สวัสดีค่ะ
เราเป็น นศ คนนึงที่จะออกฝึกงาน วันที่เราจะออกฝึกงานเราก็รู้ว่าเราจะได้ออกฝึกงานกับคนที่เราชื่นชอบ(ไม่ใช่แบบชู้สาวนะค่ะ) คือ เขาเป็นคนสวย โดนเด่น ทำกิจกรรมไรก็ดูเก่ง เรารู้จักเขาในฐานะแค่คนที่เรียนเอกเดียวกันเท่านั้น
เมื่อต้นปีที่ผ่านมา เราก็เริ่มทำงานด้วยกัน ก็ได้รู้ว่า เขาเป็นคนที่ไม่เคยรับฟังความคิดคนอื่นเลย ชอบดูถูกความคิดคนอื่น เหยียบย้ำความคิดคนอื่นว่าไม่ดี ชอบทำเหมือนตัวเองเก่งทุกอย่าง บอกไม่ได้ เตือนไม่ได้ เคยทำงานไม่ถูกต้องเราก็หวังดีบอกให้ เขาก็ไม่เชื่อเรา มั่นใจว่าสิ่งที่ทำคือถูก จนหัวหน้างานต้องมาบอกเอง งานของเราเป็นงานที่ต้องแต่งกายเรียบร้อยและเหมาะสม หลายครั้งหรือแทบทุกครั้งที่เขาแต่งตัวไม่ถูกกาลเทศะ ทำให้พี่ที่ทำงานหลายคนไม่ชอบ แต่เขาก็ไม่สนใจนะค่ะ บางทีอาจถูกด่ากลับ แต่งตัวเราก็ไม่เท่าไหร่นะ แต่เขาชอบจับผิดคนอื่น ด่าคนอื่น ว่าจะทำให้เสียสถาบัน ไม่รักสถาบัน แต่ในความเป็นจริงคนที่ทำให้พวกเราดูเสียไปด้วยคือเขา ทั้งแต่งกาย ทั้งการกระทำ พวกเราเตือนก็ไม่ได้ ไม่พอใจ พูดจาไม่ดีใส่ เลยไม่คิดจะบอกอีก ทุกคนเริ่มไม่โอเคกับเขาแต่เขาก็ไม่รู้ตัวเอง การที่เขาพูดแรงๆเขาบอกเขาเป็นคนตรง ๆ แต่มันดูก้าวร้าว!! ชอบโวยวายเวลาที่ไม่พอใจอะไรต่อหน้าคนอื่น ยิ่งมีคนสนใจยิ่งเสียงดัง
ในการฝึกงานเราต้องทำโปรเจ็คใหญ่ส่งมหาลัย เขาก็ทำงานนะค่ะแต่ทำด้วยปาก สั่งๆอย่างเดียว แต่ในความเป็นจริงทำงานเหมือนแค่ให้เสร็จๆไปเท่านั้น ชอบสั่ง พอให้ทำก็ทำไม่ได้ จับโน้นทีนี้ที ทำไม่เป็นชิ้นเป็นอัน แต่จะสั่งให้เราทำดีดี งานใหญ่เสร็จมาถึงงานส่วนตัว สองงาน เราทำงานเสร็จเร็วกว่าคนอื่นอยู่แล้วแต่งานเดียวนะ เขาก็บอกอย่าเพิ่งส่งนะ ส่งพร้อมกัน พอไม่นานเขาทำเสร็จเขาส่งเลยค่ะ ไม่รอพวกเราเลย
ส่วนพี่ที่ทำงานเราจะค่อนข้างสนิทมากค่ะ เขาชอบแกล้ง ชอบแซวเราเล่นๆ ชอบคุยเล่นกับเรา หัวหน้ายังชอบซื้อขนมมาฝากเราตลอด ชอบชมเราเรื่องงาน (เรามีหัวหน้างานคนละคนกันนะค่ะ) วันไหนที่เขาได้ยิน เขาชอบทำหน้าไม่พอใจ ไม่ก็อารมณ์หงุดหงิดทั้งวัน เหมือนอิจฉาที่ได้รับความสนใจมากกว่า มันมีหลายเรื่องเยอะกว่านี้นะค่ะ ความรู้สึกทั้งหมดที่เคยชื่นชอบตอนนี้ไม่เหลือเลย ความเป็นเพื่อนก็ให้ไม่ได้ เบื่อ เหนื่อย ที่ต้องอยู่กับคนที่ไม่รู้จักตัวเอง ไม่ปรับเปลี่ยนตัวเอง มัวแต่มองคนอื่น ว่าคนอื่น
ปัจจุบันเราก็ยังทำงานด้วยกันนะค่ะ แต่เราไม่พูดด้วย ไม่มองหน้า ไม่คุย ทำเหมือนเขาเป็นอากาศ คุยกันแค่เรื่องาน ไม่ไหวจริงๆ จะให้เราคุยแล้วทำปกติ เราทำไม่ได้ หลอกตัวเองไม่ได้ ไม่อยากใส่หน้ากาก รู้ว่าทำแบบนี้มันทำให้เพื่อนคนอื่นอึดอัด
#เราตัดปัญหาแบบนี้ถูกมั๊ยค่ะ ไม่พูด ไม่คุย ไม่ยุ่งเกี่ยว คือเราตัดสินใจแล้วว่าถ้ามีเพื่อนแบบนี้ เราอยู่คนเดียวดีกว่า ไม่รู้สึกเสียใจหรือเสียดายถ้าไม่รู้จักคนๆนี้เลยสักนิด
เราทำถูกไหมค่ะ หรือเราควรทำอย่างไรกับคนแบบนี้?
