เจอกับตัวเองถึงเข้าใจ ไข่ถัง

ต้องเริ่มที่ว่าหลายครั้งที่อ่านกระทู้แบบนี้ แรกๆก็ขำถึงอาการต่างๆ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจอกับตัว ถึงได้รู้ซึ้งถึงความผิดปรกติ มันก็คืออาการน้องชายไม่มีความรู้สึก ประมาณเหมือนว่านอนทับเเขนตัวเอง เลือดไม่เดิน ไม่มีความรู้สึก แต่ครั้งนี้มาเกิดกับน้องชายซะได้ แล้วไปทับตอนไหนอย่างไรหรอครับ ก็ต้องเริ่มที่คุณยายอยากกินกุ้งแล้วคุณแม่กับคุณยายอยู่ที่ จ. ชัยนาท ผมอยู่ กทม แยก เกษตร แม่บอกว่าคนละครึ่งทาง ให้ผมไปเจอที่สามชุกพอดีผมรีบเลยใช้รถมอเตอร์ไซค์เเทน วิ่งซัก 120 ก็น่าจะพอ ต้องรีบทันเที่ยง ผมก็ขับรถซัดยาวแบบไม่พักเลย ออก 10.00 - 12.00 พอดี เลยเข้ามาจองร้าน ถึงก่อนคุณแม่ เจอคุณยายก็ดีใจยายยังยิ้มแย้มดี ขากลับก็แวะถ่ายรูปแล้วก็ขี่ยาวกลับ กทม. เลยไปกลับ ก็300กม. ถึงห้องพัก ตอนนี้เลยรู้ตัวแล้วครับ ถอดกางเกง จะอาบน้ำ น้องหายไปไหนจับแล้วนี่ไม่รู้สึกไรเลย จับ ตบซ้ายขวาจิ่มๆหยิกๆเงียบ เครียด เขย่า ลองปลุก ไม่ตื่นขึ้นมาเลย ตายละทีนี้ จะทำCPR ก็ไม่รู้จะปั้มตรงไหน ไม่มีคนฝายปอดให้ด้วย  อาการเหมือนตอนที่ผ่าตัดตอนนั้นเลย แต่ยาชายังไม่ขนาดนี้ จำได้ 5เข็มสุดท้ายเย็บสด หมอยังงง เจอแบบนี้ เสียใจมากตอนนั้น ไม่รู้จะทำไงเลยไปอาบน้ำ หลับ พอตื่นเช้า มันกลับมาแล้วครับ ยิ้มออกเลยทีนี้ มาคิดดูรู้สาเหตุที่ว่า ผม ใส่กางเกงยีนขาเดฟ ตัวนี้ขี่คันนี้ครั้งแรกครับมันก็คงรัดไปหน่อย แต่ที่ไม่หน่อย ความรู้สึกที่เสียไป หลังจากนี้ขอฝากด้วยว่า ระวังกันหน่อยนะครับ