มาแชร์ประสบการณ์ “รักครั้งแรก” สมัยวัยเด็กกันค่ะ //////////////////////
ก่อนอื่นบอกก่อนเลยว่าเราไม่ค่อยได้เข้ามาตั้งกระทู้ในพันทิปบ่อยเท่าไหร่ อาจจะเรียบเรียงคำพูด หรือข้อความข้ามไปข้ามมา หรือพิมพ์บกพร่องตรงไหนก็ขออภัยไว้ล่วงหน้าด้วยนะคะ วันนี้ฝนตก อากาศกำลังดี บรรยากาศก็เป็นใจ๊เป็นใจให้อารมณ์เหงาๆ พัดผ่านเข้ามา แถมทีวีที่เปิดไว้ก็เปิดเพลง “เธอ” ของวง cocktail ซะอย่างนั้น ปกติเราเวลาอารมณ์เหงาๆ เศร้าๆ คิดถึง บลาๆ จะชอบนึกถึงความหลัง (เหมือนคนแก่ 5555) แต่ชอบความรู้สึกเมื่อได้นึกถึงมันเหมือนมีอะไรบางอย่างทำให้เรายิ้มได้อย่างมีความสุข..5555
ออกทะเลกันไปไกลเรากลับเข้ามาหัวข้อที่เราจะแชร์ประสบการณ์กันเลยดีกว่าค่ะ..”รักครั้งแรก”ของเราเป็นรักสมัยเด็กๆค่ะ (puppy love ไรงี้ 5555) เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก (ก.ไก่ล้านตัว) ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ก็ขอเลือกกลับไปอีก 5555 ช่วงนั้นเราอายุประมาณ 10-11 ขวบ ก็เด็ก ป.4 ป.5 ล่ะค่ะ
วันแรกของการเปิดภาคเรียน ต้องบอกก่อนว่าเราเป็นเด็กใหม่ย้ายเข้ามาใหม่ก็เรียน เล่น ตามประสาเด็กล่ะค่ะ ช่วงแรกค่อนข้างเงียบหน่อยเพราะยังไม่รู้จักใคร 5555 แต่พอผ่านไปได้สักเดือนสองเดือนก็เริ่มมีเพื่อนฝูงเป็นกลุ่ม เป็นแก็ง 55555 (ความสนุกสนานมันอยู่ที่ตรงนี้แหละค่ะ) พออะไรๆเริ่มลงตัว มีเพื่อนแล้ว การเรียนก็โอเคแล้ว คราวนี้เราเริ่มรู้สึกมีความรักเข้ามาบ้างแล้วสิ 5555 (เขินจัง) เขาเป็นเด็กใหม่ที่ย้ายเข้ามาพร้อมเราตั้งแต่วันแรกที่เปิดภาคเรียนเราจำเขาได้เพราะว่าชื่อจริงเขาค่อนข้างสะดุดหูอยู่สักหน่อย 5555 เลยนึกหน้าออกว่า อ๋อ! คนนี้นี่เอง อะไรทำนองนี้ พอเริ่มมีเพื่อนเยอะขึ้น รู้จักเค้าไปทั่ว โต๊ะนู้น โต๊ะนี้บ้าง ก็เริ่มมีเพื่อนบางคนมาแอบกระซิบบอกเราว่า เพื่อนที่นั่งข้างเขาแอบชอบเราอยู่ ไอ้เราก็เขินสิครัช 55555 เลยถามกลับไปว่า “เห้ย! ใช่หรอ แล้วแกรู้ได้ไง“ เจ้าเพื่อนตัวดีก็บอกว่าเห็นเขาเขียนลงในหนังสือว่า ชื่อจริงเขารัก ชื่อเล่นเรา (อร๊ายย!!) เราก็เขินนะ แต่ด้วยความที่ไม่แน่ใจประกอบกับไม่เห็นด้วยตาก็เลยไม่ค่อยอยากปักใจเชื่อสักเท่าไหร่ อีกอย่างดูท่าทางเขาแล้วไม่ได้สนใจเราจนเป็นที่ผิดสังเกตเลยสักนิด 55555 เราก็เลยบอกเจ้าเพื่อนตัวดีไปว่า “ไหน! หนังสือเล่มไหน” เราอยากเห็นอะไรประมาณนี้ พอได้โอกาสเหมาะกับที่เขาไม่อยู่ที่โต๊ะ เพื่อนเจ้าตัวดีก็พาเดินไปที่โต๊ะเขา ทำตัวลุกลี้ลุกลนมาก เหมือนไปทำอะไรผิดมา 5555 แล้วก็เริ่มรื้อกองหนังสือใต้โต๊ะนั้นแบบสุภาพ 55555 