เราเป็น นศ คนนึงที่จะออกฝึกงาน วันที่เราจะออกฝึกงานเราก็รู้ว่าเราจะได้ออกฝึกงานกับคนที่เราชื่นชอบ(ไม่ใช่แบบชู้สาวนะค่ะ) คือ เขาเป็นคนสวย โดนเด่น ทำกิจกรรมไรก็ดูเก่ง เรารู้จักเขาในฐานะแค่คนที่เรียนเอกเดียวกันเท่านั้น
เมื่อต้นปีที่ผ่านมา เราก็เริ่มทำงานด้วยกัน ก็ได้รู้ว่า เขาเป็นคนที่ไม่เคยรับฟังความคิดคนอื่นเลย ชอบดูถูกความคิดคนอื่น เหยียบย้ำความคิดคนอื่นว่าไม่ดี ชอบทำเหมือนตัวเองเก่งทุกอย่าง บอกไม่ได้ เตือนไม่ได้ เคยทำงานไม่ถูกต้องเราก็หวังดีบอกให้ เขาก็ไม่เชื่อเรา มั่นใจว่าสิ่งที่ทำคือถูก จนหัวหน้างานต้องมาบอกเอง งานของเราเป็นงานที่ต้องแต่งกายเรียบร้อยและเหมาะสม หลายครั้งหรือแทบทุกครั้งที่เขาแต่งตัวไม่ถูกกาลเทศะ ทำให้พี่ที่ทำงานหลายคนไม่ชอบ แต่เขาก็ไม่สนใจนะค่ะ บางทีอาจถูกด่ากลับ แต่งตัวเราก็ไม่เท่าไหร่นะ แต่เขาชอบจับผิดคนอื่น ด่าคนอื่น ว่าจะทำให้เสียสถาบัน ไม่รักสถาบัน แต่ในความเป็นจริงคนที่ทำให้พวกเราดูเสียไปด้วยคือเขา ทั้งแต่งกาย ทั้งการกระทำ พวกเราเตือนก็ไม่ได้ ไม่พอใจ พูดจาไม่ดีใส่ เลยไม่คิดจะบอกอีก ทุกคนเริ่มไม่โอเคกับเขาแต่เขาก็ไม่รู้ตัวเอง การที่เขาพูดแรงๆเขาบอกเขาเป็นคนตรง ๆ แต่มันดูก้าวร้าว!! ชอบโวยวายเวลาที่ไม่พอใจอะไรต่อหน้าคนอื่น ยิ่งมีคนสนใจยิ่งเสียงดัง
ในการฝึกงานเราต้องทำโปรเจ็คใหญ่ส่งมหาลัย เขาก็ทำงานนะค่ะแต่ทำด้วยปาก สั่งๆอย่างเดียว แต่ในความเป็นจริงทำงานเหมือนแค่ให้เสร็จๆไปเท่านั้น ชอบสั่ง พอให้ทำก็ทำไม่ได้ จับโน้นทีนี้ที ทำไม่เป็นชิ้นเป็นอัน แต่จะสั่งให้เราทำดีดี งานใหญ่เสร็จมาถึงงานส่วนตัว สองงาน เราทำงานเสร็จเร็วกว่าคนอื่นอยู่แล้วแต่งานเดียวนะ เขาก็บอกอย่าเพิ่งส่งนะ ส่งพร้อมกัน พอไม่นานเขาทำเสร็จเขาส่งเลยค่ะ ไม่รอพวกเราเลย
ส่วนพี่ที่ทำงานเราจะค่อนข้างสนิทมากค่ะ เขาชอบแกล้ง ชอบแซวเราเล่นๆ ชอบคุยเล่นกับเรา หัวหน้ายังชอบซื้อขนมมาฝากเราตลอด ชอบชมเราเรื่องงาน (เรามีหัวหน้างานคนละคนกันนะค่ะ) วันไหนที่เขาได้ยิน เขาชอบทำหน้าไม่พอใจ ไม่ก็อารมณ์หงุดหงิดทั้งวัน เหมือนอิจฉาที่ได้รับความสนใจมากกว่า มันมีหลายเรื่องเยอะกว่านี้นะค่ะ ความรู้สึกทั้งหมดที่เคยชื่นชอบตอนนี้ไม่เหลือเลย ความเป็นเพื่อนก็ให้ไม่ได้ เบื่อ เหนื่อย ที่ต้องอยู่กับคนที่ไม่รู้จักตัวเอง ไม่ปรับเปลี่ยนตัวเอง มัวแต่มองคนอื่น ว่าคนอื่น
ปัจจุบันเราก็ยังทำงานด้วยกันนะค่ะ แต่เราไม่พูดด้วย ไม่มองหน้า ไม่คุย ทำเหมือนเขาเป็นอากาศ คุยกันแค่เรื่องาน ไม่ไหวจริงๆ จะให้เราคุยแล้วทำปกติ เราทำไม่ได้ หลอกตัวเองไม่ได้ ไม่อยากใส่หน้ากาก รู้ว่าทำแบบนี้มันทำให้เพื่อนคนอื่นอึดอัด
#เราตัดปัญหาแบบนี้ถูกมั๊ยค่ะ ไม่พูด ไม่คุย ไม่ยุ่งเกี่ยว คือเราตัดสินใจแล้วว่าถ้ามีเพื่อนแบบนี้ เราอยู่คนเดียวดีกว่า ไม่รู้สึกเสียใจหรือเสียดายถ้าไม่รู้จักคนๆนี้เลยสักนิด