สวัสดีค่ะ พอดีว่าเรามีเรื่องที่ตัดสินใจไม่ได้สักที จะยืน จะนอน จะนั่ง จะพัก ยังไงก็คิดไม่ตกสักทีค่ะ
เลยมาขอคำแนะนำ ขอคำปรึกษา หรือเป็นความเห็นในมุมอื่นๆบ้างก็ได้นะค่ะ
เรื่องที่ตอนนี้ยังคิดไม่ตกก็คือเรื่องแฟนค่ะ ^^ แนะนำตัวก่อนนะค่ะ จขกท.อายุ 24 ปีค่ะ
เพิ่งเป็นวัยทำงานเมื่อ 2 ปีที่แล้วค่ะ ส่วนแฟนจขกท.เด็กกว่า 3 ปี อายุ 21 ค่ะ เราคบกันมานานแล้วค่ะ
ตั้งแต่ตอนจขกท.เรียนมอปลายค่ะ จนถึงปัจจุบันก็ประมาณ 8-9 ปีแล้วค่ะ
แฟนจขกท.ค่อนข้างยังไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเท่าไหร่ เรียนจบปวช.แต่ยังไม่ได้วุฒิเพราะไม่ได้ฝึกงาน
แล้วตอนนี้ไม่ได้ทำอะไรค่ะ อยู่บ้านกับพ่อกับแม่ เหมือนเด็กวัยรุ่นผู้ชายทั่วไปค่ะ ติดเพื่อน ติดเกมส์
ใช้ชีวิตส่วนใหญ่วนเวียนอยู่แบบนี้ค่ะ ยังไม่ได้ทำงานหรือเรียนต่อ เพราะเค้าบอกว่าไม่อยากเรียนแล้วค่ะ
อยากจะทำงานเลยแต่จขกท.ก็รอดูมาหลายปี หลังจากเรียน ปวช.จบก็ยังไม่ทำอะไรสักที เพราะยังมีเรื่องอื่นที่ต้องทำค่ะ
คือจับทหาร แล้วก็บวชค่ะ ซึ่งตอนนี้ก็จับทหารไปแล้ว (ใบดำค่ะ) แล้วก็กำลังบวชค่ะ
ซึ่งแฟนจขกท.ก็ไม่ได้กระตือรือร้นอะไรถึงเรื่องอนาคตของตัวเองหรือว่าอะไร เพราะว่าอยู่ที่บ้านกับแม่
มีข้าวกิน ไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายอะไร แล้วปกติแฟนจขกท.ก็เป็นคนที่ไม่เคยขอเงินแม่ใช้เลยค่ะ
ถึงไม่ได้ทำงาน ไม่มีเงินแต่เค้าก็จะไม่ขอเงินแม่ใช้เลยนะค่ะ
ทีนี้เรื่องมันเกิดขึ้นตรงที่ว่า...ตอนนี้จขกท.เองก็อายุ 24 แล้ว พอได้ทำงานหาเงินเองสัก 2 ปี เหมือนเริ่มโตขึ้น
มุมมองความรักก็เปลี่ยนไป การมองแผนชีวิตก็เปลี่ยนไปค่ะ จากเดิมตอนเราเด็กๆคบกันมองแค่เรื่องความรักอย่างเดียว
พอโตมารู้สึกว่ามันไม่ใช่ค่ะ มีหลายเรื่องที่ต้องคิดเลยค่ะ จขกท.ต้องการความมั่นคงในชีวิตค่ะ
อยากให้คุณแฟนเป็นที่พึ่งให้ได้บ้าง มีความมั่นคงกว่านี้สักหน่อย เราคบกันมาหลายปีแล้วค่ะ
จขกท.รักแฟนมากนะค่ะ แต่พอมาถึงช่วงนึงรู้สึกว่า แฟนยังไม่มีอะไรหลายๆอย่างที่จขกท.ต้องการเลยค่ะ
แฟนเด็กกว่า บางทีเค้าก็ช่วยเหลือหรือเป็นที่พึ่งให้ไม่ได้เท่าที่ควร แฟนเองไม่กระตือรืนร้นหรือไม่ได้วางแผนอนาคต
เพราะเค้าไม่ได้เดือดร้อนอะไร ยังอยู่กับแม่ ไม่ต้องใช้เงินค่ะ ตอนนี้ช่วงปีที่แล้วมา เพื่อนจขกท.เริ่มมีคนแต่งงาน
ออกไปบ้างแล้ว ทีละคู่ๆ จขกท.เลยคิดมาก สับสน เริ่มงงๆกับตัวเองแล้วค่ะ ว่าที่คบกับแฟนมาหลายปีเพราะความรัก
