ชื่อคนในนี้ทั้งหมดเป็นชื่อนามสมมุตินะครับ เพราะกลัวเกิดเรื่องไม่ดีตามมา^^ ยาวหน่อยนะเรื่องมันยาวจริงๆนิ
ผมบอกไว้ก่อนนะครับเรื่องนี้อาจไม่ใช่ชายหญิง100% ถ้าใครไม่ชอบหรือรับไม่ได้ในเพศแบบนี้ ก็ไม่ต้องอ่านนะครับ
สวัสดีครับ เรื่องของผมเกินขึ้นตั่งแต่ตอนที่hi5ฮิตมาก ตอนนั้นผมอยู่ ป6 ครับ ผมก็เล่นhi5มา 3-4ปีแล้วตอนนั้น ตอนนั้นผมได้สมัครเรียนมัธยมต้นที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในโคราชครับ จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเจอกับเพื่อนคนนึ่งชื่อ คิด มันเริ่มตรงนี้แหละครับ คิดเป็นเพื่อนของเพื่อนกับผู้หญิงที่ผมชอบอยู่ ตอนแรกที่ผมเห็นผมก็เฉยๆนะ ไม่ได้สนหรืออะไรเลย เสียใจที่คนที่เราชอบมากลับผู้ชายอื่นมากกว่า
พอผมจบปี6 ผมอยู่ม.1 ผมก็ได้เป็นแฟนกับผู้หญิงกับคนที่ผมชอบอยู่จนได้
และ ผู้ชายที่ชื่อ คิด ก็เป็นแฟนกับเพื่อนแฟนผม *แฟนผมชื่อนุช คิด เป็นแฟนกับแนน มันก็ปกติธรรมชาติมนุษย์ทั่วไปเป็นกัน
วันนึงนุชนอกใจผมคบผูชายคนใหม่ แต่ นุชไม่อยากเลิกกับผมด้วย คือนุชขอคบกับอีกคนนึ่งด้วย ช่วงนั้นผมเลยเครียดเบื่อ ก็ไปเล็นร้านเน็ตทั้งวันเลย (ตอนนั้นบ้านผมยังไม่มีอินเทอร์เน็ต) ผมก็เลนhi5ไป เข้าhiเพื่อน นุช ที่ชื่อ บี ผมก็ก็เข้าไปดูเพื่อนของ บี ผมก็เจอ คิด ผมก็แอตๆไปงั้น
มันก็เอารูปภาพที่อบคุณที่รับเพื่อนไปโพสในหน้าhi5มัน มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราคุยกัน วันนั้นมันทักข้อความมาหาผม มันจำผมไม่ได้ตอนแรก มันถามชื่อ ประวิติ เรียนไหน บ้านแถวไหน ผมก็ตอบๆไป จนมันจำได้ว่าเป็นเพื่อนบี เป็นแฟนนุช วันนั้นเราคุยกันทั้งวันเลย ไม่รู้ทำไม มันเป็นผู้ชายคนแรกที่ผมคุยแล้วสบายใจผมพูดกับมันไป และก็ขอบคุณมัน มันก็ขอเบอร์ผมกลับ ผมก็แซวๆจะจีบเราอ่ะดิไม่เอาหรอกเราไม่อยากเป็นกิ๊กใครอีก มันก็หัวเราะ และ มันบอกเอามาเถอะเพื่อจะมีไรปรึษา และ ระบายกันง่ายๆบ้านนายไม่มีเน็ตนิ มันพูดกับผม ผมถึงให้ไป คืนนั้นมันก็ส่งข้อความมาทางโทรบอกว่านี้คิดนะ วันต่อมาผมก็มาเล่นhi5ที่ร้านเน็ตร้านเดิม ผมก็เล่นๆคุยกับมันอยู่ มันก็มาเซอร์ไพรส์ที่ร้านเน็ต ผมก็นั่งเล่นไม่ได้สนใจว่าใครเข้าร้านมาจนมันมายืนหลังเครื่องผมแล้วถามว่าใช่ ...ป่าว มันยิ้มให้
ผมเลยบอกใช่ครับ ผมงงมากมันรู้ได้ไงว่าเป็นร้านนี้ บ้านมันอยู่ในเมืองโคราชนะ แต่บ้านผมชานเมือง แต่มันมาถูก โดยที่ผมไม่เคยบอกว่าผมเล่นอยู่ร้านไหน นี้แหละที่ทำให้ผมสนิทกับมันมากขึ้น
