ผมอยู่เมื่อเพิร์ทที่ประเทศออสเตรเลียเมื่อวานก่อนตอนเย็นฝนตกนิดหน่อยไปหาซื้อของแต่งบ้านวันเกิดแฟนหลังจากได้ซื้อของเสร็จกลับมาที่รถได้เห็นคนพิการคนหนึ่งนั่งวิวแชไฟฟ้ากำลังดันรถเข็นช็อปปิ้งเข้าช่องเก็บดันอยู่ประมาณ10-15วินาทีโดยการใช้ปลายเท้าที่ยื่นออกมาเล็กน้อยจากที่ว่างเท้าแล้วควบคุมรถไฟฟ้าเดินหน้าถอยและหลังเพื่อดันรถเข็มเข้าที่เก็บหลังจากนั้นเขาก็บังคับรถไฟฟ้าไปที่พี่เลี้ยงยืนรอที่รถตู้ซึ่งไม่ห่างมากผมก็มองด้วยความปลื้มที่เขามีความมุ่งมั่นและพยายามช่วยเหลือตัวเองทั้งที่ไม่สามารถเดินและแขนก็ไม่สามารถขยับได้และคอก็เอียงอย่างเห็นได้ชัดพอกลับเข้าไปในรถก็ทำให้คิดถึงเรื่องเราควรสนับสนุนคนที่พยายามช่วยเหลือตัวเองมากกว่าการบริจากเงินให้กับคนที่ไม่พยายามช่วยเหลือตัวเองเอาแต่รอหรือร้องขอความช่วยเหลือโดยไม่พยายามทำอะไรเลย
มองกลับถึงสังคมไทยเราควรสอนและหัดให้เด็กๆให้รู้จักหน้าที่ในครอบครัวและสังคมมากกว่าทำให้ทุกอย่าง
ปล.ที่ไม่ได้เข้าไปช่วยเพราะเหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเวลาไม่ถึงนาทีและเป็นช่วงเดินกลับมาที่รถพอดี...
ุ้
เรื่องประทับใจกับคนพิการ
มองกลับถึงสังคมไทยเราควรสอนและหัดให้เด็กๆให้รู้จักหน้าที่ในครอบครัวและสังคมมากกว่าทำให้ทุกอย่าง
ปล.ที่ไม่ได้เข้าไปช่วยเพราะเหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเวลาไม่ถึงนาทีและเป็นช่วงเดินกลับมาที่รถพอดี...
ุ้