สวัสดีค่ะ วันนี้จะมาเล่าเรื่องเรากับแฟนเราที่พึ่งเกิดขึ้นให้ฟัง
นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ถ้าผิดพลาดขอโทษด้วยน้า อาจจะเยอะหน่อยเพราะเรื่องมันเยอะมาก
แบบทีเดียวจบพรวดด ทนอ่านหน่อยนะทุกคน555
คือเรากับแฟนคบกันมาปีกว่าๆ ตอนนั้นเราอยู่มอปลาย แฟนเราอยู่ปี4 ก็มีทะเลาะกันบ้าง งอนกันบ้าง งี่เง่าบ้าง
คือส่วนมากก็เป็นเราแหละเนอะ
เพราะเราเป็นผญ ยอมรับว่าเป็นคนงี่เง่าอยู่เหมือนกัน แต่เหตุผลก็เป็นเพราะเค้าทั้งนั้น
ช่วงแรกที่คบกันมีอยู่เรื่องนึงที่ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ คือ เค้าไปสัมมนาที่ระยองกับทางปวส.ที่เค้าเรียนอยู่
ช่วงนั้นเราก็ยังไม่หวงไม่อะไรมากเพราะแบบคบกันแรกๆก็ไว้ใจแบบสุดๆ แต่ก็มีแอบเข้าไปดูในกลุ่มปวส.ในเฟสบ้างว่าพักที่ไหน ห้องนอนยังไง
ตามปกติ ไม่ได้คิดอะไร ระหว่างที่เค้าไปสัมมนาเค้าก็โทรมาหาบ้างว่าเออเค้าทำกิจกรรมอะไรบ้าง ในแต่ละวัน
จนเวลาผ่านไปลืมเรื่องนี้ไปแล้ว แต่วันนั้นโทรศัพเราพังแล้วเราเป็นคนที่ติดโซเชียลมาก ชอบเล่นเฟส เล่นไลน์ เราเลยยืมโทรศัพท์เค้ามาเล่นแล้วเปิดไปในไลน์
เจอข้อความที่เค้าคุยกับผญคนนึง ในข้อความดูเป็นห่วงกันตลอด แฟนเราเป็นคนที่ค่อนข้างจะไม่ค่อยเล่นไลน์เล่นเฟส
นานมากกกว่าเค้าจะตอบ แต่อันนี้แบบทักปุ๊ปตอบปั๊ป ผญถามว่าเป็นไง เรียนเหนื่อยมั้ย กินข้าวด้วย เป็นห่วง เค้าก็ตอบเหนื่อยมากเลย คิดถึง
เรานี่สตั้นไปแปป ล้ะก็ลองไปดูรูปในโทรศัพเค้าเจอรูปเค้ากับผญคนนั้นถ่ายด้วยกัน ในห้องนอน ในรูปดูแบบสนิทสนมกันมาก หยอกล้อกัน
เหมือนเป็นคนที่ไปสัมมนาด้วยกัน เราก็เฉยๆไม่ได้พูดอะไร แต่ภายนอกเราไม่ปกติแล้วแหละเค้าก็ถามว่าเป็นไรป่าว เราบอกไม่ได้เป็นไร
จนกลับบ้านไปเราก็แบบไม่อยากจะคิดมาก ไม่อยากโดนหลอกอีกแล้ว พึ่งคบกันคงตัดใจได้ไม่ยาก เราเลยทักไลน์ไปบอกเลิกเค้า คืนนั้นเค้ารีบมาง้อถึงหน้าบ้านเลยค่ะ
โทรหาเราเป็นร้อยๆสายแต่เราก็ไม่รับ จนแม่เราบอกให้เค้ากลับบ้านไปก่อน จนอีกวันเค้าไปตามหาเราถึงที่เรียนพิเศษแต่ก็ไม่เจอ จนตอนเย็นมาง้อเราที่บ้าน
บอกเราว่าไม่มีอะไร ให้อภัยเค้าเถอะเค้าขอโทษจริงๆผญคนนั้นเค้าเป็นแค่พี่ถ้าไม่สบายใจเค้าจะเลิกคุยก็ได้ ตอนนั้นเค้ากอดเข่าเราแล้วร้องไห้เลยค่ะ เราก็ใจอ่อนก็โอเคให้โอกาสเค้าเพราะเป็นครั้งแรก