ตั่งแต่วันนั้นเราคุยโทรศัพท์กันทุกวันเลย มันโทรมา เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน ทั้งที่แฟนมันก็มีอ่า ผมก็ถามทำแบบนี้แฟนแกไม่ว่าหรอ มันบอกว่าแฟนเข้าใจไม่คิดมากไร ตอนมันคุยกับแฟนมันยังเคยประชุมสายกับผมเลย เพื่อไรของมันไม่รู้ ไม่ก็คุยไปงั้นเพราะผมก็ไม่ได้คุยกับใครแล้วเพราะผมขอเป็นคนเดินออกมาจากแฟนของผม ตอนที่ผมคุยกับคิดทุกวันมันเรียกผมด้วยนะว่าที่รัก ก่อนนั้นมันก็บอกฝันดี จุฟๆ และนอกจากโทรคุยมันก็เคยส่งข้อความมาบ้าง ตอนหลังเลิกเรียนก็โทรหาตอนมันเดินทางกลับบ้านทุกวันเลย จนมันอาบน้ำเสร็จมันถึงให้ผมว่างได้ ทำแบบนี้ทุกวัน มันเคยบอกแค่ที่มันโทรมาทุกวันนั้นเพื่อนที่จะให้ผมดูแฟนมันที่โรงเรียนผม เพราะผมกับมันไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน
ผมก็ไม่ได้ซีไรมากเพราะมันมีเหตุผล ผมก็ไม่ได้คิดไรมากหรอกเพราะรู้ว่ามันเข้ามาเพราะไร หน้าที่ของผมที่มันสั่งผมทำทุกวันคือดูแนนว่าเป็นอย่างไร แต่มีนอกนั้นคือ ตอนเช้าต้องโทรปลุกมันทุกวัน ต้องบอกมันให้มันนอนเร็วๆ สิ่งพวกนี้มันเหมือนมากกว่าเพื่อน แต่ตอนนั้นผมยังเด็กกับเรื่องรักอยู่ผมยังแบ่งไม่ออกเท่าไร ผมคิดว่ามันเป็นเพื่อนรักผมผมถึงทำ มันทำแบบนี้นานพอสมควรจนมันทะเลาะกับแนนและเลิกกัน
ช่วงแรกมันโทรมาระบายจนมันหลับทุกวัน วันๆนึงมันเคยถามว่าผมรักมันมั๊ย? ผมก็ตอบไปว่ารักดิ รักมาก ห่วงมาก เพื่อนรักกูนิ ผมตอบไป มันก็บอกผมต่อไปว่ามันชอบเพลง will you marry me ของ ปั๊บPotata-ลุลา ให้ผมฟังทุกวันเลย มันบอกรักฝันดีกับผมทุกวัน จนจบ ม1 ขึ้น ม2 มันก็เริ่มหายๆไป มันน่าจะหายไปเพราะมันคบกับสาวใหม่แล้ว เพราะตั่งแต่หายไปผมรู้ว่ามันคบสาวโรงเรียนผมหลายคนมากๆ
ช่วงเวลาที่มันหายไปนั้นผมก็กลับมาเหงามากๆอีกครั้งผมก็มีแฟนใหม่ เหมือนกัน มันก็หายไปชีวิตผม จนผมขึ้น ม4 ผมเลิกกับแฟนผมก็กลับมาอยู่คิดเดียวอีกครั้ง ครั้งนี้ผมแปลกใจว่าผมคิดถึงมันมากๆ ผมเล่นfacebook แต่ขึ้น ม1 จะขึ้น ม2 ตอนนั้นผมไม่ได้ถามเรื่องว่ามันเล่นหรือป่าว มันกายไปก่อน เพราะตอนนั้นเฟสมันไม่ฮิต จน มอ4ผมก็กลับไปตามหาhi5มันเพื่อจะหาทางติดต่อมัน แต่ก็ไม่สำเร็จ ผมก็เสียใจอยู่นะ ผมจึงได้รู้ว่าผมรักมันมากกว่าเพื่อนแน่นอน ผมหามันเป็น สองอาทิต อยู่มันก็แอตfacebookมาหาผม เหมือนมันรู้เลยว่าผมตามหามัน เราก็กลับมาคุยกันนะแต่ในเฟส ไม่บ่อยมาก เพราะมันก็มีแฟนของมันอยู่ ผมก็เป็นเพื่อนมันเหมือนคนทั่วไปตอนนี้ไม่มีไรเกินคำว่าเพื่อน จนมันโทรมาเล่นๆหาผม เราคุยกัน แล้วมันก็หายไปอีก