พอเจอหนังสือเล่มนั้นปุ๊ปก็รีบเปิดหน้าตัวต้นเหตุขึ้นมา พล๊างงง!! หัวใจเราเต้นเร็วมากเลยค่ะ ณ ตรงนั้นคือทำอะไรไม่ถูก จะว่าช็อคก็ช็อคค่ะ เหมือนถูกมนต์สะกด 5555 และแล้วความซวยก็บังเกิดขึ้นเมื่อเขาคนนั้นเดินกลับมาที่โต๊ะเห็นพอดี ไอ้เราก็คิดในใจว่าซวยแล้ว ซวยแน่ๆ เขาเดินมาที่โต๊ะเราจำสีหน้าเขาวันนั้นได้ดี เขาไม่ยิ้มเลยที่เรารู้ความจริง แถมยิ่งไปกว่านั้นก็คือ เขาเดินมาคว้าเอาหนังสือเล่มนั้นไปแล้วก็ฉีกหน้าที่เขาเขียนบอกรักเราทิ้ง T_T ตอนนั้นคือปรับอารมณ์ไม่ถูกเลยค่ะเพราะเราเพิ่งตื่นเต้น ดีใจไปหมาดๆ ผ่านไปไม่ถึง 5 นาที ก็ต้องรู้สึกไม่ดีขึ้นมาซะงั้น (เห้อ!!) หลังจากวันนั้นเขาก็ไม่พูดกับเราอยู่หลายวันเหมือนกันค่ะอาจจะเป็นเพราะว่าเขาโกรธที่เราไปรื้อค้นโต๊ะของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตก็ได้ (รู้สึกผิดจัง 5555) พอช่วงเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ปกติเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันอยู่แล้วประกอบกับรู้ว่าเขาแอบชอบเรางี้เลยทำให้เวลาเจอกันต่างกันต่างเงียบไม่พูดอะไรกันเท่าไหร่ เหมือนจะหลบหน้ากันซะมากกว่า แต่เราก็รู้สึกดีกับเขานะไม่รู้ว่าเริ่มปิ๊งเขาตั้งแต่เมื่อไหร่รู้ตัวอีกทีก็ปิ๊งเขาไปแล้ว ตอนแรกเราไม่รู้หรอกว่ามันใช่ความรักมั้ย? หรือว่าเป็นแค่ความรู้สึกชอบแบบเด็กๆ แต่พอเวลาผ่านไปนานจนกระทั่งถึงตอนนี้ เราว่าเขาคงเป็น “รักแรก” เวลานึกถึงเขา คิดถึงเขาทีไรมันทำให้เรายิ้มได้ทุกครั้ง ถึงแม้เราจะไม่ค่อยมีความทรงจำร่วมกันสักเท่าไหร่ ตอนนี้เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน นานๆทีจะได้มีโอกาสพูดคุยกันสักครั้งหนึ่ง แต่แค่เราเห็นเขามีความสุขดีกับสิ่งที่เขาเป็นอยู่เราก็ดีใจแล้ว ถึงแม้เขาจะรู้หรือไม่รู้ก็ตาม (เหมือนอารมณ์แอบรักเนอะ 5555 แต่เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆนะ )
รักแรกของเราไม่ได้จบลงตรงที่เป็นแฟนกัน และไม่มีโอกาสได้สานสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ได้พูดคุยกันบ้างตามจังหวะและโอกาส ปีหนึ่งคุยกันสองครั้งในวันเกิดเขาและวันเกิดเราเท่านั้น ถ้าแย่กว่านั้นหน่อยก็ไม่ได้คุยกันเลย เราไม่ได้ทะเลาะกัน หรือผิดใจกัน แต่ด้วยความที่เราต่างคนต่างแยกย้ายกันไปตามวิถีชีวิตของตัวเองก็เลยทำให้ห่างกันไปเหลือแต่ความทรงจำดีๆที่เวลานึกถึงแล้วทำให้เรายิ้มได้เหมือนคนบ้าค่ะ (เคยเป็นกันบ้างมั้ยคะ? 55555) ถ้าเพื่อนๆคนไหนอยากร่วมแชร์ประสบการณ์รักครั้งแรกก็แชร์ได้นะคะ ยินดีรับฟังทุกความเห็นค่ะ แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันค่ะ
