เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนี้ผมทะเลาะกับแม่ครับ เพราะท่านแอบไปมีคนรักใหม่จนทะเลาะกับป๊า ตอนนี้บ้านแตกละเอียดเลยครับ หลังจากเรียนครบสี่ปี(แต่ยังไม่จบ) กลับมาบ้านอยู่ โป๊ะแรกโดนเลยครับ แม่พาผู้ชายคนนั้นมาอยู่ในบ้าน คือ ช็อคครับ พูดไม่ถูก ไม่พูดไม่จากับท่านไปหลายวัน ส่วนคนๆนั้นผมทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนในบ้านเลย ไม่ไหว้ไม่ทัก ไม่มองหน้าทำเป็นเหมือนอากาศ แม่ก็มาดราม่ากับผมเลยครับ
หลังจากนั้นไม่นาน ป๊าก็รู้เรื่องจากป้าๆน้าๆ(เพราะญาติไม่มีใครชอบแฟนใหม่แม่เลยสักคน) รีบมาจากกรุงเทพเลยครับ มาถึงปุ๊ปด่ากราดไล่ผู้ชายคนนั้นออกจากบ้าน แล้วก็มาด่าแม่แบบว่า ไม่เคยเห็นป๊าพูดหยาบขนาดนี้ในชีวิตตั้งแต่เกิดมา ความรู้สึกตอนนั้น คือ บรึ้มมมมมมมม กลายเป็นโกโก้ครั้นส์ ครับทำอะไรไม่ได้นั่งร้องไห้อยู่ในห้อง ฟังเสียงพ่อกับแม่ทะเลาะกันน้ำตาก็ไหลไป เหมือนในละครไม่ผิด
บอกเลยครับผมรักแม่มากกว่าป๊า เพราะอยู่กับท่านมาตั้งแต่เกิด พอเจอเหตุการณ์แบบเข้าไป มันอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก จาก 100 กลายเป็นติดลบทันที ช่วงนั้นอึดอัดมาก แม่ก็ออกไปนอนบ้านคนๆนั้น ตอนกลางวันก็มาปัดกวาดเช็ดถูบ้านตามปกติ ส่วนป๊าเอาแต่นั่งๆนอนๆดูทีวีทั้งวัน ทั้งคู่ไม่พูดอะไรเลยครับ ส่วนตัวผมก็ทำอะไรไม่ถูก ด้วยความไม่สนิทกับป๊าและไม่อยากพูดกับแม่ อึดอัดมากครับ อึดอัดจริงๆ แต่ทั้งคู่ก็เหมือนจะเคลียร์กันได้ครับ แม่ได้ตกลงกับป๊าว่าจะไม่ให้เขาคนนั้น เข้ามาอยู่ในบ้าน ผมก็อยู่รับฟังตรงนั้นด้วย (ใจแบบอยากออกไปให้พ้นๆซะตรงนั้น) เพราะบ้านหลังนี้ป๊าก็มีส่วนในการปลูกขึ้นมาจากนั้นก็ตัดขาดกันถาวร
แม่ก็ยังเป็นแม่ที่ดีครับ ไม่รู้ว่าท่านทำเพราะรู้สึกผิดหรือเปล่า และแล้ววันแตกหักก็มาครับ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนั้นเองแม่พาเขาคนๆนั้นเขามานอนที่บ้านอีกครั้ง คือแม่ผิดสัญญาครับ เช้าวันต่อผมผมกับท่านทะเลาะกันบ้านแตกเลยครับ ตั้งวันนั้นผมก็ไม่กลับบ้านอีกเลย ท่านโทรมาก็จะพยายามไม่รับครับ เพราะรับแล้วท่านก็มาดราม่าแบบๆเดิมๆ ไม่รู้ว่าจะลบอคติตัวเองข้อนี้ยังไง คือใจมันติดลบไปแล้ว
เพื่อนๆมีวิธีขจัดอคติของตนเองกับคนในครอบครัวยังไงบ้างครับ
หลังจากนั้นไม่นาน ป๊าก็รู้เรื่องจากป้าๆน้าๆ(เพราะญาติไม่มีใครชอบแฟนใหม่แม่เลยสักคน) รีบมาจากกรุงเทพเลยครับ มาถึงปุ๊ปด่ากราดไล่ผู้ชายคนนั้นออกจากบ้าน แล้วก็มาด่าแม่แบบว่า ไม่เคยเห็นป๊าพูดหยาบขนาดนี้ในชีวิตตั้งแต่เกิดมา ความรู้สึกตอนนั้น คือ บรึ้มมมมมมมม กลายเป็นโกโก้ครั้นส์ ครับทำอะไรไม่ได้นั่งร้องไห้อยู่ในห้อง ฟังเสียงพ่อกับแม่ทะเลาะกันน้ำตาก็ไหลไป เหมือนในละครไม่ผิด
บอกเลยครับผมรักแม่มากกว่าป๊า เพราะอยู่กับท่านมาตั้งแต่เกิด พอเจอเหตุการณ์แบบเข้าไป มันอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก จาก 100 กลายเป็นติดลบทันที ช่วงนั้นอึดอัดมาก แม่ก็ออกไปนอนบ้านคนๆนั้น ตอนกลางวันก็มาปัดกวาดเช็ดถูบ้านตามปกติ ส่วนป๊าเอาแต่นั่งๆนอนๆดูทีวีทั้งวัน ทั้งคู่ไม่พูดอะไรเลยครับ ส่วนตัวผมก็ทำอะไรไม่ถูก ด้วยความไม่สนิทกับป๊าและไม่อยากพูดกับแม่ อึดอัดมากครับ อึดอัดจริงๆ แต่ทั้งคู่ก็เหมือนจะเคลียร์กันได้ครับ แม่ได้ตกลงกับป๊าว่าจะไม่ให้เขาคนนั้น เข้ามาอยู่ในบ้าน ผมก็อยู่รับฟังตรงนั้นด้วย (ใจแบบอยากออกไปให้พ้นๆซะตรงนั้น) เพราะบ้านหลังนี้ป๊าก็มีส่วนในการปลูกขึ้นมาจากนั้นก็ตัดขาดกันถาวร
แม่ก็ยังเป็นแม่ที่ดีครับ ไม่รู้ว่าท่านทำเพราะรู้สึกผิดหรือเปล่า และแล้ววันแตกหักก็มาครับ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนั้นเองแม่พาเขาคนๆนั้นเขามานอนที่บ้านอีกครั้ง คือแม่ผิดสัญญาครับ เช้าวันต่อผมผมกับท่านทะเลาะกันบ้านแตกเลยครับ ตั้งวันนั้นผมก็ไม่กลับบ้านอีกเลย ท่านโทรมาก็จะพยายามไม่รับครับ เพราะรับแล้วท่านก็มาดราม่าแบบๆเดิมๆ ไม่รู้ว่าจะลบอคติตัวเองข้อนี้ยังไง คือใจมันติดลบไปแล้ว