ผมขึ้น ม5 ผมมีแฟนใหม่ที่เป็นผู้ชายคนแรก ผมก็มีความสุขกับรักมาก เพราะมันทำให้ผมยิ่งมั่นใจในตัวตน คอนแรกมันรักผมทำให้ผมทุกเรื่องนะครับ แต่ตอนใกล้จบ ม5 มันก็เริ่มมีรักใหม่ ขึ้น ม6 แฟนผมคุยหลายๆคน ผมจับได้หลายครั้งแต่มันไม่เลิก มันทำทุกอย่างเหมือนผมไม่ใช่คน เหมือนผมไม่มีหัวใจ จนวันหนึ่งผมคิดจะฆ่าตัวตายผมก็เพ้อบนเฟส แต่ผมก็ไม่ถึงทำจริงๆหรอก แค่เจ็บทรมานเฉยๆ วันนั้น คิดโทรมาหาผมนึกว่าผมจะทำจริงๆ มันโทรมาขอร้องผม ผมก็ตามน้ำบอกไปว่ามันทรมานมากอ่ะคิด ไม่อยากอยู่ แต่ตอนนั้นมันยังไม่รู้นะว่าผมคบกับผู้ชาย มันก็ปลอบใจผมจนผมหัวเราะมันได้ มันก็เล่าเรื่องของมันที่คบกับเพื่อนในโรงเรียนเดียวกับกับมัน ตอน มันอยู่ม4 ตอนแรกผมงง เพราะโรงเรียนมันเป็นชายทั้งหมด ผมถามมันว่า คิด แฟนคนนั้นของแกเป็นผู้ชายหรอ มันบอกว่าก็ใช่สิ ผมถามมันว่ารู้ป่าวว่าแฟนเราชายหรือหญิงนิ มันบอกก็เริ่มรู้แล้วแหละผมก็บอกมันไปว่าผมคบผู้ชาย เรื่องสุดท้ายที่ผมรู้จากการคุยครั้งนั้นคือรู้ว่ามันย้ายไป หาดใหญ่ เราคุยจน 6โมงเช้า เราคุยกันถึงเรื่องชีวิตว่าไปทำไรมาบ้างหลังจากหายไปตอน ม2 แล้วผมก็รู้ว่ามันคบผู้หญิงโรงเรียนผมเกือบทุกทับ วิทย์-คณิต เลย ผมบอกว่าเจอมันครั้งนี้จะกอดแน่นๆเลย ผมบอกมันไปมันบอก กล้าหรอผมบอกว่ากล้าดิ แล้วมันบอกว่าสัญญาแล้วนะ แล้วผมก็ว่างสายแล้วไปโรงเรียน วันนี้ผมไม่ได้คุยกับแฟนผมเลยแฟนผมอยู่ห้องเดียวกันกับผมนั่งไกล้กันทุกคาบ ปกติผมจะถามเรื่องมันมีคนใหม่จนมันโมโหให้ตลอด เรียนไม่ได้เรียนเลยช่วงนั้น จนวันนี้ผมไม่ได้คุยกับมันเลย ผมก็ยิ้มออกด้วย วันนั้นเป็นวันศุกร์ ปกติผมต้องบังคับแฟนให้ไปกินข้าว แต่งวันนี้กลับไม่ไป ผมกลับบ้านไปคุยโทรศัพท์กับคิด แฟนผมคงสงสัยแต่มันก็คงดีใจที่ผมทำเหมือนทำใจได้ ผมกลับไปคิดแผนกันกับคิดว่าจะให้แฟนผมกลับมายังไง มันก็บอกว่าให้ลองทำเหมือนจะฆ่าตัวตายดิ จะได้กลับมา แต่ตอนนั้นผมก็บอกมันว่าเราว่ามันไม่ได้ผลหรอก ถึงคนไม่รักกันแล้วมันก็ต้องกลับมา เพราะความสงสารแค่นั้นแหละ ผมก็ไม่คิดจะทำอะไร ผมก็ยอมเจ็บต่อไป ผมบอกมันไป วันเสาร์เรานัดกันกับคิด ไปเที่ยวเดอะมอล์กัน แต่ผม งง ที่แฟนผมโทรมานัดผมเจอที่เดอะมอล์ทั้งที่มันไม่อยากไปไหนมาไหนกับผมอีกแล้ว ใจนึงก็ดีใจที่มันชวนผมไปเที่ยว ผมบอกว่าได้แต่แปบเดียวนะ เพราะมีนัดกับเพื่อน ตอนแรกมันบอกได้ จน คิดมากมันก็บอกว่ามันจะไม่ไปไหน อ่าวผมงงมากเลย เพราะมันก็คุยกับคนใหม่ที่หน้าตาดีมากคนนึ่งที่มันชอบมากๆ
