คำเตือน** กระทู้นี้ยาว และจับใจความได้ยาก
......การเดินทาง 3 วัน 2 คืน กับความสุขของหัวใจ......
ก่อนอื่นต้องขอบคุณ Pantip ขอบคุณงานมิตติ้ง เเละทุกคนในกระทู้วิ่งควายที่ทำให้เราได้พบกัน
จุดเริ่มต้น
......หลังจากที่พบกันครั้งแรกและครั้งล่าสุดที่งานมิตติ้ง หลังจากที่คุยกัน ก่อร่างสร้างความรู้สึกดีดีขึ้นมาด้วยกัน ......
เขาบอกเราว่าปลายเดือนนี้จะจะมาหาเราที่กรุงเทพฯ เเต่ด้วยความรู้สึก...อะไรหลาย ๆ อย่าง
ทำให้เราตัดสินใจกระทันหันในเย็นวันพฤหัสว่าจะไปหาเขาที่ขอนแก่นด้วยรถไฟฟรี!!!!
ออกเดินทาง
......จากแถวบางนาตอนเกือบทุ่ม ต้องถึงหัวลำโพงก่อน 20.45น. เป็นอะไรที่ระทึกหัวใจมาก .....
วิ่งแบบไม่สนใจผู้ตนรอบข้าง ถามว่ากระเป๋าเดินทางคืออะไร...
ไม่มีค่า กระเป๋าเดินทางในวั้นนั้นกลายเป็นกระเป๋าทำงานที่คว้าเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าได้ 2 ชุด!!!
ระหว่างทาง
......ผู้คนมากมาย กับตั๋วรถไฟฟรี ที่ไม่มีที่นั่ง แต่ก็ยังได้นั่งเพราะมีคนใจดียื่นตั๋วที่มีที่นั่งมาให้.....
รถไฟฟรีกับเทศกาลเป็นอะไรที่โหดร้าย เสียงเด็กร้อง คู่รัก พระสงฆ์ เเม่ค้าปากตลาด ผู้ชายขี้เซาที่หลับเเล้วเอาหัวมาพิงไหล่...
บรรยากาศภายใน คือสังคมอีกสังคมหนึ่งที่เราไม่ได้พบเจอบ่อย ๆ มารวมกัน โดยมีจุดหมายปลายทางเดียวกัน...
รถไฟตอนกลางคืน...ข้างทางมีต้นไม้ ภูเขา และธรรมชาติท่ามกลางความมืด มีพระจันทร์ดวงโต สวยสว่างงดงาม
ท่ามกลางเมฆหมอกมืดครึ้ม เงียบเหงาเดียวดาย....ภายใต้นอกหน้าต่าง.....
ปลายทาง
ฉันได้พบเขา เราสองได้พบกัน สิ่งแรกที่ได้สัมผัสคืออ้อมกอดที่อบอุ่น และรอยยิ้มที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น
ขอบคุณสำหรับมือที่จับไว้ ให้ฉันได้มั่นใจว่ามีใครสักคนต้องการฉันอยู่ข้าง ๆ เสมอ
ขอบคุณที่ตื่นมาแต่เช้า ขับรถข้ามจังหวัดมารับตะเกียง....
ขอบคุณสำหรับตุ๊กตาหมีที่ให้นอนกอดตอนถึงบ้านหลังจากเดินทางด้วยความอ่อนเพลีย
ขอบคุณที่แนะนำให้พ่อแม่ได้รู้จัก
ขอบคุณที่พาไปชมธรรมชาติที่ชอบ ดีใจที่ได้คุยกันแบบนี้ คุ้มค่ากับที่มาหา
เวลาไม่กี่วันน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับเราสองคน
ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่ คุณญาติ ๆ ของเขาที่พาไปเที่ยว ไปทานอาหาร พาไปดูหนัง เป็นครอบครัวที่อบอุ่นที่สุด...
ขอบคุณสำหรับการดาษสองเเผ่นที่ทำให้ยิ้มได้ตลอดทาง
ขอบคุณที่ดูแล ตลอดเวลาที่อยู่ด้วย
ขอบคุณสำหรับข้าวต้มแสนอร่อย ที่ไม่คิดว่าจะมีวันนี้
ขอบคุณหมวกหมีที่ให้มา....น่ารักมากกกก
ตะเกียงไม่รู้หรอกว่าความรักคืออะไร...
รู้เพียงเเค่ว่า...ตั้งแต่วินาทีที่มีเธอเข้ามาในชีวิต
ตะเกียงมีความสุข
และอย่างให้เราสองคนอยู่เคียงคู่กัน
ดูและกันเเละกัน
ตลอดไป
[กระทู้บอกรัก] เมื่อฉันออกเดินทางตามเสียงของหัวใจ .•*´¨`*•. ♥
......การเดินทาง 3 วัน 2 คืน กับความสุขของหัวใจ......