ที่เลือกรอแฟนมาจนถึงตอนนี้ แต่เราก็ไม่มีอะไรคืบหน้าเลยค่ะ จขกท.มองว่าแฟนยังต้องสร้างตัวอีกนานกว่าจะได้อยู่ด้วยกัน
เพราะตอนนี้เหมือนไม่ได้นับที่ศูนย์นะค่ะ แต่เหมือนยังไม่ได้เริ่มนับเลยด้วยซ้ำค่ะ ทางบ้านจขกท.ก็เคยเจอแฟนเพราะแฟนเคยมาหาบ้าง
ประมาณ 2 - 3 ครั้งค่ะ เพราะเราอยู่ไกลกัน (แฟนจขกท.อยู่ กทม. แต่จขกท.อยู่ต่างจังหวัดค่ะ) แม่จขกท.ก็ไม่ได้กีดกันอะไร
แต่บอกว่ายังไงอย่างน้อยต้องให้แฟนเรียนต่อจบปอตรีขั้นต่ำ ซึ่งตรงนี้จขกท.รู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย
เพราะพยายามคุยกับแฟนแล้ว หลายๆเรื่องทั้งเรื่องแผนอนาคตด้วย แต่คุณแฟนก็บอกว่างั้นเลิกกันไม๊ เพราะยังไงเค้าก็รู้ตัวว่าเค้าไม่เรียนต่อแน่ๆ
เค้ารู้ว่าเค้าไม่มีสิ่งที่เราต้องการเลย ให้ไปหาคนใหม่ ไปเจอคนใหม่ที่ดีกว่าเค้า จะดีกับเรามากกว่า เราก็คิดขัดแย้งตีกันในหัวตลอด
ตอนนี้เริ่มลังเลค่ะ เพื่อนๆก็เริ่มแต่งงานกันไปบ้างแล้ว จขกท.ไม่ได้อยากรีบแต่งเหมือนเพื่อน แต่ก็แพลนไว้ว่าอยากแต่งสัก 27-29 กำลังดีค่ะ
แต่ก็คุยกันแล้ว แฟนจขกท.ก็ไม่เดือดร้อนค่ะไม่รีบ ไม่กระตือรือร้นอะไรเท่าไหร่ ถามจขกท.ว่าอยากแต่งหรอ
จะรีบทำไมเพิ่งจะ 24-25 เอง แต่งตอน 30+ ก็ยังทัน เหมือนญาติๆเค้าแต่งกันตอน 30+ กันทั้งนั้น
จขกท.ก็ตอบแฟนไปว่า ก็อยากแต่งเหมือนกัน แต่อยากมีทุกอย่างพร้อมก่อน ทั้งบ้านทั้งรถ มีเงินสักก้อนนึง
มันตัดสินใจยากจริงๆค่ะ แล้วก็คิดมาก ยิ่งเห็นเพื่อนแต่งๆกันบ้างก็หวิวๆ จริงๆเห็นเพื่อนที่มีแฟน แฟนก็มีแต่เป็นวัยผู้ใหญ่ทั้งนั้น
คบกันแบบผู้ใหญ่ ดูแล เทคแคร์ แล้วเห็นตัวเองบ้างทีก็แอบคิดน้อยใจเหมือนกัน แต่ก็พยายามเข้าใจว่าแฟนเด็กอยู่ ส่วนเราโตกว่า
มุมมองไม่เหมือนกัน เรามองไปที่อนาคต แต่แฟนยังอยากใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นทั่วไป คบกันมานานขนาดนี้เพราะความรักล้วนๆค่ะ ^^
คบกันมาก็มีเสียใจ น้อยใจบ้างมแต่จขกท.ก็คุยกันและปรับตัวกันมาตลอดค่ะ จนปัจจุบันแฟนจขกท.ก็ดีขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนเยอะ
แต่เราต้องคอยบอกเค้าสอนเค้าเรื่อยๆค่ะ ว่าเออเค้าเป็นผู้ชายต้องทำยังงั้นนะ ทำยังงี้นะ ดูแลเราแบบนั้น แบบนี้นะ
บางทีก็เหนื่อยค่ะ ก็เลยกลายเป็นว่าทะเลาะกัน ตอนนี้จขกท.ตัดสินใจไม่ได้เลยค่ะ ว่าควรจะรอแฟนต่อไปดีไหม