หลังจากนั้นเราก็เข้ามหาลัยที่แฟนเราอยู่ แฟนเราเรียนไม่จบปี4เลยมาเข้าปี1ใหม่พร้อมเรา ความคิดเราก็เห่ยดีเลยจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น
คุยกันทุกวันคงมีความสุขแน่ๆ เราก็กลับบ้านพร้อมกัน ไปปเรียนพร้อมกัน มีความสุขค่ะ จนเวลาผ่านไปเปิดเทอมมาเริ่มเรียนไม่ตรงกัน
เริ่มทะเลาะกันมากขึ้น เคยทะเลาะกันที่ม.ตอนนั้นทะเลาะกันเรื่องผญอีกคนที่เค้าคุยด้วยแล้วเราไปเจอที่คุยกัน เค้าก็บอกไม่มีอะไร จะคิดมากทำไม
คุยกับทุกคนต้องเป็นกิ๊กทุกคนเลยหรอ อะไรนักหนา แล้วก็ไล่เรากลับบ้าน เราก็เสียใจร้องไห้หนักมาก เค้าปล่อยให้เรายืนร้องไห้คนเดียว ตรงทางเดิน
คนเดินผ่านเยอะมากแล้วเราก็ร้องแบบไม่อายใครเลย เค้าก็ยืนมองสูบบุหรี่ ไม่ปลอบเราเลยซักนิดเดียว จนเราหยุดร้องไห้ เค้าก็ถามว่าจะหยุดได้ยัง
จะร้องทำไม คือคำพูดตอนนั้นมันทำร้ายจิตใจเรามากเลยนะ แบบทำไมไม่พูดดีๆกับเราบ้าง ทำไมไม่กอดปลอบเราบ้าง
จนคุยกันรู้เรื่องเราเลยถามว่าตอนร้องไห้ทำไมไม่ปลอบเรา เค้าตอบว่าไงรู้มั้ยค่ะ เค้าบอกว่าไม่อ้ะ เดี๋ยวเคยตัว เรานี่แบบอึ้งไปเลยนะ
ไม่คิดว่าจะคิดแบบนี้ เรากำลังเสียใจอ้ะ แต่ไม่คิดจะปลอบเพราะกลัวเราเคยตัวว คืองง5555 แต่ก็ช่างมันไม่อยากทะเลาะแล้ว
คือเราจะบอกว่าเราเป็นคนขับรถไปรับไปส่งเค้าไปเรียนตลอด ย้ำว่าเราขับตลอดนะเค้าไม่เคยขับเลย แต่เค้าไม่เคยสนใจเลย เรียนเสร็จคุยๆกับเพื่อน
เราก็นั่งรออยู่คนเดียว พออยู่บนรถไม่คิดจะพูดจะคุยถึงบ้านหอมแก้มเราแล้วก็ลงจากรถ จนเราแบบถามเค้าว่าเออที่เราทำทุกวันนี้มันไม่มีความหมายหรอ
เธอไม่เห็นค่าของการมีเค้าอยู่ข้างๆบ้างหรอ เราก็น้อยใจนะที่วันๆทำไปเหมือนทำไปอย่างงั้นแหละ เป็นชีวิตประจำวันเฉยๆ
เค้าก็บอกอย่าคิดมาก เรื่องเล็กๆน้อยๆ วันครบรอบจากที่เคยไปกินข้าวดูหนังกลับเป็นวันธรรมดาที่แม้แต่คำบอกรักยังไม่ค่อยจะมีให้กัน มีแต่เราที่บอกเค้าว่าเค้ารักเธอนะ
แต่เค้าไม่เคยพูด จนเราก็เก็บความน้อยใจมันสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นก็เริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้น เราเองก็งี่เง่ามาขึ้น เค้าเองก็ไม่สนใจมากขึ้นรำคานมากขึ้น