"ไหนไม่รักไม่หวงกูแล้วไงผมคิดในใจ" ผมบอกมันไปว่างั้นรออยู่เนี่ยแหละ ไปเดินเล่นกับคิดก่อนแล้วกันแล้วจะกลับมาหา มันก็บอกว่าจะไปด้วย ผมบอกว่านัดกับเพื่อนไว้ มันบอกไม่เชื่อเอาหน้ามันมาให้ดู ผมเลยบอกคิดว่า คิดมาให้มันเห็นหน้าหน่อยมันถึงจะให้เราไป คิดมันก็มานั่งโต๊ะศูนย์อาหารชั้นใต้ดิน เดอะมอล์ กับ แฟนผม และ ผม ผมบอกแฟนว่าเห็นแล้วใช่ป่ะ เดี๋ยวไปเดินเล่นกับมันก่อนนะ เดียวมันต้องกลับ หาดใหญ่ แล้ว แฟนถึงยอม ผมก็พามันซื้อของฝากที่ร้าน มิสเตอร์แคน โคราช ชั้นใต้ดิน มันจะเอาไปฝากเพื่อนที่ หาดใหญ่ ผมไปกับมันเสร็จ ผมก็กลับมาที่โต๊ะที่แฟนผมนั่งอยู่ คิดมันทำตัวไม่ค่อยถูกมันก็บอกว่าเดียวเราไปซื้อลูกชินมากินนะ มันถามว่ามีใครจะกินมั๊ย? ผมถามแฟนว่าจะกินมั๊ย มันทำหน้าโกรธใส่ผม ผมบอกว่างั้นกินเดี๋ยวไปซื้อมาให้ ผมก็เดินไปกับคิด ตอนแรกคิดว่ามันจะกลับตอน ค่ำๆมันบอกผมตอนแรกแบบนั้น แต่ตอนเดินไปซื้อลูกชิ้นมัน ชวนผมไปเซฟวัลต่อ ผมถามว่าอ่าวไหนรีบกลับไง มันบอกว่าอยากอยู่ด้วยนานๆมันเลยบอกว่ากลับพรุ่งนี้เช้าก็ได้ ผมเลยบอกมัน ว่าไปๆ มันบอกว่า ขออนุญาติแฟนแกก่อนนะ เรากลับไปนั่งที่โต๊ะผมขอแฟนว่า เดี๋ยวรตไปต่อกับคิดนะเซฟวัล แฟนผมถบอกว่าว่าจะชวนผมไปอยู่พอดี ผมเลยบอกว่า เพื่อนมันอยู่อีกแค่วันเดียวเอง มันเลยโมโหแล้วมันก็บอกรายงานด้วยว่าทำไรที่ไหนบอกทุกอย่างทางไลน์ด้วยผมบอกว่าได้ มันก็กลับบ้าน
ผมกับคิดนั่งรถไปบ้านมันก่อนมันบอกว่ามันจะไปเอารถเพราะมันจะขับรถไปสะดวกกว่าผมก็นั่งรถ ไปบ้านมัน มันก็เอาไอพอต ขึ้นมาฟังเพลงมันก็แบ่งผมฟังคละข้าง คนทั้งรถมอง ผมบอกมันว่าคนมองหมดแล้วเว้ย
มันก็บอกไม่แคร์มันก็พาผมฟังจนถึงบ้านมัน พอถึงบ้านผมถามมันไม่มีใครอยู่หรอเงียบจัง มันบอกว่ามีแล้วมันก็บ่นเรื่องกุญแจรถ ที่พ่อมันหรือใครเนี่ยแหละไว้ไหน ผมขอมันเข้าห้องน้ำ ตอนผมเข้าห้องน้ำผมก็นึกออกว่าผมสัญญากับมันว่าไร ผมก็คิดในใจ บ้าหรอเพื่อนกัน มันคงไม่คิดซีหรอก พอผมออกจากห้องน้ำ มันก็ยืนกลางบ้านแล้วพูดถึงเรื่องสัญญา ผมอึ้งมันรู้ความคิดผมได้ไงเนี่ย ผมบอกไม่ต้องก็ได้มั๊ง มันมองหน้าผมแล้วมันก็กลางแขนออก ผมหน้าร้อนหมดเลย
ผมเขินอ่า ผมก็บอกจะดีหรอเดี๋ยวคนเห็น มันก็ดึงผมเข้ากอดหลังผนัง ห้องกลางบ้านหลบประตู มันก็จองหน้าผม เราสองคิดเกือบจูบกัน แต่ผมเอาออกเพราะผมนึกถึงแฟน มันบอกผมว่านึกออกแล้วกุญแจอยู่กับแม่ ผมคิดในใจว่า"จงใจว่างแผนป่ะหว่ะ" เราก็ขึ้นรถสองแถวไปเอารถที่แม่คิด แล้วเราก็ไปเซฟวัลมันบอกว่ากอดให้แน่ๆนะ ตอนข้างไปเซฟวัลผมไม่กล้ากอดมันหรอก เที่ยวเสร็จ มันพากลับบ้าน ตอนมันขับรถไปส่งผมผมขอมันกอดเองเพราะผมคิดว่าจะไม่ได้เจออีก ผมยิ้มแล้วมันบอกอื้ม ผมก็โอบกอดมันด้านหลัง
