นี้เป็นกระทู้แรกของผมครับ มันอาจจะยาวหน่อยนะครับ
คืองี้ครับผมมีเพื่อนอยู่คนนึง(เพื่อนชาย)เราสนิทกันมากครับเป็นระยะเวลากว่า2ปีที่เราไปไหนมาไหนด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน กินข้าวด้วนกัน เรา2คนไว้เนื้อเชื่อใจกันมากครับจนเรากล้าที่จะแรกเปลี่ยนความลับซึ่งกันและกัน แต่ผมดันคิดกับเพื่อนผมคนนี้เป็นมากกว่าเพื่อน ผมรักมันมาก แคร์มันมาก ห่วงมันมากๆ จนวันนึงความแตกครับ มันรู้ว่าผมชอบมันและผมก็ยอมรับและสารภาพไปตามตรง หลังจากนั้นเรา2คนก็มองหน้ากันไม่ติดครับและมันก็เอาเรื่องนี้ไปบอกคนอื่นเยอะแยะครับ ว่าผมเป็นเกย์และเรื่องราวที่ไม่ดีของผมที่มันรู้ตอนที่มันยังสนิทกับผมอยู่เล่าจนผมเสียหายหนักเลยครับ ซึ่งก่อนหน้านั้นผมแคร์มันมากๆครับ มันทำลายความรู้สึกของผมจนหมด ทั้งคำด่าที่แรงๆและสายตาที่ดูถูกเหยียดหยาม และคำสัญญาที่ว่าเราจะรู้เรื่องนี้กันแค่2คน แต่ตอนนี้ไม่แล้วครับ มันบอกคนอื่นเขาไปทั่วเลย ผมพยายามตัดใจ ปลง และยอมรับความเป็นจริง แต่ผมทำล้มเหลวมาหลายครั้งแล้วครับ เพราะใจของผมยังคอยโหยหาเจ็บไม่เคยจำ แล้วทุกวันนี้เราต้องเจอกันทุกวันเพราะเราอยู่ห้องเดียวกันและบ่อยครั้งที่เราต้องทำกิจกรรมร่วมกัน ผมอึดอัดมากผมไม่เป็นตัวของตัวเองเลยไม่รู้จะทำยังไงดีครับ.
หรือผมต้องเปิดเผยความลับชั่วๆของมันบ้าง ซึ่งผมมีหลักฐานพร้อมจนมันปฎิเสธไม่ได้เลยแหละครับและทำมันอับอายมากๆด้วย
หรือจะยอมกลับไปคืนดี(ซึ่งเป็นไปได้ยากหน่อย)
ผมไม่รู้จะทำยังไงดีครับ อึดอัดมากๆ หวังว่าจะมีคนเข้าใจความรู้สึกของผมนะครับ ช่วยผมด้วยครับ.
ปัญหาชีวิตอันยิ่งใหญ่(ของผม)
คืองี้ครับผมมีเพื่อนอยู่คนนึง(เพื่อนชาย)เราสนิทกันมากครับเป็นระยะเวลากว่า2ปีที่เราไปไหนมาไหนด้วยกัน เที่ยวด้วยกัน กินข้าวด้วนกัน เรา2คนไว้เนื้อเชื่อใจกันมากครับจนเรากล้าที่จะแรกเปลี่ยนความลับซึ่งกันและกัน แต่ผมดันคิดกับเพื่อนผมคนนี้เป็นมากกว่าเพื่อน ผมรักมันมาก แคร์มันมาก ห่วงมันมากๆ จนวันนึงความแตกครับ มันรู้ว่าผมชอบมันและผมก็ยอมรับและสารภาพไปตามตรง หลังจากนั้นเรา2คนก็มองหน้ากันไม่ติดครับและมันก็เอาเรื่องนี้ไปบอกคนอื่นเยอะแยะครับ ว่าผมเป็นเกย์และเรื่องราวที่ไม่ดีของผมที่มันรู้ตอนที่มันยังสนิทกับผมอยู่เล่าจนผมเสียหายหนักเลยครับ ซึ่งก่อนหน้านั้นผมแคร์มันมากๆครับ มันทำลายความรู้สึกของผมจนหมด ทั้งคำด่าที่แรงๆและสายตาที่ดูถูกเหยียดหยาม และคำสัญญาที่ว่าเราจะรู้เรื่องนี้กันแค่2คน แต่ตอนนี้ไม่แล้วครับ มันบอกคนอื่นเขาไปทั่วเลย ผมพยายามตัดใจ ปลง และยอมรับความเป็นจริง แต่ผมทำล้มเหลวมาหลายครั้งแล้วครับ เพราะใจของผมยังคอยโหยหาเจ็บไม่เคยจำ แล้วทุกวันนี้เราต้องเจอกันทุกวันเพราะเราอยู่ห้องเดียวกันและบ่อยครั้งที่เราต้องทำกิจกรรมร่วมกัน ผมอึดอัดมากผมไม่เป็นตัวของตัวเองเลยไม่รู้จะทำยังไงดีครับ.
หรือผมต้องเปิดเผยความลับชั่วๆของมันบ้าง ซึ่งผมมีหลักฐานพร้อมจนมันปฎิเสธไม่ได้เลยแหละครับและทำมันอับอายมากๆด้วย
หรือจะยอมกลับไปคืนดี(ซึ่งเป็นไปได้ยากหน่อย)
ผมไม่รู้จะทำยังไงดีครับ อึดอัดมากๆ หวังว่าจะมีคนเข้าใจความรู้สึกของผมนะครับ ช่วยผมด้วยครับ.