ต่างคนต่างเยอะ จนวันนึง เค้าไปตจว.กับพี่ชาย เราบอกก็โทรไปหาเรื่อยๆว่าถึงไหนแล้ว เป็นห่วงถึงแล้วโทรมาบอกด้วยนะ พอถึงเค้าก็เอาเบอพี่โทรมา
เราก็บอกว่าโอเคเดี๋ยวเค้าโทรไปหาเรื่อยๆไม่ต้องปิดเสียงนะ เค้าก็บอกเราว่าถ้าถึงบ้านจะโทรมาบอก เราก็รอค่ะ จนไม่ได้หลับไม่ได้นอนเพราะเป็นห่วง
เผลอหลับไปตื่นมาอีกทีตีสองกว่าๆ โทรไปหาเค้าเยอะมากๆเค้าก็ไม่รับ เราก็ยิ่งห่วงว่าเค้าจะเป็นอะไรรึป่าว รอจนเกือบๆหกโมงเช้า
เค้าทักเฟสมาค่ะว่าเมื่อคืนเค้าง่วงเลยไม่ได้โทรบอก เราก็งี่เง่าใส่เพราะแบบเราก็อุส่าห่วง อุส่ารอแต่กลับมาบอกว่าง่วงเบยไม่ได้นึกถึงเรา
เราเลยไม่คุยกับเค้าเลยค่ะ หายไป2วัน ทักเฟสทักไลน์ไม่ตอบ จนเค้าก็เริ่มหายไป ไปเรียนก็หนีกลับก่อน เราก็เฮิทมากเลยนะช่วงนั้นแบบ
ทำไมไม่ง้อเราเลยแค่ขอโทษคำเดียวเราก็หายโกรธแล้ว จนวันที่3เค้าทักเฟสมา เราทำเป็นบทสนทนาเลยล้ะกันเนอะ
แฟนเรา : ไม่คิดจะคุยกันหรอ
เรา : คุยเรื่อง (ยังงอนๆอยู่)
แฟนเรา : งั้นก็พอเหอะ เค้าคิดเรื่องนี้มาหลายวันแล้ว เค้าไม่อยากทำเธอเสียใจอีก เราเลิกกันนะ
เรา : ถ้าเธอคิดดีแล้ว เค้าก็จะไม่ห้ามนะ
แฟนเรา : ดูแลตัวเองด้วยนะ
เรานี่ร้องไห้หนักมากรู้สึกผิดเลยค่ะ ว่าแบบไม่น่างอนขนาดนี้ เค้าก็หายไปเลย ช่วงนั้นเราร้องไห้ทั้งคืนเลย โทรมมากสุดๆ
จะวันเกิดเราแล้วด้วย เค้าก็ยังทักมาว่าอยากได้อะไรมั้ยวันเกิด เราบอกว่าอยากได้เค้าคืนมา
แฟนเราก็บอกว่าเค้าขอเวลาหน่อยนะ เรากลายเป็นคนที่ต้องง้อเค้าค่ะว่าดีกันนะ อย่าเลิกกันเลย เราอยู่ไม่ได้ แล้วเค้าก็หายไปเลยค่ะ
เราก็ร้องไห้เหมือนเดิมคิดถึงวันเกิดปีที่แล้วที่เค้าร้องเพลงให้ตอนเที่ยงคืน ซึ่งตอนนั้นเป็นเวลา5ทุ่ม59 เราแบบกำโทรศัพท์แน่นมากแล้วก็ร้องไห้คิดถึงเค้ามากๆ
จนเที่ยงคืนเป๊ะมีเบอร์เค้าโทรเข้ามา เราดีใจมากกดรับแล้วร้องไห้ไม่หยุดเลย
แฟนเรา : หยุดร้องได้แล้วจะฟังเค้าป่าวเนี้ย
เรา : ฟังๆ
แฟนเรา : แฮปปี้เบิดเดย์นะ มีความสุขมากๆ เรากลับมาคบกันนะ
เรา : (ดีใจจนร้องไห้หนักมากกก)
แฟนเรา : เห่ยโอเคป่าวเนี้ยจะกลับมาคบมั้ย
เรา : กลับๆคบๆ
คือคืนนั้นมีความสุขมากนอนหลับฝันดีเลยค่ะ คิดว่าปีเนี้ยแหละมีความสุขที่สุดเลย จนตอนเช้าวันเกิดเราเราก็ไปรับเค้ามาเรียนด้วยกันตามปกติ