ผมกอดแปบเดียวเดี๋ยวรถผ่านมาเห็น มันส่งผมเสร็จมันบอกว่าโทรมาด้วยหล่ะ ถ้าโทรหาผมบอก อืมๆ เป็นวันที่ผมมีความสุขมากๆวันนึง ถึงบ้านผมก็รายงานให้แฟนทุกอย่างแต่ไม่ละเอียดเท่าไร แฟนผมมันขอโทษผมแล้วบอกว่าเรากลับมารักกันเหมือนนะ (มันคงรู้สึกหวงเราคิดว่ามันจะเสียเราไป เข้าข้างตัวเอง) ผมก็ดีใจที่แฟนผมกลับมารักผมนะ ตอนคุยกับแฟนผมเสร็จ คิด โทรมาหาผม ผมก็โทรกลับ มันถามผมว่าทำไมขอกอดบนรถหล่ะ ผมบอกมันไปว่ากลัวแกหายไปอีกไง ก็เลยกอดไว้เผื่อเป็นครั้งสุดท้าย
มันบอกกลับกลับว่ามันไม่เป็นครั้งสุดท้ายหรอก แล้วมันก็ชวนผมเที่ยวปิดเทอม์ ตอนผมกลับบ้านที่ กทม. เราสัญญากันว่าจะเที่ยวกัน มันอ้อนผมหลายรอบว่าให้ไปส่งมันขึ้นรถ แต่ผมไม่ไปมันเลยบอกว่าทีแฟนเก่ามันยังเคยไปส่งเลย ผมเลยบอกว่าการบ้านเยอะ แล้วเราก็วางสายกัน แล้วมันก็กลับหาดใหญ่ แล้วเราก็กลับคุยกันแค่ในเฟสเหมือนเดิม ผมกลับแฟนก็กลับมารักกันจนจบ ม6 ตอนปิดเทอม์แฟนผมก็เริ่มเปลี่ยนไปอีกแล้ว มันคบกับเด็กที่ กทม. ตอนที่มันมาค่ายที่มหาลัยมันจัด ผมเสียใจนะแต่ไม่เท่าไรผมก็ชินบ้างนิดหน่อย คิดมันก็ติดต่อมาตอนที่ผมเสียใจอีกแล้ว มันทำตามสัญญา แล้วเราไปเที่ยวด้วยกัน """""""""""""""เดี๋ยวมีอีกน้อยหน่อย อีกช่วงเวลาที่หน้าจำ ระหว่างเที่ยว""""""""""""""""" เดี๋ยวมาต่อ มันจะเกินที่พิมพ์ได้
❓ผมอยากรู้ว่าเพื่อนของผมคิดอย่างไรกับผม? ความรักจากHI5เชื่อมโยงกับFACEBOOK
ผมบอกไว้ก่อนนะครับเรื่องนี้อาจไม่ใช่ชายหญิง100% ถ้าใครไม่ชอบหรือรับไม่ได้ในเพศแบบนี้ ก็ไม่ต้องอ่านนะครับ
สวัสดีครับ เรื่องของผมเกินขึ้นตั่งแต่ตอนที่hi5ฮิตมาก ตอนนั้นผมอยู่ ป6 ครับ ผมก็เล่นhi5มา 3-4ปีแล้วตอนนั้น ตอนนั้นผมได้สมัครเรียนมัธยมต้นที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในโคราชครับ จุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเจอกับเพื่อนคนนึ่งชื่อ คิด มันเริ่มตรงนี้แหละครับ คิดเป็นเพื่อนของเพื่อนกับผู้หญิงที่ผมชอบอยู่ ตอนแรกที่ผมเห็นผมก็เฉยๆนะ ไม่ได้สนหรืออะไรเลย เสียใจที่คนที่เราชอบมากลับผู้ชายอื่นมากกว่า
วันนึงนุชนอกใจผมคบผูชายคนใหม่ แต่ นุชไม่อยากเลิกกับผมด้วย คือนุชขอคบกับอีกคนนึ่งด้วย ช่วงนั้นผมเลยเครียดเบื่อ ก็ไปเล็นร้านเน็ตทั้งวันเลย (ตอนนั้นบ้านผมยังไม่มีอินเทอร์เน็ต) ผมก็เลนhi5ไป เข้าhiเพื่อน นุช ที่ชื่อ บี ผมก็ก็เข้าไปดูเพื่อนของ บี ผมก็เจอ คิด ผมก็แอตๆไปงั้น
