ขอบคุณติ่งซุ่ม ที่ยอมออกมาคุยกัน และชาวไดอารี่ที่กุมมือกันเหนียวแน่น และเพื่อนๆ ขาเผือก แต่เห็นอกเห็นใจของข้าพเจ้า เราจะเดินไปด้วยกัน
ขอยกมาอีกทีค่ะ..
ไม่ได้เขียนอะไรยาวๆ มานาน
มิ้มก็เหมือนคนอื่นๆ ในไดอารี่ เราเป็นติ่งที่รักเมนคนเดียวกัน คือออมไมค์ เมื่อเมนมีความสุข เราก็ฟิน เมื่อเมนมีปัญหา มิ้มก็เหมือนทุกคนคือเริ่มกินไม่อร่อยนอนไม่ค่อยหลับ จะบอกว่าไม่รู้สึกอะไร คงไม่ใช่ (ไม่งั๊นคงไม่มาเป็นติ่ง) แต่พอคิดไปคิดมาทียี่สิบห้าตลบ ประกอบกับการซุ่มแตกของคนนับหลายสิบในระยะวันสองวันที่ผ่านมา ทำให้ตกตะกอนบางอย่าง
ยอมรับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องที่เพิ่งรู้ แต่เมื่อความจริงยังไม่ปรากฎทั้งหมด ทุกข่าวก็ยังเป็น "ข่าวลือ" จนกว่าจะมาจากปากไมค์ กับคู่กรณี ที่ครั้งนึง เชื่อว่าอย่างน้อยเขาก็เคยมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน ดังนั้น มิ้มดีใจนะที่ทุกคนเห็นตรงกันว่า เมนว่าไง เราก็ว่างั๊น เพราะนั่นคือชีวิตที่เขาต้องเลือกเอง เราไม่สามารถไปกำหนดการตัดสินใจของเขาได้ นอกจากการให้กำลังใจ และเชื่อมั่นในความตั้งใจดีของเขา เหมือนที่เพื่อนๆ ครอบครัวคนใกล้ชิดออกมาสนับสนุน ให้กำลังใจ โดยไม่ซ้ำเติม สิ่งที่เขาก็ทุกข์มากอยู่แล้ว
เมื่อก่อนมิ้มทำงานสายข่าวหลายปี เข้าใจธรรมชาติของข่าวอย่างหนึ่งว่า เราต้องเลือกสิ่งที่เป็นประเด็นให้คนพูดถึง ส่วนจะจริงหรือไม่ หรือจริงบางส่วนก็อีกเรื่อง ข่าวที่ออกมาหลายครั้งจึงเกินเลยความเป็นจริง ถ้าเราไม่หนักแน่นพอ ก็จะเกิดอาการ "ป่วยกับข่าว" อย่างที่เราหลายคนเป็นตอนนี้
ตอนนี้หลายคนยังมึนงง ไม่เข้าใจ อาจเลยไปถึงเจ็บปวด จำได้ว่าแต่ก่อนตอนเป็นสาวๆ (คือมันนานแล้วนะ) เคยเกิดกรณีคล้ายๆ กันแบบนี้กับ "เพื่อนสนิท" คนหนึ่ง ความรู้สึกแรกคล้ายๆ แบบนี้ คือ มึนๆ งงๆ แต่พอระยะหนึ่งมาถามตัวเองว่าเรารักเขาไหม โกรธไหม ไม่โกรธนะ เพราะนั่นคืออดีต ตัวเขาเองก็เจ็บปวดกับอดีต พอเราเข้าใจและผ่านมาด้วยกัน ทุกวันนี้พอนึกถึงเรื่องนั้นก็ยังรู้สึกดีที่เราไม่ทอดทิ้งเขา และผ่านวันนั้นมาได้
กรณีของไมค์ ก็คงไม่ใช่รายแรกในโลก แม้เรายังไม่รู้ว่าความจริงคืออะไร แต่เชื่อว่าคนในไดอารี่นี้ ส่วนใหญ่มีประสบการณ์ชีวิตมากกว่าน้องทั้งสองคน เจอกับเรื่องราวแบบนี้มาไม่มากก็น้อย ดีใจที่คนในไดอารี่ ไม่ไปทำเหมือนข้างนอกบ้าน ที่ขุดคุ้ยเรื่องอะไรต่อมิอะไร เพื่อความสะใจ มากกว่าที่จะบอกว่าหาความยุติธรรมอย่างที่อ้าง
สิ่งสำคัญของน้องทั้งสองตอนนี้คือทำอย่างไรจึงจะประคองเรื่องงานที่อยู่ตรงหน้าให้ผ่านไปได้ เรื่องส่วนตัว ยังเป็นเรื่องส่วนตัว ที่เราได้แต่ให้กำลังใจ ....ป้ายังไม่เลิกจิ้นหรอกนะ...ป้าเชื่อว่ามิตรภาพที่ทั้งสองคนมีให้กัน "เป็นของจริง" ...เราจะรอ Playful Kiss ให้ได้...