หรือว่าจะยอดตัดใจเลิกแล้วเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เจอคนใหม่จะดีกว่ารึเปล่าถ้ามองถึงอนาคตก็ไม่อยากจะต้องใช้ชีวิตลำบาก
อยากมีความมั่งคงค่ะ อาจจะมองดูเห็นแก่ตัว แต่จขกท.คิดแบบนั้นจริงๆนะค่ะ
ถ้ารอแฟนต่อไป กว่าจะสร้างตัวได้ เก็บนู้นเก็บนี่ คงต้องรออีกหลายปี อาจจะเลยช่วง 27-29 ที่แพลนไว้ว่าอยากแต่งงานช่วงนั้น
เผลอๆถ้าแฟนจขกท.ยังเรื่อยๆ ไม่มีความก้าวหน้าอะไร เห็นอนาคตอีกไกล จะมาตัดสินใจหาคนใหม่ก็กลัวจะเสียเวลาอีกค่ะ
พอใจนึงคิดว่าจะเลิก ก็รู้สึกผิดเพราะว่ารักแฟนเหมือนกัน แต่พอคบกันต่อ และรอแฟนไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกไม่มั่นคงค่ะ
จริงๆมีรายละเอียดปลีกย่อยเยอะค่ะ แต่เท่านี้ก็ยืดยาวมากแล้วค่ะ กลัวจะเบื่อกันซะก่อน
อาจจะเรียบเรียงคำพูดวกไปวนมา หรืออ่านไม่ค่อยรู้เรื่องยังไงก็ขอโทษด้วยนะค่ะ พอดีเรียบเรียงไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่
สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกคนมากค่ะ ที่เข้ามาอ่าน ให้คำแนะนำ ให้คำปรึกษา หรือแสดงความเห็นค่ะ ,,
ขอบคุณที่อ่านกันทั้งๆที่มันเหมือนเรื่องที่ยาว และดูเหมือนไม่ค่อยมีสาระอะไรเท่าไหร่ แต่ก็ขอบคุณทุกๆคนมากจริงๆค่ะ
( อาจจะติดแท็กไม่ถูกห้องยังไงขอโทษด้วยนะค่ะ )
::: ขอคำแนะนำค่ะ ตัดสินใจไม่ได้ ไม่รู้จะใช้เหตุผลหรือความรู้สึกในการตัดสินใจดี ^^ :::
เลยมาขอคำแนะนำ ขอคำปรึกษา หรือเป็นความเห็นในมุมอื่นๆบ้างก็ได้นะค่ะ
เรื่องที่ตอนนี้ยังคิดไม่ตกก็คือเรื่องแฟนค่ะ ^^ แนะนำตัวก่อนนะค่ะ จขกท.อายุ 24 ปีค่ะ
เพิ่งเป็นวัยทำงานเมื่อ 2 ปีที่แล้วค่ะ ส่วนแฟนจขกท.เด็กกว่า 3 ปี อายุ 21 ค่ะ เราคบกันมานานแล้วค่ะ
ตั้งแต่ตอนจขกท.เรียนมอปลายค่ะ จนถึงปัจจุบันก็ประมาณ 8-9 ปีแล้วค่ะ
แฟนจขกท.ค่อนข้างยังไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเท่าไหร่ เรียนจบปวช.แต่ยังไม่ได้วุฒิเพราะไม่ได้ฝึกงาน
แล้วตอนนี้ไม่ได้ทำอะไรค่ะ อยู่บ้านกับพ่อกับแม่ เหมือนเด็กวัยรุ่นผู้ชายทั่วไปค่ะ ติดเพื่อน ติดเกมส์
ใช้ชีวิตส่วนใหญ่วนเวียนอยู่แบบนี้ค่ะ ยังไม่ได้ทำงานหรือเรียนต่อ เพราะเค้าบอกว่าไม่อยากเรียนแล้วค่ะ
อยากจะทำงานเลยแต่จขกท.ก็รอดูมาหลายปี หลังจากเรียน ปวช.จบก็ยังไม่ทำอะไรสักที เพราะยังมีเรื่องอื่นที่ต้องทำค่ะ
คือจับทหาร แล้วก็บวชค่ะ ซึ่งตอนนี้ก็จับทหารไปแล้ว (ใบดำค่ะ) แล้วก็กำลังบวชค่ะ
ซึ่งแฟนจขกท.ก็ไม่ได้กระตือรือร้นอะไรถึงเรื่องอนาคตของตัวเองหรือว่าอะไร เพราะว่าอยู่ที่บ้านกับแม่
