จดหมายถึงset

ซกกีของเตี้ยเอย เราเคยชื่น เจ้าจงตื่นเถิดหนา ตื่นมาซี่ รับประทาน อาหารเช้าวันนี้ เป็นบ๊ะหมี่ เจ้าอร่อยนะกลอยใจ เตี้ยตามใจ ใคร่นอนก็นอนเถิด เตี้ยไม่เปิดหน้าต่าง กางมุ้งให้ เตี้ยคอยเฝ้า พัดวีไม่หนีไกล

โอ้นวลน้อง แนนนี่ ของพี่จ๋า โปรดหลับตา แล้วค่อยหา พี่เถิดหนอ อันตัวพี่ มิได้เจอ ให้เจ้ารอ อย่าเพิ่งทำ หน้างอ รีบท้อใจ จงฟังเสียง ใบไม้ ที่ไหวผ่าน ฟังเสียงเป็ด เสียงห่าน อยู่ใกล้ๆ จงมองหา ตัวพี่ ด้ว

ไม่น่าเลยกำลังฟอร์มตัวดีๆอยู่ ระวังโควิดรอบ 2 ระบาดอีกที Set ร่วงยาว ใครไม่ลุก ผมลุกก่อนละกัน

........ ..... .... ... .. . . . . . . . . . . . . . . . .. ... .... ..... ........ .............และจงหมดตัว....ในวันที่คนอื่นรอด

.. ... .. . . . . .. . และจงหมดตัวในวันที่คนอื่นรอด .

ติดตามดูถ่ายทอดสดเมื่อคืน ตอนฟังเพลงจดหมายฉบับสุดท้าย น้ำตาซึมตามเลย อาจจะไม่ลูกทุ่งจ๋า แต่ได้ฟีล ได้อารมณ์เต็มๆ เสียงมีความหวานปนเศร้า ลูกเอื้อนลูกคอ แบบสั่นใจคนฟังอย่างเรามาก "...ไม่มีแม้คำว