คลื่นกับทะเล

เห็นพระจันทร์ค่ำคืนใจขื่นขม
ยังดีมีลม พัดปลอบขวัญ  
ความรู้สึกเดียวดายอยู่รายวัน
ขาดสิ้นความฝันผูกพันคน


มองเกลียวคลื่นล้อลมโถมฝั่ง
ซัดมาหยุดยั้ง ซึมหายสู่ทรายป่น
เหลือคราบฟองฟ่องฟูอยู่ข้างบน
ซบเงาสน ทาบกลืนกับผืนทราย


ทะ เล ยังเห่คลื่นทุกคืนค่ำ
คนลืมคำลืมฝันรักกันสลาย
เหลือคนช้ำ โดดเดี่ยวเดินเดียวดาย
ตะเกียกตะกายความอ้างว้างอยู่ข้างทะเล


เดือนสว่าง ว่างเปล่ามีเงาเป็นเพื่อน
คนรักเลือน ลืมกันใจหันเห
เมื่อต้นรักหักโค่นเลยโดนเท
ชอกช้ำอยู่ริมทะเลเพียงลำพัง


เขียนคำว่าคิดถึงบนผืนทราย
คลื่นซัดสาดรอยหาย ทุกครั้ง
แต่ความคิดถึง ในใจกลับจริงจัง
ไม่อาจสั่ง ให้ลืมตลอดมา


ทะเล ยังเห่คลื่นทุกคืนค่ำ
สิ่งที่ไม่อยากจำกลับจำทุกเนื้อหา
สิ่งที่อยากจำกลับลืมตามกาลเวลา
วาสนาไม่เหมือนคลื่นรักทะเล