เรื่องของเรื่องคือ ประมาณปีที่แล้วเราทั้งสองได้รู้จักกันและแอบคบกัน ในขณะที่ทั้งผมและเธอก็ต่างมีแฟนของตัวเองอยู่แล้ว
มาวันนึงแฟนผมเลยจับได้ว่าแอบคบกัน เลยได้เลิกรากันไป ในขณะนั้นเธอก็ยังคบกับแฟนของเธอ แต่ก็แอบมาหาผมเป็นระยะ
พร้อมกับบอกว่าขอเวลาหน่อย เพื่อเคลียเรื่องแฟนของเธอให้จบ .... อยู่มาวันหนึ่งผมพิมแชท LINE กับเธอคนนี้เป็นปกติ
แต่ที่แปลกๆคือ เธอไม่ตอบ แต่ขึ้นว่าอ่านแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องแปลกมาก...
วันต่อมาผมเลยโทรถามเธอดู เพราะผิดสังเกตุ จึงได้รู้ว่าที่อ่านนั้นคือแฟนของเธอเอง และเขาก็บอกให้เราเลิกคบเลิกติดต่อกัน
วันนั้นดูเธอแปลกไปมาก ไม่ร่าเริง เคลียด จนต้องกินยาแก้ปวด ...และได้พูดกับผมประโยคนึงว่า "ถ้าจะเลิกทั้งสองคนได้มั้ย ไม่อยากทำร้ายใคร"
...วันต่อมา ผมเริ่มรู้ตัวว่าเป็นอย่างนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่ อีกอย่างคือสงสารแฟนเขามาก เขาไม่ได้รู้เรื่องราวอะไรด้วยซ้ำแต่ต้องมาแบกรับเรื่องนี้
ผมเลยขอถอยออกมา พร้อมบอกลาเธอ... และผมก็เงียบไป
ผมคิดว่าผมจะพยายามตัดใจ อยากลืมเธอคนนี้ และเริ่มต้นใหม่กับคนอื่น
เวลาผ่านไปเดือนหนึ่ง เธอก็มาหาผม โดยตั้งใจ ได้คุยกันไม่กี่ประโยคผมก็ต้องรีบไปสอบ
และหลังจากนั้นเราก็คุยกันเป็นระยะ ถามสาระทุกข์สุกดิบไปตามธรรมดา
สิ่งที่ผมทำไม่ได้คือ ไม่อาจปฏิเสธได้เลย เวลาที่เธอคนนั้นนัดเจอกัน หรือบอกว่าจะมาหา มันดีใจแต่ก็แฝงด้วยความรู้สึกผิด
แล้วเราก็แอบเจอกันเป็นระยะเรื่อยมา...
พอมาถึงวันนี้เธอบอกว่าเธอกับเขาคนนั้นเหมือนจะเลิกกันแล้ว เธอก็เงียบ เขาก็เงียบ
พร้อมกับคำถามว่า อยากคบกับเธอมั้ย...
ผมดีใจนะ ที่ในที่สุดการรอของเราก็ไม่สูญเปล่า แต่อีกความรู้สึกหนึ่งผมก็กลัว
กลัวเขาคนนั้นกลับมา แล้วผมต้องกลับไปอยู่ในสภาพนั้นอีก มันทรมานมาก
ผมควรทำอย่างไรดีครับ ขอโทษที่เขียนไม่เก่งนะครับ อาจจะอ่านยากนิดนึง ช่วยผมคิดทางเลือกด้วยครับ...ผมไม่รู้จะตัดสินใจยังไง
แฟนเก่ากลับมาขอคืนดี
มาวันนึงแฟนผมเลยจับได้ว่าแอบคบกัน เลยได้เลิกรากันไป ในขณะนั้นเธอก็ยังคบกับแฟนของเธอ แต่ก็แอบมาหาผมเป็นระยะ
พร้อมกับบอกว่าขอเวลาหน่อย เพื่อเคลียเรื่องแฟนของเธอให้จบ .... อยู่มาวันหนึ่งผมพิมแชท LINE กับเธอคนนี้เป็นปกติ
แต่ที่แปลกๆคือ เธอไม่ตอบ แต่ขึ้นว่าอ่านแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องแปลกมาก...
วันต่อมาผมเลยโทรถามเธอดู เพราะผิดสังเกตุ จึงได้รู้ว่าที่อ่านนั้นคือแฟนของเธอเอง และเขาก็บอกให้เราเลิกคบเลิกติดต่อกัน
วันนั้นดูเธอแปลกไปมาก ไม่ร่าเริง เคลียด จนต้องกินยาแก้ปวด ...และได้พูดกับผมประโยคนึงว่า "ถ้าจะเลิกทั้งสองคนได้มั้ย ไม่อยากทำร้ายใคร"
...วันต่อมา ผมเริ่มรู้ตัวว่าเป็นอย่างนี้ต่อไปคงไม่ดีแน่ อีกอย่างคือสงสารแฟนเขามาก เขาไม่ได้รู้เรื่องราวอะไรด้วยซ้ำแต่ต้องมาแบกรับเรื่องนี้
ผมเลยขอถอยออกมา พร้อมบอกลาเธอ... และผมก็เงียบไป
ผมคิดว่าผมจะพยายามตัดใจ อยากลืมเธอคนนี้ และเริ่มต้นใหม่กับคนอื่น
เวลาผ่านไปเดือนหนึ่ง เธอก็มาหาผม โดยตั้งใจ ได้คุยกันไม่กี่ประโยคผมก็ต้องรีบไปสอบ
และหลังจากนั้นเราก็คุยกันเป็นระยะ ถามสาระทุกข์สุกดิบไปตามธรรมดา
สิ่งที่ผมทำไม่ได้คือ ไม่อาจปฏิเสธได้เลย เวลาที่เธอคนนั้นนัดเจอกัน หรือบอกว่าจะมาหา มันดีใจแต่ก็แฝงด้วยความรู้สึกผิด
แล้วเราก็แอบเจอกันเป็นระยะเรื่อยมา...
พอมาถึงวันนี้เธอบอกว่าเธอกับเขาคนนั้นเหมือนจะเลิกกันแล้ว เธอก็เงียบ เขาก็เงียบ
พร้อมกับคำถามว่า อยากคบกับเธอมั้ย...
ผมดีใจนะ ที่ในที่สุดการรอของเราก็ไม่สูญเปล่า แต่อีกความรู้สึกหนึ่งผมก็กลัว
กลัวเขาคนนั้นกลับมา แล้วผมต้องกลับไปอยู่ในสภาพนั้นอีก มันทรมานมาก
ผมควรทำอย่างไรดีครับ ขอโทษที่เขียนไม่เก่งนะครับ อาจจะอ่านยากนิดนึง ช่วยผมคิดทางเลือกด้วยครับ...ผมไม่รู้จะตัดสินใจยังไง