เมื่อถึงเวลาต้องเลือก ขอคำปรึกษาค่ะ

ก่อนอื่นเลยต้องขอเล่ารายละเอียดนิดนึงนะคะ
ถามว่าทำไมต้องเลือก ณ ตอนนี้ เวลานี้ จขกท.เองรู้สึกสับสน เหนื่อยเหลือเกินในหลายๆเรื่อง
ปัญหามันเยอะอะไรขนาดนี้ บางทีคิดเลยนะ ว่า คนที่อายุเท่าๆกับเราเค้าเหนื่อยกันบ้างรึเปล่า หรือ เค้าเหนื่อยมากกว่าเรามาเป็นร้อยเท่า


ประเด็นที่  1  

ณ ปัจจุบันนะคะ จขกท.ทำงานอยู่ที่บางแสนค่ะ เป็นโรงแรมแห่งหนึ่ง
สวัสดิการต่างๆ ดีมากเลยค่ะ
ก่อนที่จขกท.จะได้มาทำงานที่นี่ ก็ผ่านการฝึกงานจากโรงแรมผู้พี่มาก่อนค่ะ
ซึ่งก็ดีมากๆเช่นกันค่ะ
นับได้ว่าเป็นที่ที่มีบุญคุณกันเลยทีเดียว
แต่เมื่อเวลาผ่านไป 2 ปี
ก็มีอะไรผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย เรื่องดี เรื่องร้าย ก็ผ่านมาได้
แต่เมื่อเร็วๆนี้ จขกท. ตัดสินใจที่จะไปเรียนต่อค่ะ
แต่ก็ติดที่ว่าไม่กล้าทิ้งงานทั้งหมดไป เพราะกลัวไม่มีใครช่วย คนที่มีพระคุณค่ะ
มันอาจจะฟังดู (ไม่มีเอง บริษัทใหญ่ขนาดนี้เขาก็อยู่ได้) แต่จริงๆแล้ว มันเป็นเรื่องของความรู้สึกต่างหากค่ะ
ว่า ณ ตอนนี้ ยังไม่มีคนใหม่เข้ามาแทนเลย ล่ะจะออกไปแบบ ไม่สงสารคนข้างหลังเลยหรอ
แต่ทางหัวหน้าเค้าก็รู้ค่ะว่าจขกท. ขอลาออกเพื่อไปศึกษาต่อ
และหัวหน้างานได้ขอให้จขกท.กับมาช่วยงานบ้างในวันที่ไม่ได้เรียนค่ะ มีเหตุผลให้คือหารายได้เสริมไม่ต้องรบกวนพ่อแม่
ส่วนเรื่องค่าจ้างงานก็รายวันขั้นต่ำค่ะ แต่จขกท.ไม่ได้มีปัญหาเรื่องนี้เท่าไหร่
แต่เพื่อความสบายใจของหัวหน้า จขกท.จึงตอบตกลงไปค่ะ


ประเด็นที่  2

คือจขกท.มีพี่ชายเป็นข้าราชการทำงานอยู่แถวบางบ่อค่ะ
ซึ่งพี่ชายรู้ค่ะ ว่าจขกท. อยากทำงานราชการ
เลยหางานราชการให้ค่ะ แต่จขกท.ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้
และเร่งให้จขกท.รีบไปเริ่มงาน ในวันที่ 1 กรกฏาคม นี้เลย


ประเด็นที่  3

เรียนอย่างเดียวไปเลย


ซึ้งตอนนี้ค่อนข้างสับสนค่ะ
ว่าควรจะเดินไปทางไหนดี

เพราะเพื่อนๆในกลุ่ม ให้คำตอบซึ่งฟังแล้วยิ่งสับสน
บ้างก็บอกว่า งานไม่ได้หากันง่ายๆนะ เมิงมีมาให้เลิกขนาดนี้ ชีวิตเมิง เมิงเลือกเอง
บ้างก็บอกว่า เรียนไม่สำคัญกว่ารึไง
บ้างก็บอกว่า ไม่เรียนไปด้วยทำงานไปด้วยเลยล่ะ (มันจะไหวหรอ)
บ้างก็บอกว่า ที่เก่าอ่าดีอยู่แล้ว
บ้างก็บอกว่า แต่งานราชการเมิงดีกว่านะ

ตอนนี้ไม่รู้ว่า ควร จะเลือกเดินไปทางไหนดี