\\\\\\\\ มาแชร์ประสบการณ์ “รักครั้งแรก” สมัยวัยเด็กกันค่ะ ////////
ก่อนอื่นบอกก่อนเลยว่าเราไม่ค่อยได้เข้ามาตั้งกระทู้ในพันทิปบ่อยเท่าไหร่ อาจจะเรียบเรียงคำพูด หรือข้อความข้ามไปข้ามมา หรือพิมพ์บกพร่องตรงไหนก็ขออภัยไว้ล่วงหน้าด้วยนะคะ วันนี้ฝนตก อากาศกำลังดี บรรยากาศก็เป็นใจ๊เป็นใจให้อารมณ์เหงาๆ พัดผ่านเข้ามา แถมทีวีที่เปิดไว้ก็เปิดเพลง “เธอ” ของวง cocktail ซะอย่างนั้น ปกติเราเวลาอารมณ์เหงาๆ เศร้าๆ คิดถึง บลาๆ จะชอบนึกถึงความหลัง (เหมือนคนแก่ 5555) แต่ชอบความรู้สึกเมื่อได้นึกถึงมันเหมือนมีอะไรบางอย่างทำให้เรายิ้มได้อย่างมีความสุข..5555
ออกทะเลกันไปไกลเรากลับเข้ามาหัวข้อที่เราจะแชร์ประสบการณ์กันเลยดีกว่าค่ะ..”รักครั้งแรก”ของเราเป็นรักสมัยเด็กๆค่ะ (puppy love ไรงี้ 5555) เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก (ก.ไก่ล้านตัว) ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ก็ขอเลือกกลับไปอีก 5555 ช่วงนั้นเราอายุประมาณ 10-11 ขวบ ก็เด็ก ป.4 ป.5 ล่ะค่ะ
วันแรกของการเปิดภาคเรียน ต้องบอกก่อนว่าเราเป็นเด็กใหม่ย้ายเข้ามาใหม่ก็เรียน เล่น ตามประสาเด็กล่ะค่ะ ช่วงแรกค่อนข้างเงียบหน่อยเพราะยังไม่รู้จักใคร 5555 แต่พอผ่านไปได้สักเดือนสองเดือนก็เริ่มมีเพื่อนฝูงเป็นกลุ่ม เป็นแก็ง 55555 (ความสนุกสนานมันอยู่ที่ตรงนี้แหละค่ะ) พออะไรๆเริ่มลงตัว มีเพื่อนแล้ว การเรียนก็โอเคแล้ว คราวนี้เราเริ่มรู้สึกมีความรักเข้ามาบ้างแล้วสิ 5555 (เขินจัง) เขาเป็นเด็กใหม่ที่ย้ายเข้ามาพร้อมเราตั้งแต่วันแรกที่เปิดภาคเรียนเราจำเขาได้เพราะว่าชื่อจริงเขาค่อนข้างสะดุดหูอยู่สักหน่อย 5555 เลยนึกหน้าออกว่า อ๋อ! คนนี้นี่เอง อะไรทำนองนี้ พอเริ่มมีเพื่อนเยอะขึ้น รู้จักเค้าไปทั่ว โต๊ะนู้น โต๊ะนี้บ้าง ก็เริ่มมีเพื่อนบางคนมาแอบกระซิบบอกเราว่า เพื่อนที่นั่งข้างเขาแอบชอบเราอยู่ ไอ้เราก็เขินสิครัช 55555 เลยถามกลับไปว่า “เห้ย! ใช่หรอ แล้วแกรู้ได้ไง“ เจ้าเพื่อนตัวดีก็บอกว่าเห็นเขาเขียนลงในหนังสือว่า ชื่อจริงเขารัก ชื่อเล่นเรา (อร๊ายย!!) เราก็เขินนะ แต่ด้วยความที่ไม่แน่ใจประกอบกับไม่เห็นด้วยตาก็เลยไม่ค่อยอยากปักใจเชื่อสักเท่าไหร่ อีกอย่างดูท่าทางเขาแล้วไม่ได้สนใจเราจนเป็นที่ผิดสังเกตเลยสักนิด 55555 เราก็เลยบอกเจ้าเพื่อนตัวดีไปว่า “ไหน! หนังสือเล่มไหน” เราอยากเห็นอะไรประมาณนี้ พอได้โอกาสเหมาะกับที่เขาไม่อยู่ที่โต๊ะ เพื่อนเจ้าตัวดีก็พาเดินไปที่โต๊ะเขา ทำตัวลุกลี้ลุกลนมาก เหมือนไปทำอะไรผิดมา 5555 แล้วก็เริ่มรื้อกองหนังสือใต้โต๊ะนั้นแบบสุภาพ 