ช่วยแต่งกลอนต่อให้ทีครับ กลอนสุภาพ หรือหลอน8ไม่แน่ใจ กลอนเกี่ยวกับทะเล ดังนี้คับ

เห็นพระจันทร์ค่ำคืนใจขื่นขม ยังดีมีลม พัดปลอบขวัญ ความรู้สึกเดียวดายอยู่รายวัน ขาดสิ้นความฝันผูกพันคน มองเกลียวคลื่นล้อลมโถมฝั่ง ซัดมาหยุดยั้ง ซึมหายสู่ทรายป่น เหลือคราบฟองฟ่องฟูอยู่ข้างบน ซบเงาสน

เปิดพัดลมส่ายหน้ามาแต่ไกล พ่นลมร้อนนึกว่าไฟจากนรก อาบน้ำเสร็จตัวยังเปียกไม่ทันตก เหงื่อก็วกกลับมาไหลให้น่าตี ​อาบสามรอบเช้าสายบ่ายและค่ำ นึกว่านางเงือกลงน้ำเป็นถาดที่ ทาแป้งเย็นจนขาววอกทั้งตัวมี แต่คว