แต่พฤติกรรมเค้าดูแปลกๆไปคือ ไม่ค่อยคุยกับเรา ไม่ค่อยกวนเหมือนเมื่อก่อน เงียบๆ มองแต่โทรศัพท์ เราก็ถามเป็นอะไรรึป่าวเค้าบอกไม่อ้ะ ง่วงเฉยๆ
จนมีโทรศัพเข้ามาเป็นเสียงผญ คือเรานั่งข้างๆเค้าแล้วจะได้ยินเสียงทางโทรศัพท์พอดี คุยประมานว่า หรอที่บขส.คนเยอะมั้ย ไปไหวรึป่าว โอเคมั้ย
คือเป็นห่วงอ้ะค่ะ จนเราแบบต้องเดินหนีออกมา เค้าก็ไม่เดินตามนะค่ะ แต่โทรมาแล้วตะคอกใส่ ถามว่าเป็นอะไรอีก มีปันหาอีกแล้วนะ อะไรนักหนา
เราก็บอกว่าเมื่อกี้คุยกับใคร เค้าบอกเพื่อนกัน เราถามผชหรอ เค้าก็บอกใช่ผช เราก็บอกเราได้ยินเสียงผญนะ วางสายให้เค้าเดินมาคุยกันค่ะ เค้าก็เดินมา
แล้วเค้าก็บอกว่าเป็นอะไรนักหนา ทำไมมีเรื่องตลอดเลย บางทีก็เหนื่อยนะเว่ยเหนื่อยมากๆมันก็เบื่อ เรานี่น้ำตาคลอเลยค่ะ
คือวันนี้วันเกิดเรานะ พึ่งดีกันเมื่อคืนเอง ทำไมวันนี้พูดแบบนี้ พูดดีๆกับเราก็ได้ จนเค้าบอกว่าเห็นมั้ยร้องไห้อีกล้ะ
เราก็แบบขอโทษเค้าขอโทษที่งี่เง่า จะไม่ร้องแล้ว จนวันนั้นเราก็ไปดูหนังกินข้าวกัน แต่ความสนิทสนมมันไม่เหมือนเดิมอีกแล้วค่ะ ปกติดูหนังผีเค้าจะจับมือเราบ้าง ซบไหล่บ้าง
ดูหนังแบบต่างคนต่างดู ต่างคนต่างนั่ง ไปกินข้าวก็เล่นแต่โทรศัพท์ ปกติเค้าไม่เคยติดโทรศัพเลยนะค่ะ เวลาอยู่ด้วยกันมีแต่เราที่เล่นบ้าง
แต่เค้าไม่เล่นเลย แต่นี่คือแบบเล่นตลอด ว่างก็กด ขอแชร์เน็ตเรา เราก็ไม่ว่าไร แต่อันนี้ขอทั้งวัน ตั้งแต่ผญคนนั้นโทรมา ทำตัวห่างเหินเรา
พอกินข้าวเสร็จก็ไปส่งเค้าที่บ้าน ปกติเค้าจะหอมแก้มเราบ้าง คุยกับเราบ้างก่อนลงจากรถ แต่อันนี้คือบอกว่าไปล้ะนะแล้วลงจากรถไปเลย
เราก็รู้สึกแย่นะ ทั้งๆที่วันนี้เป็นวันเกิดเรา ของขวัญไม่มีเราไม่เป็นไรอยู่แล้ว กลับมาเราทักเฟสไปก็ตอบแค่ เค อืม ทั้งที่ปกติเค้าไม่เคยเป็น
แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ เราไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเค้าเป็นอะไร ถ้าเค้ามีคนอื่นเค้าจะมาขอเราคืนดีทำไม ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากๆ สับสนว่าการที่เราคืนดีกันมันดีแล้วจริงๆหรอ
เรื่องของเรามีแค่นี้แหละ เนอะ แค่อยากจะปรึกษาเพื่อนๆว่าเราควรทำยังไงต่อไปดีค่ะ
ถ้าเป็นแบบนี้ เราควรรักเค้าต่อไปมั้ย?
นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ถ้าผิดพลาดขอโทษด้วยน้า อาจจะเยอะหน่อยเพราะเรื่องมันเยอะมาก
แบบทีเดียวจบพรวดด ทนอ่านหน่อยนะทุกคน555
คือเรากับแฟนคบกันมาปีกว่าๆ ตอนนั้นเราอยู่มอปลาย แฟนเราอยู่ปี4 ก็มีทะเลาะกันบ้าง งอนกันบ้าง งี่เง่าบ้าง
คือส่วนมากก็เป็นเราแหละเนอะ
เพราะเราเป็นผญ ยอมรับว่าเป็นคนงี่เง่าอยู่เหมือนกัน แต่เหตุผลก็เป็นเพราะเค้าทั้งนั้น
ช่วงแรกที่คบกันมีอยู่เรื่องนึงที่ทำให้เรารู้สึกแย่มากๆ คือ เค้าไปสัมมนาที่ระยองกับทางปวส.ที่เค้าเรียนอยู่
ช่วงนั้นเราก็ยังไม่หวงไม่อะไรมากเพราะแบบคบกันแรกๆก็ไว้ใจแบบสุดๆ แต่ก็มีแอบเข้าไปดูในกลุ่มปวส.ในเฟสบ้างว่าพักที่ไหน ห้องนอนยังไง
ตามปกติ ไม่ได้คิดอะไร ระหว่างที่เค้าไปสัมมนาเค้าก็โทรมาหาบ้างว่าเออเค้าทำกิจกรรมอะไรบ้าง ในแต่ละวัน
จนเวลาผ่านไปลืมเรื่องนี้ไปแล้ว แต่วันนั้นโทรศัพเราพังแล้วเราเป็นคนที่ติดโซเชียลมาก ชอบเล่นเฟส เล่นไลน์ เราเลยยืมโทรศัพท์เค้ามาเล่นแล้วเปิดไปในไลน์
เจอข้อความที่เค้าคุยกับผญคนนึง ในข้อความดูเป็นห่วงกันตลอด แฟนเราเป็นคนที่ค่อนข้างจะไม่ค่อยเล่นไลน์เล่นเฟส
นานมากกกว่าเค้าจะตอบ แต่อันนี้แบบทักปุ๊ปตอบปั๊ป ผญถามว่าเป็นไง เรียนเหนื่อยมั้ย กินข้าวด้วย เป็นห่วง เค้าก็ตอบเหนื่อยมากเลย คิดถึง
เรานี่สตั้นไปแปป ล้ะก็ลองไปดูรูปในโทรศัพเค้าเจอรูปเค้ากับผญคนนั้นถ่ายด้วยกัน ในห้องนอน ในรูปดูแบบสนิทสนมกันมาก หยอกล้อกัน
เหมือนเป็นคนที่ไปสัมมนาด้วยกัน เราก็เฉยๆไม่ได้พูดอะไร แต่ภายนอกเราไม่ปกติแล้วแหละเค้าก็ถามว่าเป็นไรป่าว เราบอกไม่ได้เป็นไร
จนกลับบ้านไปเราก็แบบไม่อยากจะคิดมาก ไม่อยากโดนหลอกอีกแล้ว พึ่งคบกันคงตัดใจได้ไม่ยาก เราเลยทักไลน์ไปบอกเลิกเค้า คืนนั้นเค้ารีบมาง้อถึงหน้าบ้านเลยค่ะ
โทรหาเราเป็นร้อยๆสายแต่เราก็ไม่รับ จนแม่เราบอกให้เค้ากลับบ้านไปก่อน จนอีกวันเค้าไปตามหาเราถึงที่เรียนพิเศษแต่ก็ไม่เจอ จนตอนเย็นมาง้อเราที่บ้าน
บอกเราว่าไม่มีอะไร ให้อภัยเค้าเถอะเค้าขอโทษจริงๆผญคนนั้นเค้าเป็นแค่พี่ถ้าไม่สบายใจเค้าจะเลิกคุยก็ได้ ตอนนั้นเค้ากอดเข่าเราแล้วร้องไห้เลยค่ะ เราก็ใจอ่อนก็โอเคให้โอกาสเค้าเพราะเป็นครั้งแรก
