[Y] คำสารภาพของคนเลว เพราะใจผมเองที่มันไม่มั่นคง

สวัสดีครับผมอายุ22แล้ว แต่เรื่องความรักนี้ช้ามาก กระทู้นี้ว่าด้วยเรื่องของคนมีแฟนแล้วแต่ก็ยังมีปัญหาตามมามากมาย


ผมคบกับแฟนมาได้สักพักแล้วครับ(แฟนผมเป็นผู้ชายนะครับ) เขาเป็นคนแรกของผม ทำให้ผมรักเขามาก แต่เวลาที่มีให้กันมันน้อย แต่มันน้อยตั้งแต่แรกแล้วละ ผมเลยยอมรับได้ในส่วนนี้ฃ
เขาเองก็ทำงาน ผมเองก็เรียน ไม่มีเวลาได้มาเจอกันเลย คุยกันทุกวัน รู้สึกทุกอย่างเป็นปกติดี


จนวันนั้นเราก็มีอะไรกัน ผมไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน มันสับสนไปหมด หลังจากผมเคลมเค้าเสร็จแล้วผมรู้สึกว่าผมไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยครับ
ผมเข้าใจมาตลอดว่าผมเป็นเกย์ ผมอยากมีอะไรกับผู้ชายด้วยกัน แต่พอมีแล้วผมรู้สึกว่ามันยังไม่ใช่ ทั้งๆที่เรารักกันมาก แต่ทำไมทุกอย่างมันสับสนไปหมด
มันเกิดขึ้นจากความคิดในหัวของผมเองครับ ที่รู้สึกแปลกๆ ไม่สนิทใจหลังจากที่เรามีอะไรกัน
จากที่ผมเป็นคนแฟร์ๆ ยังไงก็ได้ เข้าใจเขาทุกอย่าง ในเรื่องเวลา หรือเรื่องการทำงาน ผมให้อิสระเขาทุกอย่าง ทุกการตัดสินใจ
แต่หลังจากมีอะไรกัน ผมกลายเป็นคนงี่เง่าไปมากครับ หวงไปหมด ระแวงทุกอย่าง ไม่ชอบตัวเองในตอนนี้เลย ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ผมก็อยุ่แบบนี้ได้โดยปกติ
เมื่อก่อนเราคุยกันสองสามชั่วโมงผมก็ปกติ รับได้ไม่ได้งอแงออะไร แต่หลังจากครั้งนั้น เราคุยกันเหมือนเดิมแต่ผมรู้สึกว่ามันน้อยจัง ทำไมไม่มีเวลาให้กันเลยอ่ะ กลายเป็นคนที่ไม่เข้าใจอะไรขึ้นมาซ่ะงั้น


จนตอนนี้ผมก็เริ่มจะเกลียดตัวเองแล้ว เพราะว่าผมกำลังจะทำความเลวกับแฟนผมที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย
ผมรู้สึกว่าผมไม่มีความสุขเลยในสถานการณ์แบบนี้ ตอนนี้ผมก็ได้คุยกับใครอีกคนซ้อนมาสักพักแล้ว ก็รู้สึกว่าสบายใจดี
ผมมีความสุขในการคุยกับคนโน้นที คนนี้ที หยอดคำหวานไปเรื่อย จีบไปเรื่อยได้ก็ดีไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่แฟนผมยังไม่รู้
ตอนนี้ผมรู้สึกเกลียดตัวเองและใครหลายๆคนก็คงเกลียดผมด้วย

แฟนผมเป็นคนดีครับ เมื่อก่อนผมก็เป็นคนดีผมมั่นใจว่าผมมั่นคง จริงใจ ไม่มีอะไรมาทำให้ผมเลิกรักแฟนผมได้
แต่ผมไม่คิดว่าทำไมผมจึงทำอะไรที่เลวได้มากขนาดนี้
ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะกลายเป็นคนหลายใจ ไม่เคยคิดว่าผมจะเป็นคนไม่จริงใจ ไม่เคยคิดว่าจะเป็นคนโลเลไม่จริงจัง

_________________________________________________________________________________________

เหตุการณ์ทั้งหมดที่เล่ามามันยังเป็นแค่จุดเริ่มต้น เรื่องนี้จะจบยังไงผมยังไม่รู้
ผมอยากทิ้งเรื่องนี้ไว้ให้เป็นบทเรียนกับทุกคนว่า ในโลกนี้สิ่งที่อ่อนไหวได้มากที่สุดคือ ใจคนนี้แหละครับ

อยากด่า อยากว่าอะไรผม ช่วยปลุกสามัญสำนึกผมสักหน่อยก็ดีนะครับ

ขอบคุณครับ