Full House - AoMike's Diary #150 You'll never walk alone 2
ขอยกมาอีกทีค่ะ..
ไม่ได้เขียนอะไรยาวๆ มานาน
มิ้มก็เหมือนคนอื่นๆ ในไดอารี่ เราเป็นติ่งที่รักเมนคนเดียวกัน คือออมไมค์ เมื่อเมนมีความสุข เราก็ฟิน เมื่อเมนมีปัญหา มิ้มก็เหมือนทุกคนคือเริ่มกินไม่อร่อยนอนไม่ค่อยหลับ จะบอกว่าไม่รู้สึกอะไร คงไม่ใช่ (ไม่งั๊นคงไม่มาเป็นติ่ง) แต่พอคิดไปคิดมาทียี่สิบห้าตลบ ประกอบกับการซุ่มแตกของคนนับหลายสิบในระยะวันสองวันที่ผ่านมา ทำให้ตกตะกอนบางอย่าง
ยอมรับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องที่เพิ่งรู้ แต่เมื่อความจริงยังไม่ปรากฎทั้งหมด ทุกข่าวก็ยังเป็น "ข่าวลือ" จนกว่าจะมาจากปากไมค์ กับคู่กรณี ที่ครั้งนึง เชื่อว่าอย่างน้อยเขาก็เคยมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน ดังนั้น มิ้มดีใจนะที่ทุกคนเห็นตรงกันว่า เมนว่าไง เราก็ว่างั๊น เพราะนั่นคือชีวิตที่เขาต้องเลือกเอง เราไม่สามารถไปกำหนดการตัดสินใจของเขาได้ นอกจากการให้กำลังใจ และเชื่อมั่นในความตั้งใจดีของเขา เหมือนที่เพื่อนๆ ครอบครัวคนใกล้ชิดออกมาสนับสนุน ให้กำลังใจ โดยไม่ซ้ำเติม สิ่งที่เขาก็ทุกข์มากอยู่แล้ว
เมื่อก่อนมิ้มทำงานสายข่าวหลายปี เข้าใจธรรมชาติของข่าวอย่างหนึ่งว่า เราต้องเลือกสิ่งที่เป็นประเด็นให้คนพูดถึง ส่วนจะจริงหรือไม่ หรือจริงบางส่วนก็อีกเรื่อง ข่าวที่ออกมาหลายครั้งจึงเกินเลยความเป็นจริง ถ้าเราไม่หนักแน่นพอ ก็จะเกิดอาการ "ป่วยกับข่าว" อย่างที่เราหลายคนเป็นตอนนี้
ตอนนี้หลายคนยังมึนงง ไม่เข้าใจ อาจเลยไปถึงเจ็บปวด จำได้ว่าแต่ก่อนตอนเป็นสาวๆ (คือมันนานแล้วนะ) เคยเกิดกรณีคล้ายๆ กันแบบนี้กับ "เพื่อนสนิท" คนหนึ่ง ความรู้สึกแรกคล้ายๆ แบบนี้ คือ มึนๆ งงๆ แต่พอระยะหนึ่งมาถามตัวเองว่าเรารักเขาไหม โกรธไหม ไม่โกรธนะ เพราะนั่นคืออดีต ตัวเขาเองก็เจ็บปวดกับอดีต พอเราเข้าใจและผ่านมาด้วยกัน ทุกวันนี้พอนึกถึงเรื่องนั้นก็ยังรู้สึกดีที่เราไม่ทอดทิ้งเขา และผ่านวันนั้นมาได้
กรณีของไมค์ ก็คงไม่ใช่รายแรกในโลก แม้เรายังไม่รู้ว่าความจริงคืออะไร แต่เชื่อว่าคนในไดอารี่นี้ ส่วนใหญ่มีประสบการณ์ชีวิตมากกว่าน้องทั้งสองคน เจอกับเรื่องราวแบบนี้มาไม่มากก็น้อย ดีใจที่คนในไดอารี่ ไม่ไปทำเหมือนข้างนอกบ้าน ที่ขุดคุ้ยเรื่องอะไรต่อมิอะไร เพื่อความสะใจ มากกว่าที่จะบอกว่าหาความยุติธรรมอย่างที่อ้าง
สิ่งสำคัญของน้องทั้งสองตอนนี้คือทำอย่างไรจึงจะประคองเรื่องงานที่อยู่ตรงหน้าให้ผ่านไปได้ เรื่องส่วนตัว ยังเป็นเรื่องส่วนตัว ที่เราได้แต่ให้กำลังใจ ....ป้ายังไม่เลิกจิ้นหรอกนะ...ป้าเชื่อว่ามิตรภาพที่ทั้งสองคนมีให้กัน "เป็นของจริง" ...เราจะรอ Playful Kiss ให้ได้...