หลังจากนั้นเราก็เข้ามหาลัยที่แฟนเราอยู่ แฟนเราเรียนไม่จบปี4เลยมาเข้าปี1ใหม่พร้อมเรา ความคิดเราก็เห่ยดีเลยจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น
คุยกันทุกวันคงมีความสุขแน่ๆ เราก็กลับบ้านพร้อมกัน ไปปเรียนพร้อมกัน มีความสุขค่ะ จนเวลาผ่านไปเปิดเทอมมาเริ่มเรียนไม่ตรงกัน
เริ่มทะเลาะกันมากขึ้น เคยทะเลาะกันที่ม.ตอนนั้นทะเลาะกันเรื่องผญอีกคนที่เค้าคุยด้วยแล้วเราไปเจอที่คุยกัน เค้าก็บอกไม่มีอะไร จะคิดมากทำไม
คุยกับทุกคนต้องเป็นกิ๊กทุกคนเลยหรอ อะไรนักหนา แล้วก็ไล่เรากลับบ้าน เราก็เสียใจร้องไห้หนักมาก เค้าปล่อยให้เรายืนร้องไห้คนเดียว ตรงทางเดิน
คนเดินผ่านเยอะมากแล้วเราก็ร้องแบบไม่อายใครเลย เค้าก็ยืนมองสูบบุหรี่ ไม่ปลอบเราเลยซักนิดเดียว จนเราหยุดร้องไห้ เค้าก็ถามว่าจะหยุดได้ยัง
จะร้องทำไม คือคำพูดตอนนั้นมันทำร้ายจิตใจเรามากเลยนะ แบบทำไมไม่พูดดีๆกับเราบ้าง ทำไมไม่กอดปลอบเราบ้าง
จนคุยกันรู้เรื่องเราเลยถามว่าตอนร้องไห้ทำไมไม่ปลอบเรา เค้าตอบว่าไงรู้มั้ยค่ะ เค้าบอกว่าไม่อ้ะ เดี๋ยวเคยตัว เรานี่แบบอึ้งไปเลยนะ
ไม่คิดว่าจะคิดแบบนี้ เรากำลังเสียใจอ้ะ แต่ไม่คิดจะปลอบเพราะกลัวเราเคยตัวว คืองง5555 แต่ก็ช่างมันไม่อยากทะเลาะแล้ว
คือเราจะบอกว่าเราเป็นคนขับรถไปรับไปส่งเค้าไปเรียนตลอด ย้ำว่าเราขับตลอดนะเค้าไม่เคยขับเลย แต่เค้าไม่เคยสนใจเลย เรียนเสร็จคุยๆกับเพื่อน
เราก็นั่งรออยู่คนเดียว พออยู่บนรถไม่คิดจะพูดจะคุยถึงบ้านหอมแก้มเราแล้วก็ลงจากรถ จนเราแบบถามเค้าว่าเออที่เราทำทุกวันนี้มันไม่มีความหมายหรอ
เธอไม่เห็นค่าของการมีเค้าอยู่ข้างๆบ้างหรอ เราก็น้อยใจนะที่วันๆทำไปเหมือนทำไปอย่างงั้นแหละ เป็นชีวิตประจำวันเฉยๆ
เค้าก็บอกอย่าคิดมาก เรื่องเล็กๆน้อยๆ วันครบรอบจากที่เคยไปกินข้าวดูหนังกลับเป็นวันธรรมดาที่แม้แต่คำบอกรักยังไม่ค่อยจะมีให้กัน มีแต่เราที่บอกเค้าว่าเค้ารักเธอนะ
แต่เค้าไม่เคยพูด จนเราก็เก็บความน้อยใจมันสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นก็เริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้น เราเองก็งี่เง่ามาขึ้น เค้าเองก็ไม่สนใจมากขึ้นรำคานมากขึ้น
