1  ขนาดรางเท่าเดิม  คือ 1.2 เมตร  ซึ่งไม่ต้องปรับปรุงอะไรมาก ขนาดตัวรถและห้องโดยสารก็แคบเท่าเดิม  ความเร็ว 120  km/h เท่าเดิม
     รวมไปทั้งสามารถเชื่อมโยงกับ  มาเลเซีย กัมพูชาได้  ข้อเสีย ไม่สามารถเชื่อมโยงกับจีนได้ ไม่สามารถปรับเป็นรถไฟความเร็วสูงได้
     เพราะรัศมีวงเลี้ยวในเส้นทางเดิมมันแคบ หากพนักงานขับอยากแว๊นซ์ขึ้นมา แหกโค้งแน่นอนครับ

2  เปลี่ยนเป็นรางขนาด 1.435 เมตร  ซึ่งต้องเปลี่ยนระบบใหม่ทั้งหมด ขนาดตู้โดยสารกว้างขึ้นใหญ่ขึ้น สามารถออกแบบเป็นตู้นอนสองชั้นได้
    Top speed ได้ถึง 180 - 220  km/h อนาคตสามารถปรับให้เป็นรถไฟฟ้าความเร็วสูงปานกลางได้ ( 200 km/h นี่ก็เร็วขี้แตกแล้ว )
     ระบบนี้ สามารถเชื่อมโยงกับจีนได้ ( ได้ข่าวว่า จีนก็ลงทุนสร้างรางในลาว และเป็น 1.435 เมตร )
     การสร้างระบบนี้ ต้องเวณคืนที่ดินเพิ่มเติม เพราะต้องใช้พื้นที่สำหรับรัศมีวงเลี้ยวกว้างขึ้นให้สัมพันธ์กับความเร็วที่สูงขึ้น  ตู้ขบวนรถทุกตู้ต้อง
     ซื้อใหม่ป้ายแดงทั้งหมด สะอาด ใหม่ เอี่ยมอ่อง ไม่ต้องกลัวบาดทะยักจากสนิมตำเหมือนตู้ขบวนเก่า

3  เป็นราง ดูโอ ( DUO ) คือ วางรางสามเส้น ใช้ได้ทั้งรถไฟระบบเก่า ( 1.2 เมตร ) และ ระบบใหม่ ( 1.435 เมตร )  แต่ งบประมาณจะเพิ่มขึ้นจาก
    ระบบเดิมไปอีก 0.5 เท่า ซึ่งผมคิดว่ามันลักลั่นยังไงไม่รู้ โดยส่วนตัวไม่เอาแบบนี้ครับ .. แต่ นี่ก็เป็นอีกทางเลือกครับ แบบ " พบกันครึ่งทาง "



CR  http://tcijthai.com/tcijthainews/view.php?ids=4399


ขออนุญาติแทกห้องมอเตอร์ไซค์ เพราะผมเคยเอารถมอไซค์ขึ้นขบวนรถไฟกลับบ้าน