มันก็เอารูปภาพที่อบคุณที่รับเพื่อนไปโพสในหน้าhi5มัน มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราคุยกัน วันนั้นมันทักข้อความมาหาผม มันจำผมไม่ได้ตอนแรก มันถามชื่อ ประวิติ เรียนไหน บ้านแถวไหน ผมก็ตอบๆไป จนมันจำได้ว่าเป็นเพื่อนบี เป็นแฟนนุช วันนั้นเราคุยกันทั้งวันเลย ไม่รู้ทำไม มันเป็นผู้ชายคนแรกที่ผมคุยแล้วสบายใจผมพูดกับมันไป และก็ขอบคุณมัน มันก็ขอเบอร์ผมกลับ ผมก็แซวๆจะจีบเราอ่ะดิไม่เอาหรอกเราไม่อยากเป็นกิ๊กใครอีก มันก็หัวเราะ และ มันบอกเอามาเถอะเพื่อจะมีไรปรึษา และ ระบายกันง่ายๆบ้านนายไม่มีเน็ตนิ มันพูดกับผม ผมถึงให้ไป คืนนั้นมันก็ส่งข้อความมาทางโทรบอกว่านี้คิดนะ วันต่อมาผมก็มาเล่นhi5ที่ร้านเน็ตร้านเดิม ผมก็เล่นๆคุยกับมันอยู่ มันก็มาเซอร์ไพรส์ที่ร้านเน็ต ผมก็นั่งเล่นไม่ได้สนใจว่าใครเข้าร้านมาจนมันมายืนหลังเครื่องผมแล้วถามว่าใช่ ...ป่าว มันยิ้มให้
ตั่งแต่วันนั้นเราคุยโทรศัพท์กันทุกวันเลย มันโทรมา เช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน ทั้งที่แฟนมันก็มีอ่า ผมก็ถามทำแบบนี้แฟนแกไม่ว่าหรอ มันบอกว่าแฟนเข้าใจไม่คิดมากไร ตอนมันคุยกับแฟนมันยังเคยประชุมสายกับผมเลย เพื่อไรของมันไม่รู้ ไม่ก็คุยไปงั้นเพราะผมก็ไม่ได้คุยกับใครแล้วเพราะผมขอเป็นคนเดินออกมาจากแฟนของผม ตอนที่ผมคุยกับคิดทุกวันมันเรียกผมด้วยนะว่าที่รัก ก่อนนั้นมันก็บอกฝันดี จุฟๆ และนอกจากโทรคุยมันก็เคยส่งข้อความมาบ้าง ตอนหลังเลิกเรียนก็โทรหาตอนมันเดินทางกลับบ้านทุกวันเลย จนมันอาบน้ำเสร็จมันถึงให้ผมว่างได้ ทำแบบนี้ทุกวัน มันเคยบอกแค่ที่มันโทรมาทุกวันนั้นเพื่อนที่จะให้ผมดูแฟนมันที่โรงเรียนผม เพราะผมกับมันไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน
ผมก็ไม่ได้ซีไรมากเพราะมันมีเหตุผล ผมก็ไม่ได้คิดไรมากหรอกเพราะรู้ว่ามันเข้ามาเพราะไร หน้าที่ของผมที่มันสั่งผมทำทุกวันคือดูแนนว่าเป็นอย่างไร แต่มีนอกนั้นคือ ตอนเช้าต้องโทรปลุกมันทุกวัน ต้องบอกมันให้มันนอนเร็วๆ สิ่งพวกนี้มันเหมือนมากกว่าเพื่อน แต่ตอนนั้นผมยังเด็กกับเรื่องรักอยู่ผมยังแบ่งไม่ออกเท่าไร ผมคิดว่ามันเป็นเพื่อนรักผมผมถึงทำ มันทำแบบนี้นานพอสมควรจนมันทะเลาะกับแนนและเลิกกัน
ช่วงแรกมันโทรมาระบายจนมันหลับทุกวัน วันๆนึงมันเคยถามว่าผมรักมันมั๊ย? ผมก็ตอบไปว่ารักดิ รักมาก ห่วงมาก เพื่อนรักกูนิ ผมตอบไป มันก็บอกผมต่อไปว่ามันชอบเพลง will you marry me ของ ปั๊บPotata-ลุลา ให้ผมฟังทุกวันเลย มันบอกรักฝันดีกับผมทุกวัน จนจบ ม1 ขึ้น ม2 มันก็เริ่มหายๆไป มันน่าจะหายไปเพราะมันคบกับสาวใหม่แล้ว เพราะตั่งแต่หายไปผมรู้ว่ามันคบสาวโรงเรียนผมหลายคนมากๆ