ต่างคนต่างเยอะ จนวันนึง เค้าไปตจว.กับพี่ชาย เราบอกก็โทรไปหาเรื่อยๆว่าถึงไหนแล้ว เป็นห่วงถึงแล้วโทรมาบอกด้วยนะ พอถึงเค้าก็เอาเบอพี่โทรมา
เราก็บอกว่าโอเคเดี๋ยวเค้าโทรไปหาเรื่อยๆไม่ต้องปิดเสียงนะ เค้าก็บอกเราว่าถ้าถึงบ้านจะโทรมาบอก เราก็รอค่ะ จนไม่ได้หลับไม่ได้นอนเพราะเป็นห่วง
เผลอหลับไปตื่นมาอีกทีตีสองกว่าๆ โทรไปหาเค้าเยอะมากๆเค้าก็ไม่รับ เราก็ยิ่งห่วงว่าเค้าจะเป็นอะไรรึป่าว รอจนเกือบๆหกโมงเช้า
เค้าทักเฟสมาค่ะว่าเมื่อคืนเค้าง่วงเลยไม่ได้โทรบอก เราก็งี่เง่าใส่เพราะแบบเราก็อุส่าห่วง อุส่ารอแต่กลับมาบอกว่าง่วงเบยไม่ได้นึกถึงเรา
เราเลยไม่คุยกับเค้าเลยค่ะ หายไป2วัน ทักเฟสทักไลน์ไม่ตอบ จนเค้าก็เริ่มหายไป ไปเรียนก็หนีกลับก่อน เราก็เฮิทมากเลยนะช่วงนั้นแบบ
ทำไมไม่ง้อเราเลยแค่ขอโทษคำเดียวเราก็หายโกรธแล้ว จนวันที่3เค้าทักเฟสมา เราทำเป็นบทสนทนาเลยล้ะกันเนอะ
แฟนเรา : ไม่คิดจะคุยกันหรอ
เรา : คุยเรื่อง (ยังงอนๆอยู่)
แฟนเรา : งั้นก็พอเหอะ เค้าคิดเรื่องนี้มาหลายวันแล้ว เค้าไม่อยากทำเธอเสียใจอีก เราเลิกกันนะ
เรา : ถ้าเธอคิดดีแล้ว เค้าก็จะไม่ห้ามนะ
แฟนเรา : ดูแลตัวเองด้วยนะ
เรานี่ร้องไห้หนักมากรู้สึกผิดเลยค่ะ ว่าแบบไม่น่างอนขนาดนี้ เค้าก็หายไปเลย ช่วงนั้นเราร้องไห้ทั้งคืนเลย โทรมมากสุดๆ
จะวันเกิดเราแล้วด้วย เค้าก็ยังทักมาว่าอยากได้อะไรมั้ยวันเกิด เราบอกว่าอยากได้เค้าคืนมา
แฟนเราก็บอกว่าเค้าขอเวลาหน่อยนะ เรากลายเป็นคนที่ต้องง้อเค้าค่ะว่าดีกันนะ อย่าเลิกกันเลย เราอยู่ไม่ได้ แล้วเค้าก็หายไปเลยค่ะ
เราก็ร้องไห้เหมือนเดิมคิดถึงวันเกิดปีที่แล้วที่เค้าร้องเพลงให้ตอนเที่ยงคืน ซึ่งตอนนั้นเป็นเวลา5ทุ่ม59 เราแบบกำโทรศัพท์แน่นมากแล้วก็ร้องไห้คิดถึงเค้ามากๆ
จนเที่ยงคืนเป๊ะมีเบอร์เค้าโทรเข้ามา เราดีใจมากกดรับแล้วร้องไห้ไม่หยุดเลย
แฟนเรา : หยุดร้องได้แล้วจะฟังเค้าป่าวเนี้ย
เรา : ฟังๆ
แฟนเรา : แฮปปี้เบิดเดย์นะ มีความสุขมากๆ เรากลับมาคบกันนะ
เรา : (ดีใจจนร้องไห้หนักมากกก)
แฟนเรา : เห่ยโอเคป่าวเนี้ยจะกลับมาคบมั้ย
เรา : กลับๆคบๆ
คือคืนนั้นมีความสุขมากนอนหลับฝันดีเลยค่ะ คิดว่าปีเนี้ยแหละมีความสุขที่สุดเลย จนตอนเช้าวันเกิดเราเราก็ไปรับเค้ามาเรียนด้วยกันตามปกติ