55555 พอเจอหนังสือเล่มนั้นปุ๊ปก็รีบเปิดหน้าตัวต้นเหตุขึ้นมา พล๊างงง!! หัวใจเราเต้นเร็วมากเลยค่ะ ณ ตรงนั้นคือทำอะไรไม่ถูก จะว่าช็อคก็ช็อคค่ะ เหมือนถูกมนต์สะกด 5555 และแล้วความซวยก็บังเกิดขึ้นเมื่อเขาคนนั้นเดินกลับมาที่โต๊ะเห็นพอดี ไอ้เราก็คิดในใจว่าซวยแล้ว ซวยแน่ๆ เขาเดินมาที่โต๊ะเราจำสีหน้าเขาวันนั้นได้ดี เขาไม่ยิ้มเลยที่เรารู้ความจริง แถมยิ่งไปกว่านั้นก็คือ เขาเดินมาคว้าเอาหนังสือเล่มนั้นไปแล้วก็ฉีกหน้าที่เขาเขียนบอกรักเราทิ้ง T_T ตอนนั้นคือปรับอารมณ์ไม่ถูกเลยค่ะเพราะเราเพิ่งตื่นเต้น ดีใจไปหมาดๆ ผ่านไปไม่ถึง 5 นาที ก็ต้องรู้สึกไม่ดีขึ้นมาซะงั้น (เห้อ!!) หลังจากวันนั้นเขาก็ไม่พูดกับเราอยู่หลายวันเหมือนกันค่ะอาจจะเป็นเพราะว่าเขาโกรธที่เราไปรื้อค้นโต๊ะของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตก็ได้ (รู้สึกผิดจัง 5555) พอช่วงเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ปกติเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันอยู่แล้วประกอบกับรู้ว่าเขาแอบชอบเรางี้เลยทำให้เวลาเจอกันต่างกันต่างเงียบไม่พูดอะไรกันเท่าไหร่ เหมือนจะหลบหน้ากันซะมากกว่า แต่เราก็รู้สึกดีกับเขานะไม่รู้ว่าเริ่มปิ๊งเขาตั้งแต่เมื่อไหร่รู้ตัวอีกทีก็ปิ๊งเขาไปแล้ว ตอนแรกเราไม่รู้หรอกว่ามันใช่ความรักมั้ย? หรือว่าเป็นแค่ความรู้สึกชอบแบบเด็กๆ แต่พอเวลาผ่านไปนานจนกระทั่งถึงตอนนี้ เราว่าเขาคงเป็น “รักแรก” เวลานึกถึงเขา คิดถึงเขาทีไรมันทำให้เรายิ้มได้ทุกครั้ง ถึงแม้เราจะไม่ค่อยมีความทรงจำร่วมกันสักเท่าไหร่ ตอนนี้เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน นานๆทีจะได้มีโอกาสพูดคุยกันสักครั้งหนึ่ง แต่แค่เราเห็นเขามีความสุขดีกับสิ่งที่เขาเป็นอยู่เราก็ดีใจแล้ว ถึงแม้เขาจะรู้หรือไม่รู้ก็ตาม (เหมือนอารมณ์แอบรักเนอะ 5555 แต่เรารู้สึกแบบนั้นจริงๆนะ )
รักแรกของเราไม่ได้จบลงตรงที่เป็นแฟนกัน และไม่มีโอกาสได้สานสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ได้พูดคุยกันบ้างตามจังหวะและโอกาส ปีหนึ่งคุยกันสองครั้งในวันเกิดเขาและวันเกิดเราเท่านั้น ถ้าแย่กว่านั้นหน่อยก็ไม่ได้คุยกันเลย เราไม่ได้ทะเลาะกัน หรือผิดใจกัน แต่ด้วยความที่เราต่างคนต่างแยกย้ายกันไปตามวิถีชีวิตของตัวเองก็เลยทำให้ห่างกันไปเหลือแต่ความทรงจำดีๆที่เวลานึกถึงแล้วทำให้เรายิ้มได้เหมือนคนบ้าค่ะ (เคยเป็นกันบ้างมั้ยคะ? 55555) ถ้าเพื่อนๆคนไหนอยากร่วมแชร์ประสบการณ์รักครั้งแรกก็แชร์ได้นะคะ ยินดีรับฟังทุกความเห็นค่ะ แลกเปลี่ยนประสบการณ์กันค่ะ