก็ไม่ค่อยได้เจอกัน ก็มีคุยกันบ้าง แต่ไม่ทุกวัน และก็ไม่มาหาเราเลยค่ะ เพราะเค้าทำงานที่บริษัทฯบ้างไปไซด์งานที่ต่างจังหวัดบ้าง ไม่มีเวลามาหาเรา(แต่มีเวลากินเหล้าเข้าผับนะ) เค้าเป็นคนเงียบๆอยู่กับเราก็ไม่ค่อยพูดอะไรมาก ซึ่งต่างกับแฟนคนแรกค่ะ ที่เค้าคุยเก่ง (เค้าเป็นแฟนคนที่ 2 ค่ะ) เราก็เป็นประเภทที่แบบเงียบๆไม่สนิทก็จะไม่คุยเท่าไหร่ค่ะ เจออย่างนี้เราก็ไปไม่เป็นเลยค่ะ เค้าไม่ค่อยพูด แต่ถ้าอยู่ด้วยกันเค้าก็ขี้อ้อนอ่ะค่ะ เช่น มากอด จับมือกันตลอดเวลา ยอมรับว่าหลงค่ะ แต่พอไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ไม่ค่อยคุยเลยค่ะ เค้าก็ถามคำตอบคำ เราก็เป็นประเภทเดียวกันเลยไปไม่เป็นเลยค่ะ เราคบกันมาจะปีนึงแล้ว แต่เราเหมือนไม่รู้จักเค้าดีเลยค่ะ ไม่คืบหน้าเลย เราก็อยากคบไปนานๆนะคะ ก็พยายามทำให้ดีที่สุด
ไลฟ์สไตล์ ต่างกัน...
เราคิดว่าเรากับเค้า ไลฟ์สไตล์ ต่างกันค่ะ
เค้ามาอยู่กรุงเทพฯคนเดียวตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย แล้วก็ทำงานที่กรุงเทพฯ (บ้านเค้าก็อยู่ต่างจังหวัดค่ะ แต่อยู่ในภาคกลางนี้แหละ) ดูแล้วน่าจะอยู่กรุงเทพฯเลย เพราะซื้อบ้านที่กรุงเทพแล้ว (เค้าผ่อนซื้อด้วยตัวเองค่ะ) เค้าเป็นคนเงียบๆแต่เพื่อนเยอะ ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้อง วันหยุดนี้ต้องออกค่ะ กินเหล้าเก่ง เข้าผับ (แต่ก็มีความรับผิดชอบกับงานนะคะ) ซึ่งไลฟ์สไตล์ต่างกับเราเลยค่ะ เราติดบ้าน และเป็นคนที่ไม่กินเหล้าเลย ไม่ชอบเที่ยวกลางคืน และที่บ้านค่อนข้างหวงค่ะ จะไปไหนทีพ่อแม่ต้องถามไปไหน ไปกับใคร (แต่เราเป็นลูกคนโตนะ มีน้องชาย 1 คน) เราจะสนิทกับพ่อแม่ค่ะ ซึ่งทางบ้านก็รับรู้ว่าคุยกับพี่เค้าอยู่ (เราอายุ 24 ส่วนเค้า 26) เท่าที่รู้มาก็เค้ามีแฟนมาแล้ว 4 คน เราก็แอบเข้าไปสืบ แต่ละคนก็ดูสวยไฮโซ และแรงค่ะ ประมาณว่าสวยและเที่ยวเก่ง แต่งตัว กินเหล้าเก่ง ซึ่งต่างกับเรามากๆค่ะ
เราอยู่คนละที่กัน เค้าก็ไลน์มาว่าคิดถึงอยู่ตลอด นานๆทีจะโทรมาค่ะ คิดถึงแต่ไม่มาหา และเนื่องจากเราก็ไปไหนไม่ค่อยได้ ยิ่งถ้าไปกับผู้ชาย 2 คน อย่าพูดถึงเลย เค้าหายไปนานๆเราก็น้อยใจค่ะ แต่เราก็จะไม่ตามจิกค่ะ เราก็เกรงใจเค้า ถึงเค้าบอกว่าเราเป็นแฟน แต่เราก็กลัวว่าจะไปทำอะไรที่มันเกินไป เหมือนออกตัวแรงทำเป็นเจ้าของเกินไป บางครั้งเราเห็นผู้หญิงอื่นลงเฟสว่ากินข้าว เป็นรูปเค้านั่งอยู่ เห็นเหมือนว่าไปกินกัน 2 คน พอเห็นเราก็ถามเลยคะ เค้าก็บอกเพื่อน แฟนพี่ ถ้าเรางี่เง่าเกิน เค้าก็เหมือนเหนื่อยใจค่ะ แต่ก็ไม่พูดไม่อธิบายแต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลยก็กลัวจะเสียเค้าไปค่ะ คิดไม่ตกจริงๆว่าควรจะทำตัวยังไง บางครั้งเห็นผู้หญิงในไลน์เค้า สวยๆเยอะแยะเลยค่ะ
เราเคยถามเค้าค่ะว่าทำไมเลิกกับแฟน เค้าบอกว่าก็เค้าเป็นอย่างนี้ ทำงานไม่เป็นที่ เที่ยวกลางคืน (แต่เราเห็นในเฟสเค้าค่ะ ว่าแฟนคนล่าสุด เหมือนจะเวิ่นเว้อค่ะว่าเค้าไม่สนใจ และหายไป)
บางทีเค้าหายไปเราก็อยากจะตัดใจไม่คุย แต่พอเค้าโทรมา ทักมา เราก็ใจอ่อนเลย
เท่าที่เรามองเค้านะคะ คือเค้าเป็นคนนิ่ง ดูไม่เจ้าชู้แพรวพราว มีเหตุผล ไม่ขี้หึงเลย อธิบายไม่ถูกอ่ะ (เค้ากรุ๊ปเลือดAB เราเลยแอบไปส่องนิสัยกรุ๊ปนี้มา)ก็ตรงนะ เท่าที่รู้จักเค้า
.......................
เราจะทำยังไงต่อไปกับความรักที่ไม่ชัดเจนอย่างนี้ดีคะ...ไม่รู้เลยจริงๆ
......................