เรื่องของเรื่องนะค่ะ มันมีอยุ่ว่า
เรา กับเพื่อนเรา ที่รู้จักกันมานานนับสิบปี ( ตั้งแต่ประถม)
คือเรา ก็รุ้สึกดีกับเพื่อนคนนี้มานานมากๆๆ ราว สองสามปีมั้ง แล้วความรู้สึกของเราสองคนก็พัฒนามาเรื่อยๆ คือต่างคนต่างรู้สึกดีนั้นแหละแต่ไม่ได้แสดงออกอะไรมากมายย จนมาวันหนึ่งถึงจุดพีคค ความลับทั้งสองคนแตกก มันก็ดีนะที่เรารับรุ้กันว่า รู้สึกดีกันมากแค่ไหน……….แต่สิ่งที่ทำร้ายจิตใจเรามากคืออ >>> เค้ามีแฟนแล้วว<<<
ลืมบอกเครียดเรื่องนี้ นน ลดไป 5 โล ไป ม นี่เพื่อนทักทุกคนทำอะไรมาผอมลง) ซึ่งเราไม่เคยรุ้มาก่อน
แต่ก็ได้รับรุ้ในตอนนั้น ในตอนที่ความลับทั้งสองคนแตก แต่ทั้งเค้าและเราก็สุ้ไม่ถ้อย ง่ายๆ เขาให้เราเป็นมากกว่าเพื่อน ไปไหนมาไหนด้วยกัน ทำอะไรต่างๆนาๆ เหมือนที่คู่รักเค้าทำกัน ดูหนัง กินข้าว เดินเล่น โทรคุยกัน ยามว่างง (แต่เค้าไม่ค่อยว่างนะ จะโทรก็ต้องแอบ ชีวิตลำบาก แต่ก็พยายามโทรหาเรา) เจอกันแทบทุกอาทิตถ้าเขาได้ออกจากโรงเรียน …………..แต่เราก็รู้ว่าบางครั้งเขาก็ไปหาแฟนเขาก่อน !!!!! >> เรารัก ยอมทุกอย่าง เรายอมเจ็บ ยอมรู้ทุกอย่างดีกว่าไม่รู้อะไรเลย เราถามอะไรเค้า เค้าก็บอกตามตรงงง เรื่องแฟนเขา ไรงี้ เรารู้ แล้วก็จุก แต่ทำไงได้ มันคือความจริง ยอมรู้ +++
เราบอกเค้าว่า เราเดินหน้าแล้วจะไม่ถ้อย จะให้เราทำตามใจตัวเอง หรือทำในสิ่งที่ถูก ….เขาบอกว่า ทำตามใจตัวเองเถอะ!! แต่จุดนี้มันดีมากๆๆเลย แต่ เราก็ยังมีสำนึกอยุ่ เราก็ไม่ได้สบายใจมากนัก แต่ถ้าให้เราเดินออกมาจากเค้า เราก็ทำไม่ได้ ยอมรับว่ารักเค้ามากก ยอมทำอะไรให้เค้าได้ทุกอย่างง เรื่องบางเรื่อง แฟนเขายังไม่มีโอกาส ได้ทำเลยยย เราได้รับสิทธิ์นั้นเสมออ …………… แบบนี้เราเลวไหม ++ จน เพื่อนเราบอกเราว่า เป็นแบบนี้ให้เขาเลือกสักคนเถอะ … เราพูดแล้ว เขาก็ไม่ยอมตอบ ไม่ยอมเลือก ไม่ยอมพูดสถานะระหว่างกัน ว่าคืออะไร !!! เราก็ยังคงยอมต่อไป
แต่ตอนนี้ เรารู้สึกว่าเขา เปลี่ยนไป…. ทำเหมือนกับเรามีความรุ้สึก ไม่มีตัวตน หรือเรายอมเขามากไปหรือป่าวว เขาเฉยชากับเรามากๆๆ เราควรทำอย่างไรต่อไปดี จะเดินออกมามันก็ลำบากใจเสียใจ ถ้าจะไปบอกแฟนเขาให้พังกันหมดก็ทำได้ แต่ เสียดายความเป็นเพื่อนที่ดีกันมานับสิบๆปี เราไม่อยากสูญเสียเขาไป อยากให้เป็นเหมือนเดิม ทำไงดีค่ะ เดินออกมา หรือรั้งต่อไป หรือบอกแฟนเค้าให้รู้เรื่องดีค่ะ
