ฝนตกพรำๆแบบนี้ มาเล่าเรื่องโก๊ะๆ เปิ่นๆ เรื่องน่าอายกันดีกว่าค่ะ :)

ขอตั้งชื่อเรื่องว่า "ตำไข่เค็ม"

ขอเกริ่นก่อนว่า จขกท เป็นคนอยากกินเจมากกก อยากได้บุญกับเค้ามั่ง แต่กินได้ไม่เคยเกิน 3 วัน ปีนี้ก็เช่นกัน...

วันแรกของการกินเจ ตลอดทั้งวัน จขกท ตั้งใจยังยิ่งยวดเลยทีเดียวเชียวว่า เอาวะ!! ปีนี้จะกินเจให้ครบ 9 วัน ได้บุญ บุญๆ แต่เรื่องมันดั้นเกิดระหว่างทางกลับห้องเนี่ยแหละค่ะ

เราก็นั่งรถตู้ประจำทางกลับห้อง คิดโน่นนี่นั่นและก็มาหยุดกึกที่ "ตำไข่เค็ม " โอ๊ย !!! คิดแล้วน้ำลายมา อยากกินเนอะ  เป็นตาแซบเนอะ ไข่เค็มลูกโตๆๆ ไข่แดงใหญ่ๆนะ บวกกับรสชาติเปรี้ยวๆหวานๆละมุนลิ้น ตามแบบฉบับของตำไข่เค็ม มมมม  

ตำไข่เค็ม .. ตำไข่เค็ม .. ตำไข่เค็ม .. ตำไข่เค็ม .. ตำไข่เค็มมมมมมม

ซักพักรถจอด อ่ะ ถึงป้ายละ จะลงรถละ ....

คนขับ : ขึ้นจากไหนครับ

จขกท : ตำไข่เค็มค่ะ !! (เสียงดังฟังชัด พร้อมส่งยิ้มหวานเบาๆ)

คนขับรถ :  -____- " ( ฮีสตั้นไป5 วิ พร้อมทำหน้างง แบบเอิ่มมมม ... อะไรคือตำไข่เค็ม !!! )

จขกท : เอิ่ม มมมม !@&฿);;/!?฿;:/&

คนขับรถ : -__-"

จขกท : รีบส่งตังค์ 10 บาท ใส่มือคนขับอย่างไว และไม่หันไปมองผู้โดยสารที่รอจ่ายตังค์อีกร่วม 4-6 ชีวิต

โอ๊ยยยยยยยย !!! ขำตังเอง ฮาตัวเอง เดินขำไปตลอดทาง 5555555 ** พร้อมกับคำถามในใจ คนข้างหลับเค้าจะได้ยินเราพูด "ตำไข่เค็ม" มั้ยอ่าาา

***คืออยากให้เห็นหน้าลุงคนขับมาก หน้าแก งงๆ เหวอๆ สุดๆ 5555