เศร้าแท้

วันที่ลม โชคชะตา พัดพาเธอให้พบเจอ ดวงดาว พราวไสวอยากให้รู้ ว่าฉัน นั้นดีใจจากมุมที่ ไกลไกล ใต้แผ่นฟ้า แต่วันใด ดวงดาวนั้น พลันดับไปโลกหมุนให้ ตัวเธอ เจอปัญหาทุกวันคืน ขื่นขม จมน้ำตาให้รู้ว่า ฉันนี้ รอ

ดวงดาวยังระยิบวาว ก้อนเมฆสีขาวยังยิ้มอยู่บนฟ้า ดอกไม้ยังเบ่งบานสายลมยังพัดพา และน้ำตาก็ยังรินรดหัวใจ ดวงดาวแอบหลบไปพักสายตา ท้องฟ้าสีฟ้าไม่รู้ว่าก้อนเมฆหายไปไหน ดอกไม้ร่วงโรยสายลมที่พัดโรยหายไป แต่น้ำ

เดินดิ่งไป ในเส้นทาง อย่างเชื่องช้า ลมหนาวมา ฟ้ามืดมิด จิตโศกเศร้า แหงนมองฟ้า ตามอง จ้องดวงดาว ส่องแสงพราว ราวงานเลี้ยง เสียงอื้ออึง อิจฉาดาว เจ้ามีเพื่อน เกลื่อนทั่วฟ้า สุขอุรา ฟ้าสวยเด่น เห็นแล้วทึ

แสงสุดท้าย ทาบทา นภากว้าง ความอ้างว้าง แทรกใน หัวใจฉัน คิดถึงคน เคยอยู่ คู่เคียงกัน เคยบอกรัก นิรันดร์ ฉันยังจำ วันนี้อยู่ สุดหล้า ขอบฟ้าไกล เห็นลมพัด ใบไม้ ใจครวญคร่ำ อยากฝากลม รำเพย เอื้อนเอ่ยคำ ใน