☼ ~ ทู้นี้ สีอะไรดี ( ep3 ) ~ ♥

กระทู้สนทนา

ความรักวัยรุ่น หาเพื่อน ชีวิตวัยรุ่น ความรักวัยทำงาน ศิลปะ

ถ้าผมจะไม่กล่าวถึงเธอคนนี้ คงไม่ได้แล้วล่ะ เพราะอะไรคุณๆคงรู้ใช่ม่ะ
เอิ๊กๆๆ ก็อย่างที่เห็นๆกันนั่นแหละฮะ เธอคนนี้มาบ้อยบ่อยเลยช่วงนี้
แต่ถ้าถามผม ว่าจริงๆแล้ว จุดเริ่มต้นแต่แรกอยู่ตรงไหน ผมรู้จักเธอมากน้อยแค่ไหน
บอกตามตรงเลยนะ ผมไม่ได้รู้จักเธอคนนี้สักกะนิดเดียวเลย เอ ... แล้ว
เป็นไงมาไง เธอคนนี้ถึงได้มาทำนู่นนี้นั่น อย่างที่เราๆเห็นกันอยู่บ่อยๆแบบนี้ล่ะ ?

นั่นสิครับ ผมเองก็ยังงงๆ แน่นอนในเมื่องงแล้ว ก็ควรจะไขปัญหาความงงนั้นซะ
เริ่มต้นจากการหาที่มาก่อนเลย ว่าเพราะเหตุใดน๊าเธอถึงมาทำเช่นนี้ ...
แล้วผมก็ค่อยๆซึมซับ ค่อยๆรับรู้เรื่องราวของเธอ ทีละนิดทีละหน่อยครับ
ในแง่มุมที่เธออยากระบายให้คนอื่นรู้ ใครก็ได้ ไม่เฉพาะเจาะจงแค่ผมหรอก
เธอแค่อยากหาที่ยึดเหนี่ยว ใครสักคนที่จะรับฟัง ใครสักคนที่ยิ้มให้เธอ
โดยที่ไม่ต้องการเหตุผลใดๆจากเธอ

ผมก็ ได้สิ ... ยินดีเสมอ ตราบใดที่เธอทำแล้วมีความสุข สบายใจ และรู้สึกดี
และทำให้มีกำลังใจในการต่อสู้กับโชคชะตาที่เธอเผชิญอยู่ตอนนี้ ผมก็ยินดีครับ

แต่ถ้าวันใดวันหนึ่งที่เธอ รู้สึกเหนื่อย เบื่อ ไม่ไหวแล้ว หรือเริ่มจะคิดได้ ว่า ...
นี่เรากำลังทำไปเพื่ออะไรกันแน่ ตั้งใจทำสิ่งเหล่านี้ให้คนที่เค้าไม่ได้รักเราไปทำไมกัน

ผมอยากให้เธอหยุดนะ เพราะถ้าเกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้น แล้วจะไปเหนื่อย
ทำให้ตัวเองต้องทุกข์เพิ่มทำไมกันเนอะ ผมไม่ได้อยากให้ใครมาลำบากเพราะผมนะ

มานั่งคิดๆดู กว่าจะคิดพล็อตเรื่อง คิดคำพูด อัดคลิป ตัดต่อ นู่นนี่นั่น โห ...
ถ้าเรานั่งทำนี่ ไม่ใช่เรื่องเล่นๆละนะเนี่ย ต้องว่างสุดๆแหละ แสดงว่าเธอว่างมากจริงๆ 555
คิดในแง่บวก ก็ดีกว่าเธอไปนั่งพุ้งซ่านคิดแต่เรื่องร้ายๆที่เกิดขึ้นกับตัวเธอเองตอนนี้
ยังไงคุณๆ ก็ช่วยเป็นกำลังใจให้เธอด้วยล่ะครับ ห้ามไปว่าเธอมึนเด็ดขาด ...
เพราะเรื่องนั้น เธอมึนจริงครับ ไม่ได้ใช้ตัวแสดงแทนแต่อย่างใด ไม่ต้องไปว่าเธอหรอกเนอะ อมยิ้ม15

และในทู้ที่เธอตั้งเมื่อหลายวันก่อน ในภาพที่เธอนอนอยู่บนเตียงของ รพ.
มันทำให้ผมขนลุกนะ ไม่ใช่เพราะกลัวผีหรอก แต่ เห้ย ไรเนี่ย คุยๆกันอยู่ดีดี หัวเราะ เฮฮา
สนุกๆสนานกันแปปๆ ไหงเป็นงี้ไปได้ ไม่ใช่แล้ว นี่เรื่องจริงหรอ !!? แต่ก็นะ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
เราไปห้าม ไปหยุดยั้งก็คงไม่ได้ เรื่องแบบนี้เป็นสิ่งธรรมดาสามัญที่ทุกๆคนต้องเจอะเจอครับ

