แก้ไข
ย้อนกลับไปเมื่อ5-6ปีที่แล้วตอนนั้นอายุ19 ในขณะนั้นเราได้ดร๊อปเรียนเนื่องด้วยว่าพ่อผ่าตัดไม่มีใครดูแล บวกกับที่แม่ต้องเปิดร้านทุกวันไม่มีวันหยุด แม้ว่าจะเทศกาลไหนๆ เราก็ออกมาช่วยที่บ้านได้สักพัก พี่ชายก็กลับมาดูแลต่อ หลังจากนั้นเราก็ว่าง พ่อดีขึ้นเดินเหินได้ เราเองก็อยากจะเปลี่ยนอะไรใหม่ โดยการที่เราไปสมัครงานทำนอกบ้าน บ้านเราอยู่ใกล้ชายแดนคะ เปงแหล่งท่องเที่ยวและแหล่งการพนัน นั่นคือcasino โดยพื้นฐานเราไม่ใช่คนขี้ริ้วขี้เหร่ อะไรมาก หมวยๆ ผอมๆ สูงๆ เราสนใจอยู่ตำแหน่งหนึ่ง(ลืมบอกไปว่าแถวนั้นมีบ่อนอยู่9บ่อน แล้วเราก็สนใจอยู่บ่อนนึงขึ้นชื่อว่าสาวสวยเงินเดือนดี ทิปดี นั่นเปงตำแหน่ง PR ดูแล ลูกค้าVIP ถ้าขึ้นชื่อว่า ลค vip แสดงว่าทิปต้องหนัก เราก็ไปสมัครด้วยความที่เรายังเด็กไม่เคยทำงานมาก่อน ไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการทำงาน ไม่ว่าจะความรับผิดชอบต่างๆ เค้าก็ปฎิเสธเราไป แล้วเราก็ยังไม่ลดละความพยายาม เราก็ไปสมัครอีกที่นึง เค้ารับเราเข้าทำงาน ตามตำแหน่งที่เราต้องการ คือ PR ดูแล ลค vip หน้าที่ของเราคือเราต้องรู้จัก ลค vip ทั้งหมด และต้องรู้ด้วยว่า เค้าพักห้องแบบไหน เค้าจะเดินทางมาวันไหน ดูแลเรื่องอาการการกิน ทุกและกฎข้อห้ามของ casino คือ ห้ามสนิทกับ ลค เพราะบ่อนกัวว่าเราจะร่วมมือกันโดงบ่อน
casino ที่รับเราเข้าทำงานเปงบ่อนที่ใหญ่โต มาก แล้วพนักงานส่วนใหญ่เปงคนไทย คนอินโด เราก็ทำงานไปเรื่อยๆได้เดือนนึงคะ มีอยู่วันนึงยุ่งมาก ลค มาจากไหนก็ไม่รู้ยิ่งเทศกาลนะอย่าได้ดูเลย เดินดู ลค เดินทำงานทั้งวันน่องแทบระเบิด เอ็นแทบยึด เราเลยยืนพักเหนื่อยหน้าบาร์ ในใจก็คิดไรไปเรื่อนเปื่อย
ตาก็เหลือบไปเห็นปฎิทิน ของโรงเบีย... (ขอไม่เอ่ยนะคะ)ตอนนั้นเราไม่รู้จักหรอกว่ามันเปงอะไร แต่เห็นรูปในปฎิทินสวยดี เราก็ยืนคิดไปเรื่อยเปื่อยว่าถ้าช้านเปงแฟนกับ ลูกชาย เจ้าของที่นี่มันจะเปงไงเนอะ ด้วยความที่เด็กก็จินตนาการไปสิ และแล้วหลังจากนั้นอีก3อาทิต.....
แรกๆเรียกว่าความรัก พอผ่านไปสักพัก เค้าเรียกเวรกรรม
ย้อนกลับไปเมื่อ5-6ปีที่แล้วตอนนั้นอายุ19 ในขณะนั้นเราได้ดร๊อปเรียนเนื่องด้วยว่าพ่อผ่าตัดไม่มีใครดูแล บวกกับที่แม่ต้องเปิดร้านทุกวันไม่มีวันหยุด แม้ว่าจะเทศกาลไหนๆ เราก็ออกมาช่วยที่บ้านได้สักพัก พี่ชายก็กลับมาดูแลต่อ หลังจากนั้นเราก็ว่าง พ่อดีขึ้นเดินเหินได้ เราเองก็อยากจะเปลี่ยนอะไรใหม่ โดยการที่เราไปสมัครงานทำนอกบ้าน บ้านเราอยู่ใกล้ชายแดนคะ เปงแหล่งท่องเที่ยวและแหล่งการพนัน นั่นคือcasino โดยพื้นฐานเราไม่ใช่คนขี้ริ้วขี้เหร่ อะไรมาก หมวยๆ ผอมๆ สูงๆ เราสนใจอยู่ตำแหน่งหนึ่ง(ลืมบอกไปว่าแถวนั้นมีบ่อนอยู่9บ่อน แล้วเราก็สนใจอยู่บ่อนนึงขึ้นชื่อว่าสาวสวยเงินเดือนดี ทิปดี นั่นเปงตำแหน่ง PR ดูแล ลูกค้าVIP ถ้าขึ้นชื่อว่า ลค vip แสดงว่าทิปต้องหนัก เราก็ไปสมัครด้วยความที่เรายังเด็กไม่เคยทำงานมาก่อน ไม่เคยมีประสบการณ์ด้านการทำงาน ไม่ว่าจะความรับผิดชอบต่างๆ เค้าก็ปฎิเสธเราไป แล้วเราก็ยังไม่ลดละความพยายาม เราก็ไปสมัครอีกที่นึง เค้ารับเราเข้าทำงาน ตามตำแหน่งที่เราต้องการ คือ PR ดูแล ลค vip หน้าที่ของเราคือเราต้องรู้จัก ลค vip ทั้งหมด และต้องรู้ด้วยว่า เค้าพักห้องแบบไหน เค้าจะเดินทางมาวันไหน ดูแลเรื่องอาการการกิน ทุกและกฎข้อห้ามของ casino คือ ห้ามสนิทกับ ลค เพราะบ่อนกัวว่าเราจะร่วมมือกันโดงบ่อน
casino ที่รับเราเข้าทำงานเปงบ่อนที่ใหญ่โต มาก แล้วพนักงานส่วนใหญ่เปงคนไทย คนอินโด เราก็ทำงานไปเรื่อยๆได้เดือนนึงคะ มีอยู่วันนึงยุ่งมาก ลค มาจากไหนก็ไม่รู้ยิ่งเทศกาลนะอย่าได้ดูเลย เดินดู ลค เดินทำงานทั้งวันน่องแทบระเบิด เอ็นแทบยึด เราเลยยืนพักเหนื่อยหน้าบาร์ ในใจก็คิดไรไปเรื่อนเปื่อย
ตาก็เหลือบไปเห็นปฎิทิน ของโรงเบีย... (ขอไม่เอ่ยนะคะ)ตอนนั้นเราไม่รู้จักหรอกว่ามันเปงอะไร แต่เห็นรูปในปฎิทินสวยดี เราก็ยืนคิดไปเรื่อยเปื่อยว่าถ้าช้านเปงแฟนกับ ลูกชาย เจ้าของที่นี่มันจะเปงไงเนอะ ด้วยความที่เด็กก็จินตนาการไปสิ และแล้วหลังจากนั้นอีก3อาทิต.....