แต่พฤติกรรมเค้าดูแปลกๆไปคือ ไม่ค่อยคุยกับเรา ไม่ค่อยกวนเหมือนเมื่อก่อน เงียบๆ มองแต่โทรศัพท์ เราก็ถามเป็นอะไรรึป่าวเค้าบอกไม่อ้ะ ง่วงเฉยๆ
จนมีโทรศัพเข้ามาเป็นเสียงผญ คือเรานั่งข้างๆเค้าแล้วจะได้ยินเสียงทางโทรศัพท์พอดี คุยประมานว่า หรอที่บขส.คนเยอะมั้ย ไปไหวรึป่าว โอเคมั้ย
คือเป็นห่วงอ้ะค่ะ จนเราแบบต้องเดินหนีออกมา เค้าก็ไม่เดินตามนะค่ะ แต่โทรมาแล้วตะคอกใส่ ถามว่าเป็นอะไรอีก มีปันหาอีกแล้วนะ อะไรนักหนา
เราก็บอกว่าเมื่อกี้คุยกับใคร เค้าบอกเพื่อนกัน เราถามผชหรอ เค้าก็บอกใช่ผช เราก็บอกเราได้ยินเสียงผญนะ วางสายให้เค้าเดินมาคุยกันค่ะ เค้าก็เดินมา
แล้วเค้าก็บอกว่าเป็นอะไรนักหนา ทำไมมีเรื่องตลอดเลย บางทีก็เหนื่อยนะเว่ยเหนื่อยมากๆมันก็เบื่อ เรานี่น้ำตาคลอเลยค่ะ
คือวันนี้วันเกิดเรานะ พึ่งดีกันเมื่อคืนเอง ทำไมวันนี้พูดแบบนี้ พูดดีๆกับเราก็ได้ จนเค้าบอกว่าเห็นมั้ยร้องไห้อีกล้ะ
เราก็แบบขอโทษเค้าขอโทษที่งี่เง่า จะไม่ร้องแล้ว จนวันนั้นเราก็ไปดูหนังกินข้าวกัน แต่ความสนิทสนมมันไม่เหมือนเดิมอีกแล้วค่ะ ปกติดูหนังผีเค้าจะจับมือเราบ้าง ซบไหล่บ้าง
ดูหนังแบบต่างคนต่างดู ต่างคนต่างนั่ง ไปกินข้าวก็เล่นแต่โทรศัพท์ ปกติเค้าไม่เคยติดโทรศัพเลยนะค่ะ เวลาอยู่ด้วยกันมีแต่เราที่เล่นบ้าง
แต่เค้าไม่เล่นเลย แต่นี่คือแบบเล่นตลอด ว่างก็กด ขอแชร์เน็ตเรา เราก็ไม่ว่าไร แต่อันนี้ขอทั้งวัน ตั้งแต่ผญคนนั้นโทรมา ทำตัวห่างเหินเรา
พอกินข้าวเสร็จก็ไปส่งเค้าที่บ้าน ปกติเค้าจะหอมแก้มเราบ้าง คุยกับเราบ้างก่อนลงจากรถ แต่อันนี้คือบอกว่าไปล้ะนะแล้วลงจากรถไปเลย
เราก็รู้สึกแย่นะ ทั้งๆที่วันนี้เป็นวันเกิดเรา ของขวัญไม่มีเราไม่เป็นไรอยู่แล้ว กลับมาเราทักเฟสไปก็ตอบแค่ เค อืม ทั้งที่ปกติเค้าไม่เคยเป็น
แต่ทำไมถึงเป็นแบบนี้ เราไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเค้าเป็นอะไร ถ้าเค้ามีคนอื่นเค้าจะมาขอเราคืนดีทำไม ตอนนี้เรารู้สึกแย่มากๆ สับสนว่าการที่เราคืนดีกันมันดีแล้วจริงๆหรอ
เรื่องของเรามีแค่นี้แหละ เนอะ แค่อยากจะปรึกษาเพื่อนๆว่าเราควรทำยังไงต่อไปดีค่ะ