ควรเดินต่อ หรือ พอแค่นี้ :(
เรา กับเพื่อนเรา ที่รู้จักกันมานานนับสิบปี ( ตั้งแต่ประถม)
คือเรา ก็รุ้สึกดีกับเพื่อนคนนี้มานานมากๆๆ ราว สองสามปีมั้ง แล้วความรู้สึกของเราสองคนก็พัฒนามาเรื่อยๆ คือต่างคนต่างรู้สึกดีนั้นแหละแต่ไม่ได้แสดงออกอะไรมากมายย จนมาวันหนึ่งถึงจุดพีคค ความลับทั้งสองคนแตกก มันก็ดีนะที่เรารับรุ้กันว่า รู้สึกดีกันมากแค่ไหน……….แต่สิ่งที่ทำร้ายจิตใจเรามากคืออ >>> เค้ามีแฟนแล้วว<<<
แต่ก็ได้รับรุ้ในตอนนั้น ในตอนที่ความลับทั้งสองคนแตก แต่ทั้งเค้าและเราก็สุ้ไม่ถ้อย ง่ายๆ เขาให้เราเป็นมากกว่าเพื่อน ไปไหนมาไหนด้วยกัน ทำอะไรต่างๆนาๆ เหมือนที่คู่รักเค้าทำกัน ดูหนัง กินข้าว เดินเล่น โทรคุยกัน ยามว่างง (แต่เค้าไม่ค่อยว่างนะ จะโทรก็ต้องแอบ ชีวิตลำบาก แต่ก็พยายามโทรหาเรา) เจอกันแทบทุกอาทิตถ้าเขาได้ออกจากโรงเรียน …………..แต่เราก็รู้ว่าบางครั้งเขาก็ไปหาแฟนเขาก่อน !!!!! >> เรารัก ยอมทุกอย่าง เรายอมเจ็บ ยอมรู้ทุกอย่างดีกว่าไม่รู้อะไรเลย เราถามอะไรเค้า เค้าก็บอกตามตรงงง เรื่องแฟนเขา ไรงี้ เรารู้ แล้วก็จุก แต่ทำไงได้ มันคือความจริง ยอมรู้ +++
เราบอกเค้าว่า เราเดินหน้าแล้วจะไม่ถ้อย จะให้เราทำตามใจตัวเอง หรือทำในสิ่งที่ถูก ….เขาบอกว่า ทำตามใจตัวเองเถอะ!! แต่จุดนี้มันดีมากๆๆเลย แต่ เราก็ยังมีสำนึกอยุ่ เราก็ไม่ได้สบายใจมากนัก แต่ถ้าให้เราเดินออกมาจากเค้า เราก็ทำไม่ได้ ยอมรับว่ารักเค้ามากก ยอมทำอะไรให้เค้าได้ทุกอย่างง เรื่องบางเรื่อง แฟนเขายังไม่มีโอกาส ได้ทำเลยยย เราได้รับสิทธิ์นั้นเสมออ …………… แบบนี้เราเลวไหม ++ จน เพื่อนเราบอกเราว่า เป็นแบบนี้ให้เขาเลือกสักคนเถอะ … เราพูดแล้ว เขาก็ไม่ยอมตอบ ไม่ยอมเลือก ไม่ยอมพูดสถานะระหว่างกัน ว่าคืออะไร !!! เราก็ยังคงยอมต่อไป
แต่ตอนนี้ เรารู้สึกว่าเขา เปลี่ยนไป…. ทำเหมือนกับเรามีความรุ้สึก ไม่มีตัวตน หรือเรายอมเขามากไปหรือป่าวว เขาเฉยชากับเรามากๆๆ เราควรทำอย่างไรต่อไปดี จะเดินออกมามันก็ลำบากใจเสียใจ ถ้าจะไปบอกแฟนเขาให้พังกันหมดก็ทำได้ แต่ เสียดายความเป็นเพื่อนที่ดีกันมานับสิบๆปี เราไม่อยากสูญเสียเขาไป อยากให้เป็นเหมือนเดิม ทำไงดีค่ะ เดินออกมา หรือรั้งต่อไป หรือบอกแฟนเค้าให้รู้เรื่องดีค่ะ