เตือนภัย ! วางโทรศัพท์ทิ้งไว้ในโบสถ์ โดนขโมยของ อยากแบ่งปันค่ะ

สวัสดีค่ะ เพิ่งเคยตั้งกระทู้เป็นครั้งแรก  ผิดพลาดประการใดต้องขอภัยนะคะ  บางช่วงอาจจะเล่า  งง ก็ขอโทษด้วยนะคะ
เดี๋ยวนี้ภัยร้ายใกล้ตัวมีเยอะมากค่ะ แบบบางทีเราก็คาดไม่ถึง วันนี้อยากจะมาเล่าประสบการณ์ที่เกิดกับตัวเองไม่นานนี้ ต้องบอกก่อนว่าตัวเจ้าของกระทู้เองนับถือคริสค่ะ และวันที่เกิดเรื่องก็คือเราไปนมัสการพระเจ้าที่โบสถ์  เราได้เจอกับผู้ชายคนนึงซึ่งไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ก็คิดว่าคงเป็นผู้เชื่อใหม่ ไมไ่ด้ตะขิดตะขวงอะไร เราก็นั่งที่เก้าอี้รองสุดท้ายอ่าคะ  เปงเก้าอี้ยาวๆ  เพื่อนๆคงเคยเห็นตามโบสถ์  และผู้ชายคนนั้นก็นั่งอยู่ข้างหลังตรงกับเราเลย  เราก็หันไปมองหน้าเค้านะคะแต่เค้าก้มหน้า ทำให้เราเห็นเค้าไม่ชัด คือเราไม่ได้ไปโบสที่นี่นานมาก ก้เลยไม่คุ้นกับบางคน บางคนไม่เคยเห็นหน้า  แต่อยู่ที่โบสด้วย เลยไมไ่ด้ระวังอะไร เพราะเราคิดว่าคริสเตียนเหมือนกันหมด คงไม่กล้าทำ  เราก็วางไอโฟน 5s ไว้ข้างๆตัวค่ะ  แม่ก็บอกให้เราหยิบใส่กระเป๋า เราก็ไม่หยิบ เพราะคิดว่าจะเช็คอะไรสักหน่อย เลยวางไว้ข้างๆตัว และพอผู้นำให้เราอธิฐฐาน  ช่วงนั้นอ่าคะ ที่เรารู้สึกไม่ค่อยปกติ แต่ยังหลับตาอยู่ เราได้ยินเสียงหมาเห่า และคนวิ่งไป แม่เราก็เอะใจผู้ชายคนนี้วิ่งไปทำไม พอลืมตาขึ้นเราเห็นไอโฟนไม่อยู่แล้ว เลยวิ่งตามไปและตะโกนเรียก เฮ้ยเอาไอโฟนเรามาเอาไปทำไม แต่มันไปและค่ะขับมอไซออกไปอย่างรวดเร็ว  ทุกคนในโบสหันมามองเราเป็นตาเดียว ว่าเป็นอะไร คือสติตอนนั้นกระเจิงแล้ว แต่ยังไม่ร้องไห้นะคะ  คือใจมันแบบตกไปอยู่ที่ตาตุ่มแล้วค่ะ เราก็บอกว่าไอโฟนเราหายเค้าเอาไปแล้ว คือทุกคนก็ตกใจ พยายามตามเครื่องคือไอโฟนมันก็มีให้ติดตามได้ใช่ไหมคะ  แต่มันตามไมไ่ด้ค่ะเราโทรไปหลายสาย มันปิดเครื่องเลย ต้องบอกก่อนนะคะว่าเราเพิ่งซื้อไม่ถึง 2 เดือน และก็ยังเล่นอะไรไม่ค่อยเป็นไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร  เราก็โทรหาแฟนเราก่อนเลย บอกไอโฟนหาย  แฟนเราก็เลย ขอเลขไอดีเรา และแจ้งเป็นเครื่องศูนย์หาย  และหลังจากนั้นเราก็ไปแจ้งตำรวจค่ะ  เค้าก็รับฟังเรานะ  แต่เราคิดว่ามันก็แค่มือถือเค้าคงช่วยอะไรเรามากไม่ได้ แต่คือตอนนั้นเราเครียดค่ะ  เราเครียดมาก  เราคิดตลอดเลยล่ะเราจะทำยังไง เพื่อนๆหลายคนก็คงคิดนะว่าแบบก็แค่ไอโฟนหาเมื่อไหร่ก็ได้  แต่สำหรับเรามันคือทั้งชีวิต กว่าจะหาเงินได้ และอีกอย่าง เรายังผ่อนด้วย มันคงไม่ไหว ผ่อนให้คนอื่นใช้เนี่ยนะ  เราก็ไปแจ้งตำรวจค่ะเค้าก็รับฟัง เสร็จแล้วเราก็กลับบ้านค่ะ  เล่าให้เืพ่อนฟัง คือเราเครียดมาก เพื่อนก็แบบปลอบใจเรานะ  ดีแล้วมันไม่ได้เอาชีวิตเราไป มันไม่ทำร้ายเรา แบบฟาดเคราะห์ไป  เราก็ไม่บอกใครนะ ญาติพี่น้องเราก็ไม่กล้าบอก กลัวเค้าจะสมน้ำหน้าเรา เราก็เงียบไม่บอกใคร พ่อเราก้ไม่กล้าบอกกลัวเค้าด่า เพราะพ่อเราด่าแรงมาก  เราเลยปิดปากเงียบ ทุกข์กับแม่แค่สองคน แม่ก็เหงใจนะ ก็บอกว่าแฟนมาหาเมื่อไหร่ แม่จะไปซื้อมาให้ แต่ต้องผ่อนแม่นะ เราก็เครียดเลย เครื่องนั้นก็ผ่อนไม่หมด เครื่องใหม่ก็ต้องผ่อน เงินเดือนเราก้ไม่ถึงหมื่น ความเครียดก็ถาโถมเลย ค่ะ  เราก็บอก ก็โอเค ได้ค่ะแม่ เดี่ยววันศุกร์แฟนมาก็ไปซื้อกัน พอวันจันทร์ตำรวจก็นัดเราไปสแกนถาพคนร้ายเราก้ไปกับผู้นำที่โบส สองคนก็เสก็ตหน้าเสร็จ ก็คุยกันเรื่องผู้ชายคนนี้ค่ะ...................เดี๋ยวมาต่อนะคะ