มีข้าวกิน ไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายอะไร แล้วปกติแฟนจขกท.ก็เป็นคนที่ไม่เคยขอเงินแม่ใช้เลยค่ะ
ถึงไม่ได้ทำงาน ไม่มีเงินแต่เค้าก็จะไม่ขอเงินแม่ใช้เลยนะค่ะ
ทีนี้เรื่องมันเกิดขึ้นตรงที่ว่า...ตอนนี้จขกท.เองก็อายุ 24 แล้ว พอได้ทำงานหาเงินเองสัก 2 ปี เหมือนเริ่มโตขึ้น
มุมมองความรักก็เปลี่ยนไป การมองแผนชีวิตก็เปลี่ยนไปค่ะ จากเดิมตอนเราเด็กๆคบกันมองแค่เรื่องความรักอย่างเดียว
พอโตมารู้สึกว่ามันไม่ใช่ค่ะ มีหลายเรื่องที่ต้องคิดเลยค่ะ จขกท.ต้องการความมั่นคงในชีวิตค่ะ
อยากให้คุณแฟนเป็นที่พึ่งให้ได้บ้าง มีความมั่นคงกว่านี้สักหน่อย เราคบกันมาหลายปีแล้วค่ะ
จขกท.รักแฟนมากนะค่ะ แต่พอมาถึงช่วงนึงรู้สึกว่า แฟนยังไม่มีอะไรหลายๆอย่างที่จขกท.ต้องการเลยค่ะ
แฟนเด็กกว่า บางทีเค้าก็ช่วยเหลือหรือเป็นที่พึ่งให้ไม่ได้เท่าที่ควร แฟนเองไม่กระตือรืนร้นหรือไม่ได้วางแผนอนาคต
เพราะเค้าไม่ได้เดือดร้อนอะไร ยังอยู่กับแม่ ไม่ต้องใช้เงินค่ะ ตอนนี้ช่วงปีที่แล้วมา เพื่อนจขกท.เริ่มมีคนแต่งงาน
ออกไปบ้างแล้ว ทีละคู่ๆ จขกท.เลยคิดมาก สับสน เริ่มงงๆกับตัวเองแล้วค่ะ ว่าที่คบกับแฟนมาหลายปีเพราะความรัก
ที่เลือกรอแฟนมาจนถึงตอนนี้ แต่เราก็ไม่มีอะไรคืบหน้าเลยค่ะ จขกท.มองว่าแฟนยังต้องสร้างตัวอีกนานกว่าจะได้อยู่ด้วยกัน
เพราะตอนนี้เหมือนไม่ได้นับที่ศูนย์นะค่ะ แต่เหมือนยังไม่ได้เริ่มนับเลยด้วยซ้ำค่ะ ทางบ้านจขกท.ก็เคยเจอแฟนเพราะแฟนเคยมาหาบ้าง
ประมาณ 2 - 3 ครั้งค่ะ เพราะเราอยู่ไกลกัน (แฟนจขกท.อยู่ กทม. แต่จขกท.อยู่ต่างจังหวัดค่ะ) แม่จขกท.ก็ไม่ได้กีดกันอะไร
แต่บอกว่ายังไงอย่างน้อยต้องให้แฟนเรียนต่อจบปอตรีขั้นต่ำ ซึ่งตรงนี้จขกท.รู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย
เพราะพยายามคุยกับแฟนแล้ว หลายๆเรื่องทั้งเรื่องแผนอนาคตด้วย แต่คุณแฟนก็บอกว่างั้นเลิกกันไม๊ เพราะยังไงเค้าก็รู้ตัวว่าเค้าไม่เรียนต่อแน่ๆ
เค้ารู้ว่าเค้าไม่มีสิ่งที่เราต้องการเลย ให้ไปหาคนใหม่ ไปเจอคนใหม่ที่ดีกว่าเค้า จะดีกับเรามากกว่า เราก็คิดขัดแย้งตีกันในหัวตลอด
ตอนนี้เริ่มลังเลค่ะ เพื่อนๆก็เริ่มแต่งงานกันไปบ้างแล้ว จขกท.ไม่ได้อยากรีบแต่งเหมือนเพื่อน แต่ก็แพลนไว้ว่าอยากแต่งสัก 27-29 กำลังดีค่ะ
แต่ก็คุยกันแล้ว แฟนจขกท.ก็ไม่เดือดร้อนค่ะไม่รีบ ไม่กระตือรือร้นอะไรเท่าไหร่ ถามจขกท.ว่าอยากแต่งหรอ