แต่แล้วเธอก็ผ่านมันมาได้อีกครั้งครับ โย้ววว ทั้งอึดทั้งมึนในคนเดียวกัน แถมยังมาเดินแบบต่อได้อีก 555
กำลังใจสุดยอดครับ แสดงว่าคนรอบกายในชีวิตจริงๆของเธอต้องรักเธอสุดๆ ผลก็เลยกลับมาฮากันได้ต่อฮะ

และในวันนี้ ผมก็มีอะไรสักอย่างนึงมอบให้เธอคนนี้ครับ ...
กระดาษ ดินสอ ยางลบ สีไม้ และความรู้สึกดีดีพร้อมแล้ว ลุย !! เริ่มได้

จริงๆแล้ว ผมก็วาดไม่ค่อยเก่งหรอกฮะ แต่ก็อยากวาด อิอิ ท่าทางจะสนุกดี
ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ ... เราต้องเริ่มกันที่จุดนี้แหละ มองกันดีดี มองกันลึกๆ อย่าใช้อารมณ์ตัดสินใคร

ค่อยๆคิด ค่อยๆทำ ค่อยๆเรียนรู้ อาจจะทำไม่ได้ดั่งใจซะหมด แต่อย่างน้อยก็ขอแค่ได้ลองสักตั้ง ก็ดีที่สุดแล้วฮะ

ชีวิต ไม่มีใครรู้อนาคต และไม่มีใครย้อนอดีตได้ แต่สิ่งที่เราทำอยู่ทุกวันนี้แหละที่สำคัญกว่าว่าม่ะ

ไม่ต้องไปคิดเยอะ คิดไกลไรมากหรอกเนอะ บางวันผมยังไม่รู้เลย ว่าวันนี้จะทานไรดี ...
เพราะไปถึงร้านข้าวเท่านั้นแหละ กระเพราปลาหมึกเหมือนเดิมครับป้า !!

และในหลายๆครั้ง ที่เราหมดกำลังใจ ไร้เรี่ยวแรงจะเดิน ซึ่ง คนเราทุกคนต้องเคยเป็น
เราก็ต้องมาหาทางออกกัน แรกๆก็ผิดบ้าง ถูกบ้าง แต่หลังๆก็เริ่มรู้แนวทางของตัวเอง
ว่าสิ่งไหนที่เราทำแล้วมีความสุข สิ่งไหนที่เราทำแล้วกลบความทุกข์ได้ ยิ้มได้ ...
ประสบการณ์จะสอนเราเอง ไม่ต้องให้ใครมาบอก เจ็บๆบ่อยๆเดี๋ยวก็ชินครับ 555

ฟังผมบ่นๆไปก่อนละกันเนอะ เพลินๆขั้นเวลาระหว่างที่ผมกำลังวาด
แต่คิดๆดู ... เธอคนนี้โชคดีสุดๆนะเนี่ย เพราะนี่เป็นของขวัญชิ้นแรกเลยครับ !!?
ที่ผมมอบให้กับคนบนโลกไซเบอร์แห่งนี้ ซึ่งปกติผม ไม่ค่อยจะลงทุนลงแรงกะใครสักเท่าไหร่หรอก หุหุ
ขนาดไปเปิดห้อง ผมยังขอออก50/50เลย คิดดู เอิ๊กๆๆ

อ่า ... โย้วส์ ~ แปปๆ ก็เสร็จเรียบร้อยจนได้ เป็นไงฮะฝีมือผม อย่างที่บอกผมวาดไม่ค่อยเก่ง
แต่ก็ตั้งใจสุดๆแล้ว ได้แค่นี้เองง่ะ เอิ๊กๆๆ ไม่เหมือนเท่าไหร่หรอกครับ ...
จากรูปเดิมๆที่โทนสีเศร้าๆดวงตาหมองๆ รอยยิ้มเจื่อนๆ นี่เลย เปลี่ยนซะเลย ให้ออกมาแหววๆหน่อยนึง
ยิ้มนิดๆพอประมาณ สบายๆ สดใสเข้าไว้ อย่าไปยึดติด ... หวังว่าเธอคงชอบนะครับผม ♪