คุณเชื่อเรื่องพรหมลิขิตรึเปล่าครับ?

ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่า
มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือพรหมลิขิตกันแน่
แต่ผมก็ได้ปล่อยโอกาส ที่จะทำความรู้จักกับเธอ
เพราะความ"ไม่กล้า"ของผมนั้นเอง

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาผมไปทำธุระที่ มอ.หาดใหญ่ (ขามาๆรถมินิบัส)

ขากลับผมมานั้งคอยรถที่ศาลาหน้าโลตัสซึ่งโลตัสอยู่ตรงข้ามกับ มอ.

เพราะว่าทางคิวรถมินิบัส ซึ่งอยู่ที่ตลาดเกษตร

จะให้รถตุ๊กๆมารับไปขึ้นรถที่นั้น ขณะที่นั้งคอย

ก็มีน้องผู้หญิงคนหนึ่งเดินมานั้งที่ศาลาอีกหลัง (หน้าโลตัสมี2ศาลา)

ผมเห็นน้องเค้าครั้งแรกน่ารักมาก แต่ก็คิดว่าน้องเค้าคงมารอรถไปที่อื่น

ผมนั่งคอยรถสักพักก็มีตุ๊กๆมาจอดคันนึง เห็นน้องเค้าเดินขึ้นรถไปก่อน

ผมก็คิดว่า่น่าจะเป็นรถสายอื่นที่วิ่งรับส่งคนตามปกติ

แต่ระหว่างที่คิดมือถือก็ดัง ปรากฎว่าคนที่โทรคือคนขับรถตุ๊กๆคันนั้น

ผมก็เลยได้นั้งรถตุ๊กๆคันเดียวกับน้องเค้า ระหว่างนั้นยิ่งมองน้องเค้า

ก็ยิ่งหน้ารักผมก็เลยอธิฐานในใจว่า

"สาธุ ถ้าหากว่าผมกับน้องเค้าได้ไปรถมินิบัสคันเดียวกัน
และได้นั้งคู่กัน และไปลงจังหวัดเดียวกัน ผมจะจีบน้องเค้า"

แต่ผมก็ได้แต่ด่าตัวเองว่าอธิฐานอะไรไร้สาระ

มันไม่ทางเป็นได้หรอก น้องเค้าคงนั้งตุ๊กๆไปลงที่อื่น

รถตุ๊กๆแวะจอดรับคนโน่นคนนี้ ตลอดทางจนถึงคิวรถมินิบัส

ก็จอดให้คนในรถทั้งหมดลง ผมเลยรู้ว่าน้องเค้าจะนั้งมินิบัสเหมือนผม

ตอนนั้นผมแอบดีใจเล็กๆ ว่าโชคดีจังได้นั้งรถคันเดียวกันอีก

แต่ก็ยังคิดว่าน้องเค้าคงไปลงที่จังหวัดอื่นแน่ๆ

ผมแอบดีใจเล็กๆได้ไม่นาน ก็เปลี่ยนเป็นดีใจมากสุดๆ

เมื่อทราบว่าผมกับน้องเค้า ได้นั้งคู่กันในรถมินิบัส

(มินิบัสจะต้องโทรจองล่วงหน้า ซึ่งเราจะไม่ทราบเลยว่าจะได้นั้งตรงไหนกับใคร)

หลังจากได้นั้งคู่กัน ผมทำอะไรไม่ถูกเลยเพราะเขินมากๆ

แต่สุดท้ายก็รวบรวมความกล้าถามน้องเค้าไปว่า มาทำอะไรที่หาดใหญ่

น้องเค้าก็บอกว่ามาเรียนที่ มอ. หาดใหญ่

ผมก็เลยถามต่อว่าเป็นคนจังหวัดไหน

พอน้องเค้าบอกว่าเป็นคนจังหวัด xxx ซึ่งเป็นจังหวัดเดียวกับผม

ผมยิ่งหัวใจพองโตมากสุดๆ และยิ่งพองจนเกือบระเบิด

เมื่อรู้ว่าน้องเค้าจบมัธยมจากโรงเรียนเดียวที่ผมจบ

แถมบ้านผมกับบ้านน้องเค้าอยู่ในเมืองเหมือนกันและใกล้กันด้วย

ตอนนั้นผมทำอะไรไม่ถูกจริงๆ การสนธนาระหว่างผม

กับน้องเค้าจบลงแค่นั้น ตลอดเวลา 6 ชม. ที่นั้งรถด้วยกัน

ก็คิดมากอยากจะชวนคุย อยากจะขอเบอร์ Line Facebook ของน้องเค้า

แต่สุดท้ายก็ไม่กล้า ขนาดชื่อน้องเค้าผมก็ไม่กล้าถาม

ผมยอมรับครับว่าผมขี้ขลาดจริงๆ อาจจะเป็นเพราะ

ผมเจ็บมาเยอะ ผ่านมาเยอะ หรืออะไรก็ตาม

แต่ผมก็ปล่อยโอกาสที่จะทำความรู้จักเธอไปแล้ว

ตอนนั้นผมกลัวมาก กลัวเค้าจะไม่ให้ คิดไปต่างๆนาๆ

และคงคิดว่าเค้ามีแฟนเแล้ว เพราะเห็นเค้านั้งคุยโทรศัพกับแฟน

ผมโง่มากใช่ไหม ผมแค่อยากจะคุยกับเขา อยากรู้จักเค้าก็แค่นั้น

ใครก็ได้ช่วยด่าผมทีครับ อายุตั้ง 25 แล้วยังไม่เคยมีแฟน ไม่กล้าจีบหญิง

ปล.
ขอบคุณที่แวะเข้ามาครับ
ใครที่มีประสบการ์ณบังเอิญแบบผม
หรือเรื่องพรหมลิขิตก็ช่วยแขร์ด้วยครับ