ก่อนอื่นต้องขอบคุณ Pantip ขอบคุณงานมิตติ้ง เเละทุกคนในกระทู้วิ่งควายที่ทำให้เราได้พบกัน
จุดเริ่มต้น
......หลังจากที่พบกันครั้งแรกและครั้งล่าสุดที่งานมิตติ้ง หลังจากที่คุยกัน ก่อร่างสร้างความรู้สึกดีดีขึ้นมาด้วยกัน ......
เขาบอกเราว่าปลายเดือนนี้จะจะมาหาเราที่กรุงเทพฯ เเต่ด้วยความรู้สึก...อะไรหลาย ๆ อย่าง
ทำให้เราตัดสินใจกระทันหันในเย็นวันพฤหัสว่าจะไปหาเขาที่ขอนแก่นด้วยรถไฟฟรี!!!!
ออกเดินทาง
......จากแถวบางนาตอนเกือบทุ่ม ต้องถึงหัวลำโพงก่อน 20.45น. เป็นอะไรที่ระทึกหัวใจมาก .....
วิ่งแบบไม่สนใจผู้ตนรอบข้าง ถามว่ากระเป๋าเดินทางคืออะไร...
ไม่มีค่า กระเป๋าเดินทางในวั้นนั้นกลายเป็นกระเป๋าทำงานที่คว้าเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าได้ 2 ชุด!!!
ระหว่างทาง
......ผู้คนมากมาย กับตั๋วรถไฟฟรี ที่ไม่มีที่นั่ง แต่ก็ยังได้นั่งเพราะมีคนใจดียื่นตั๋วที่มีที่นั่งมาให้.....
รถไฟฟรีกับเทศกาลเป็นอะไรที่โหดร้าย เสียงเด็กร้อง คู่รัก พระสงฆ์ เเม่ค้าปากตลาด ผู้ชายขี้เซาที่หลับเเล้วเอาหัวมาพิงไหล่...
บรรยากาศภายใน คือสังคมอีกสังคมหนึ่งที่เราไม่ได้พบเจอบ่อย ๆ มารวมกัน โดยมีจุดหมายปลายทางเดียวกัน...
รถไฟตอนกลางคืน...ข้างทางมีต้นไม้ ภูเขา และธรรมชาติท่ามกลางความมืด มีพระจันทร์ดวงโต สวยสว่างงดงาม
ท่ามกลางเมฆหมอกมืดครึ้ม เงียบเหงาเดียวดาย....ภายใต้นอกหน้าต่าง.....
ปลายทาง
ฉันได้พบเขา เราสองได้พบกัน สิ่งแรกที่ได้สัมผัสคืออ้อมกอดที่อบอุ่น และรอยยิ้มที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น
ขอบคุณสำหรับมือที่จับไว้ ให้ฉันได้มั่นใจว่ามีใครสักคนต้องการฉันอยู่ข้าง ๆ เสมอ
ขอบคุณที่ตื่นมาแต่เช้า ขับรถข้ามจังหวัดมารับตะเกียง....
ขอบคุณสำหรับตุ๊กตาหมีที่ให้นอนกอดตอนถึงบ้านหลังจากเดินทางด้วยความอ่อนเพลีย
ขอบคุณที่แนะนำให้พ่อแม่ได้รู้จัก
ขอบคุณที่พาไปชมธรรมชาติที่ชอบ ดีใจที่ได้คุยกันแบบนี้ คุ้มค่ากับที่มาหา
เวลาไม่กี่วันน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับเราสองคน
ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่ คุณญาติ ๆ ของเขาที่พาไปเที่ยว ไปทานอาหาร พาไปดูหนัง เป็นครอบครัวที่อบอุ่นที่สุด...
ขอบคุณสำหรับการดาษสองเเผ่นที่ทำให้ยิ้มได้ตลอดทาง
ขอบคุณที่ดูแล ตลอดเวลาที่อยู่ด้วย
ขอบคุณสำหรับข้าวต้มแสนอร่อย ที่ไม่คิดว่าจะมีวันนี้
ขอบคุณหมวกหมีที่ให้มา....น่ารักมากกกก
ตะเกียงไม่รู้หรอกว่าความรักคืออะไร...
รู้เพียงเเค่ว่า...ตั้งแต่วินาทีที่มีเธอเข้ามาในชีวิต
ตะเกียงมีความสุข
และอย่างให้เราสองคนอยู่เคียงคู่กัน
ดูและกันเเละกัน
ตลอดไป