ช่วงเวลาที่มันหายไปนั้นผมก็กลับมาเหงามากๆอีกครั้งผมก็มีแฟนใหม่ เหมือนกัน มันก็หายไปชีวิตผม จนผมขึ้น ม4 ผมเลิกกับแฟนผมก็กลับมาอยู่คิดเดียวอีกครั้ง ครั้งนี้ผมแปลกใจว่าผมคิดถึงมันมากๆ ผมเล่นfacebook แต่ขึ้น ม1 จะขึ้น ม2 ตอนนั้นผมไม่ได้ถามเรื่องว่ามันเล่นหรือป่าว มันกายไปก่อน เพราะตอนนั้นเฟสมันไม่ฮิต จน มอ4ผมก็กลับไปตามหาhi5มันเพื่อจะหาทางติดต่อมัน แต่ก็ไม่สำเร็จ ผมก็เสียใจอยู่นะ ผมจึงได้รู้ว่าผมรักมันมากกว่าเพื่อนแน่นอน ผมหามันเป็น สองอาทิต อยู่มันก็แอตfacebookมาหาผม เหมือนมันรู้เลยว่าผมตามหามัน เราก็กลับมาคุยกันนะแต่ในเฟส ไม่บ่อยมาก เพราะมันก็มีแฟนของมันอยู่ ผมก็เป็นเพื่อนมันเหมือนคนทั่วไปตอนนี้ไม่มีไรเกินคำว่าเพื่อน จนมันโทรมาเล่นๆหาผม เราคุยกัน แล้วมันก็หายไปอีก
ผมขึ้น ม5 ผมมีแฟนใหม่ที่เป็นผู้ชายคนแรก ผมก็มีความสุขกับรักมาก เพราะมันทำให้ผมยิ่งมั่นใจในตัวตน คอนแรกมันรักผมทำให้ผมทุกเรื่องนะครับ แต่ตอนใกล้จบ ม5 มันก็เริ่มมีรักใหม่ ขึ้น ม6 แฟนผมคุยหลายๆคน ผมจับได้หลายครั้งแต่มันไม่เลิก มันทำทุกอย่างเหมือนผมไม่ใช่คน เหมือนผมไม่มีหัวใจ จนวันหนึ่งผมคิดจะฆ่าตัวตายผมก็เพ้อบนเฟส แต่ผมก็ไม่ถึงทำจริงๆหรอก แค่เจ็บทรมานเฉยๆ วันนั้น คิดโทรมาหาผมนึกว่าผมจะทำจริงๆ มันโทรมาขอร้องผม ผมก็ตามน้ำบอกไปว่ามันทรมานมากอ่ะคิด ไม่อยากอยู่ แต่ตอนนั้นมันยังไม่รู้นะว่าผมคบกับผู้ชาย มันก็ปลอบใจผมจนผมหัวเราะมันได้ มันก็เล่าเรื่องของมันที่คบกับเพื่อนในโรงเรียนเดียวกับกับมัน ตอน มันอยู่ม4 ตอนแรกผมงง เพราะโรงเรียนมันเป็นชายทั้งหมด ผมถามมันว่า คิด แฟนคนนั้นของแกเป็นผู้ชายหรอ มันบอกว่าก็ใช่สิ ผมถามมันว่ารู้ป่าวว่าแฟนเราชายหรือหญิงนิ มันบอกก็เริ่มรู้แล้วแหละผมก็บอกมันไปว่าผมคบผู้ชาย เรื่องสุดท้ายที่ผมรู้จากการคุยครั้งนั้นคือรู้ว่ามันย้ายไป หาดใหญ่ เราคุยจน 6โมงเช้า เราคุยกันถึงเรื่องชีวิตว่าไปทำไรมาบ้างหลังจากหายไปตอน ม2 แล้วผมก็รู้ว่ามันคบผู้หญิงโรงเรียนผมเกือบทุกทับ วิทย์-คณิต เลย ผมบอกว่าเจอมันครั้งนี้จะกอดแน่นๆเลย ผมบอกมันไปมันบอก กล้าหรอผมบอกว่ากล้าดิ แล้วมันบอกว่าสัญญาแล้วนะ แล้วผมก็ว่างสายแล้วไปโรงเรียน วันนี้ผมไม่ได้คุยกับแฟนผมเลยแฟนผมอยู่ห้องเดียวกันกับผมนั่งไกล้กันทุกคาบ ปกติผมจะถามเรื่องมันมีคนใหม่จนมันโมโหให้ตลอด เรียนไม่ได้เรียนเลยช่วงนั้น จนวันนี้ผมไม่ได้คุยกับมันเลย