จะรีบทำไมเพิ่งจะ 24-25 เอง แต่งตอน 30+ ก็ยังทัน เหมือนญาติๆเค้าแต่งกันตอน 30+ กันทั้งนั้น
จขกท.ก็ตอบแฟนไปว่า ก็อยากแต่งเหมือนกัน แต่อยากมีทุกอย่างพร้อมก่อน ทั้งบ้านทั้งรถ มีเงินสักก้อนนึง
มันตัดสินใจยากจริงๆค่ะ แล้วก็คิดมาก ยิ่งเห็นเพื่อนแต่งๆกันบ้างก็หวิวๆ จริงๆเห็นเพื่อนที่มีแฟน แฟนก็มีแต่เป็นวัยผู้ใหญ่ทั้งนั้น
คบกันแบบผู้ใหญ่ ดูแล เทคแคร์ แล้วเห็นตัวเองบ้างทีก็แอบคิดน้อยใจเหมือนกัน แต่ก็พยายามเข้าใจว่าแฟนเด็กอยู่ ส่วนเราโตกว่า
มุมมองไม่เหมือนกัน เรามองไปที่อนาคต แต่แฟนยังอยากใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นทั่วไป คบกันมานานขนาดนี้เพราะความรักล้วนๆค่ะ ^^
คบกันมาก็มีเสียใจ น้อยใจบ้างมแต่จขกท.ก็คุยกันและปรับตัวกันมาตลอดค่ะ จนปัจจุบันแฟนจขกท.ก็ดีขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนเยอะ
แต่เราต้องคอยบอกเค้าสอนเค้าเรื่อยๆค่ะ ว่าเออเค้าเป็นผู้ชายต้องทำยังงั้นนะ ทำยังงี้นะ ดูแลเราแบบนั้น แบบนี้นะ
บางทีก็เหนื่อยค่ะ ก็เลยกลายเป็นว่าทะเลาะกัน ตอนนี้จขกท.ตัดสินใจไม่ได้เลยค่ะ ว่าควรจะรอแฟนต่อไปดีไหม
หรือว่าจะยอดตัดใจเลิกแล้วเปิดโอกาสให้ตัวเองได้เจอคนใหม่จะดีกว่ารึเปล่าถ้ามองถึงอนาคตก็ไม่อยากจะต้องใช้ชีวิตลำบาก
อยากมีความมั่งคงค่ะ อาจจะมองดูเห็นแก่ตัว แต่จขกท.คิดแบบนั้นจริงๆนะค่ะ
ถ้ารอแฟนต่อไป กว่าจะสร้างตัวได้ เก็บนู้นเก็บนี่ คงต้องรออีกหลายปี อาจจะเลยช่วง 27-29 ที่แพลนไว้ว่าอยากแต่งงานช่วงนั้น
เผลอๆถ้าแฟนจขกท.ยังเรื่อยๆ ไม่มีความก้าวหน้าอะไร เห็นอนาคตอีกไกล จะมาตัดสินใจหาคนใหม่ก็กลัวจะเสียเวลาอีกค่ะ
พอใจนึงคิดว่าจะเลิก ก็รู้สึกผิดเพราะว่ารักแฟนเหมือนกัน แต่พอคบกันต่อ และรอแฟนไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกไม่มั่นคงค่ะ
จริงๆมีรายละเอียดปลีกย่อยเยอะค่ะ แต่เท่านี้ก็ยืดยาวมากแล้วค่ะ กลัวจะเบื่อกันซะก่อน
อาจจะเรียบเรียงคำพูดวกไปวนมา หรืออ่านไม่ค่อยรู้เรื่องยังไงก็ขอโทษด้วยนะค่ะ พอดีเรียบเรียงไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่
สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกคนมากค่ะ ที่เข้ามาอ่าน ให้คำแนะนำ ให้คำปรึกษา หรือแสดงความเห็นค่ะ ,,
ขอบคุณที่อ่านกันทั้งๆที่มันเหมือนเรื่องที่ยาว และดูเหมือนไม่ค่อยมีสาระอะไรเท่าไหร่ แต่ก็ขอบคุณทุกๆคนมากจริงๆค่ะ
( อาจจะติดแท็กไม่ถูกห้องยังไงขอโทษด้วยนะค่ะ )