คนรักกันจำเป็นต้องใกล้กันตลอดเวลาไหม

นี่เป็นกระทู้เเรก ไม่ดียังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ คือตอนที่คบกับแฟนเราอยู่ม.4 แล้วแฟนอยู่ม.6ค่ะ ตอนนี้ปิดเทอมแล้วพอรร.เปิดเทอมก็คงไม่ได้เจอกันเพราะแฟนเราก็ต้องเข้ามหาลัย พ่อกับแม่เราเป็นคนหวงลูกไม่ค่อยให้

แฟนเรา เป็นคนนิสัยดีมาก ๆ เลยค่ะ ตอนแรก ๆ เค้ายอมเราทุกอย่าง ทำให้เราได้ทุกอย่างเลย แต่เค้าไม่ใช่คนหวาน ไม่มีเซอร์ไพรส์ ทำให้เรามีหลายเรื่องที่น้อยใจ ทั้งเรื่องที่เราเป็นผู้ให้ฝ่ายเดียว เรื่องนอนทั้งว

บ้างทีก็รู้สึกอึดอัด แต่คุยกับใครไม่ได้เลย ในทุกๆเรื่อง พอได้พูดในสิ่งที่ตัวเองคิด พูดตรงๆ คนบางคนก็ไม่ได้เข้าใจ คิดว่าเราทำเกินไป พูดเกินไป คือ คิดอะไรไม่ได้ ได้แต่คิดแล้วก็เก็บเอาไว้ อยากเป็นตัวเอง

คือเรามีแฟน ถานะค่อยข้างแตกต่างกัน แล้วเราก็ใช้ชีวิตแบบอยากซื้ออะไรก็ซื้อ อยากกินอะไรก็กิน อยากได้โทสับ ทีวี แต่งห้องไปเที่ยงเราก็ทำ แต่ เวลาเราทำอะไร เรานึกถึงแฟนตัวเองตลอด แบบนึกถึงเค้าจะมีข้าวกินไห

/../

สวัสดีค่ะ เรื่องยาวมาก อ่านหน่อยเถอะนะคะ เรากับแฟนอยู่บ้านเดียวกัน อยู่แค่2คนค่ะ แฟนเราไม่เที่ยวกลางคืน ไม่กินเหล้า(ปีนึงกินอยู่2-3ครั้ง เฉพาะมีงานเลี้ยง) เลิกงานมาคืออยู่แต่บ้าน เล่นเกม ดูหนัง เป็นคน

ตามหัวข้อกระทู้เลยคะ ..... เราคบกับแฟนมาจะ 6 ปีแล้วแหละ แฟนเราเป็นคนเพื่อนเยอะมาก เมื่อเราบอกว่าเพื่อนสำคัญกว่าเราตลอด (เขาก็จะแก้ตัวนู้นนี้นั่น) สรุปเราผิด แล้วเราก็เริ่มรู้สึกเบื่อ เรารู้สึกได้ว่าเข

ตังค์เรียนพิเศษ หนูอยากเรียนแต่ครอบครัวไม่มีตังค์สนับสนุน หนูเก็บค่าขนมรับจ้างทำงานให้เพื่อน มาตลอด หนูได้ทุนการศึกษาอยู่บ่อยๆ แต่พ่อแม่ก็เก็บเงินตลอดเลยหนูได้ใช้เงินเลย พ่อแม่ยืมทีละ 3000 จนสัะสมเป็น

เรากับแฟนอยู่ด้วยกันแต่แฟนเรา ติดเกมติดเพื่อนๆพี่ๆมาก กลางคืนมาก็เล่นเกมกับเขา จนเที่ยงคืน ส่วนตอนเย็นเลิกงานแล้วก็ไปหาเขาไปเล่นกับเขา พอเราบ่นให้แฟนเราเขาก็บอกว่าเวลาส่วนตัวไงก้แค่มาเล่นกับพวกพี่เขา