ผมก็ยิ้มออกด้วย วันนั้นเป็นวันศุกร์ ปกติผมต้องบังคับแฟนให้ไปกินข้าว แต่งวันนี้กลับไม่ไป ผมกลับบ้านไปคุยโทรศัพท์กับคิด แฟนผมคงสงสัยแต่มันก็คงดีใจที่ผมทำเหมือนทำใจได้ ผมกลับไปคิดแผนกันกับคิดว่าจะให้แฟนผมกลับมายังไง มันก็บอกว่าให้ลองทำเหมือนจะฆ่าตัวตายดิ จะได้กลับมา แต่ตอนนั้นผมก็บอกมันว่าเราว่ามันไม่ได้ผลหรอก ถึงคนไม่รักกันแล้วมันก็ต้องกลับมา เพราะความสงสารแค่นั้นแหละ ผมก็ไม่คิดจะทำอะไร ผมก็ยอมเจ็บต่อไป ผมบอกมันไป วันเสาร์เรานัดกันกับคิด ไปเที่ยวเดอะมอล์กัน แต่ผม งง ที่แฟนผมโทรมานัดผมเจอที่เดอะมอล์ทั้งที่มันไม่อยากไปไหนมาไหนกับผมอีกแล้ว ใจนึงก็ดีใจที่มันชวนผมไปเที่ยว ผมบอกว่าได้แต่แปบเดียวนะ เพราะมีนัดกับเพื่อน ตอนแรกมันบอกได้ จน คิดมากมันก็บอกว่ามันจะไม่ไปไหน อ่าวผมงงมากเลย เพราะมันก็คุยกับคนใหม่ที่หน้าตาดีมากคนนึ่งที่มันชอบมากๆ
"ไหนไม่รักไม่หวงกูแล้วไงผมคิดในใจ" ผมบอกมันไปว่างั้นรออยู่เนี่ยแหละ ไปเดินเล่นกับคิดก่อนแล้วกันแล้วจะกลับมาหา มันก็บอกว่าจะไปด้วย ผมบอกว่านัดกับเพื่อนไว้ มันบอกไม่เชื่อเอาหน้ามันมาให้ดู ผมเลยบอกคิดว่า คิดมาให้มันเห็นหน้าหน่อยมันถึงจะให้เราไป คิดมันก็มานั่งโต๊ะศูนย์อาหารชั้นใต้ดิน เดอะมอล์ กับ แฟนผม และ ผม ผมบอกแฟนว่าเห็นแล้วใช่ป่ะ เดี๋ยวไปเดินเล่นกับมันก่อนนะ เดียวมันต้องกลับ หาดใหญ่ แล้ว แฟนถึงยอม ผมก็พามันซื้อของฝากที่ร้าน มิสเตอร์แคน โคราช ชั้นใต้ดิน มันจะเอาไปฝากเพื่อนที่ หาดใหญ่ ผมไปกับมันเสร็จ ผมก็กลับมาที่โต๊ะที่แฟนผมนั่งอยู่ คิดมันทำตัวไม่ค่อยถูกมันก็บอกว่าเดียวเราไปซื้อลูกชินมากินนะ มันถามว่ามีใครจะกินมั๊ย? ผมถามแฟนว่าจะกินมั๊ย มันทำหน้าโกรธใส่ผม ผมบอกว่างั้นกินเดี๋ยวไปซื้อมาให้ ผมก็เดินไปกับคิด ตอนแรกคิดว่ามันจะกลับตอน ค่ำๆมันบอกผมตอนแรกแบบนั้น แต่ตอนเดินไปซื้อลูกชิ้นมัน ชวนผมไปเซฟวัลต่อ ผมถามว่าอ่าวไหนรีบกลับไง มันบอกว่าอยากอยู่ด้วยนานๆมันเลยบอกว่ากลับพรุ่งนี้เช้าก็ได้ ผมเลยบอกมัน ว่าไปๆ มันบอกว่า ขออนุญาติแฟนแกก่อนนะ เรากลับไปนั่งที่โต๊ะผมขอแฟนว่า เดี๋ยวรตไปต่อกับคิดนะเซฟวัล แฟนผมถบอกว่าว่าจะชวนผมไปอยู่พอดี ผมเลยบอกว่า เพื่อนมันอยู่อีกแค่วันเดียวเอง มันเลยโมโหแล้วมันก็บอกรายงานด้วยว่าทำไรที่ไหนบอกทุกอย่างทางไลน์ด้วยผมบอกว่าได้ มันก็กลับบ้าน
ผมกับคิดนั่งรถไปบ้านมันก่อนมันบอกว่ามันจะไปเอารถเพราะมันจะขับรถไปสะดวกกว่าผมก็นั่งรถ ไปบ้านมัน มันก็เอาไอพอต ขึ้นมาฟังเพลงมันก็แบ่งผมฟังคละข้าง คนทั้งรถมอง ผมบอกมันว่าคนมองหมดแล้วเว้ย