ปวดหัวกับบทสมชายมากครับ (พราว)

ตอนผมประมาณ 8 ขวบ ผมฝันว่าผมอยู่ในงานอะไรซักอย่างผมได้ยินคนในฝันพูดว่างานปริวาส แล้วทีนี้มีโจรจับเด็กไปเรียกค่าไถ่ ผมยืนดูแต่อยากจะเข้าไปช่วยมากๆจนผมทนไม่ไหววิ่งไปสู้กับโจร แล้วหัวหน้าโจรเหมือนจะมีปืน

ผมว่าบทเมือคืนพลาดมากนะครับตั้งแต่นางเอกขับรถแล้ววิ่งเข้าตึกร้าง หาเหตุผลไม่เจอ ทำไมวิ่งเข้าตึกร้าง แล้วมีที่ไหนพระเอก(ซึ่งเป็นตำรวจ)ต่อยโจรคว่ำเกือบสลบ แต่ไม่จับโจรกลับวิ่งหนีโจรต่อซะงั้น เป็นตำรวจทำ

**ถ้าซ้ำขออภัย** ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เล่น แต่เห็นในเมเนเจอร์เลยเอามาให้อ่านกัน เผื่อใครยังไม่ได้อ่าน เรี่องย่อละคร "พราว" บทประพันธ์ : ลายไทย-ลายน้ำ บทโทรทัศน์ : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์ แนว

เพิ่งดูเรื่องนี้จบ เนื้อเรื่องโดยรวมก็เข้าที กระตุกจิตกระชากใจมาทุกตอน จนตอนที่10 มันขัดใจผมซะจนอยากเอามาโพสในกระทู้นี้ 1 ตอนจบทำไมตายง่ายและบอดี้การ์ดหายไปไหน คือ ฉากที่พระเอกลั่นกระสุนใส่ ดาก ชาร์ล

เช้าวันต่อมาอากาศสดชื่นท้องฟ้าสดใส ซึ่งตรงกันข้ามอย่างมากกับสภาพของพราวขวัญยามตื่นนอนวันนี้ เมื่อคืนเธอหลับไปพร้อมกับความกังวลฟุ้งซ่านว่าจะไปขอโทษยังไง จะไปกู้หน้าตัวเองยังไง เธอคิดไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีก

พราวยิ่งดูยิ่งสนุก ยิ่งดูยิ่งฟิน ฟินทั้งคู่พราวสมชาย คู่ที่แตกต่างแต่ลงตัว เวลาพราวคือคนธรรมดาช่างน่ารักน่าทนุถนอม สมชายเวลาอยู่กับพราวตอนไม่ใช่ในฐานะซุปเปอร์สตาร์ จากปากหมากลายเป็นอบอุ่นและปลอดภัย คู