คือ ตลาดวัดอารามหลวงชื่อดังแห่งหนึ่ง. จัดทำตลาดใหญ่ และได้เปิดให้พ่อค้าแม่ค้าจับจอง.
เรื่องมีอยู่ว่า. ทางกรรมการ ให้จับกลุ่ม กลุ่มละ20 ร้าน และให้เลือกใครก็ได้ในกลุ่ม มา1 คน. เพื่อเป็นหัวหน้ากลุ่ม คอยติดต่อประสานงานแทนคนในกลุ่ม.
และทุกคนก็จับจองกันเอง ตามความพอใจ
เมื่อทุกคนได้ล็อกขายของกันเรียบร้อย
ตลาดมีมุมสวยสี่มุม. ซึ่งสองมุมมีเจ้าของแล้ว
อีกสองมุมคือล๊อกที่ถูกสละสิทธิ์. และอีกมุมคือล็อกของหัวหน้ากลุ่ม.
ซึ่งเราจะขอมุมสวย1มุม. เพราะเราจองตั้ง5ล็อก ในขณะที่หัวหน้าจอง3ล็อก แต่จะเอามุมสวยถึงสองมุม. แต่เรา5ล็อกไม่ได้เลย. โดยเขาอ้างว่า เขาเป็นหัวหน้า เขาวิ่งเหนื่อย เขาควรได้
ทั่งๆที่ ถ้าเหนื่อย. แล้วเสนอตัวทำไม
เราไม่ยอม จึงให้กรรมการตัดสิน
คำที่ได้ยินออกมาคือ. ให้สิทธิ์แก่หัวหน้า. จะขายไม่ขาย ไม่ขายก้อยกกลับไป.
มันยุติธรรมแล้วหรอคะ. ที่ก็ที่วัด. เงินบริของประชาชน. ให้จับฉลากก็ไม่เอา. ไม่รู้มีฮั๊วะกันรึป่าง.
แบบนี้ เขาตัดสินแบบนี้ สมควรรึป่าวคะ
ช่วยวินิจฉัยหน่อยค่ะ เราผิดไหม
เรื่องมีอยู่ว่า. ทางกรรมการ ให้จับกลุ่ม กลุ่มละ20 ร้าน และให้เลือกใครก็ได้ในกลุ่ม มา1 คน. เพื่อเป็นหัวหน้ากลุ่ม คอยติดต่อประสานงานแทนคนในกลุ่ม.
และทุกคนก็จับจองกันเอง ตามความพอใจ
เมื่อทุกคนได้ล็อกขายของกันเรียบร้อย
ตลาดมีมุมสวยสี่มุม. ซึ่งสองมุมมีเจ้าของแล้ว
อีกสองมุมคือล๊อกที่ถูกสละสิทธิ์. และอีกมุมคือล็อกของหัวหน้ากลุ่ม.
ซึ่งเราจะขอมุมสวย1มุม. เพราะเราจองตั้ง5ล็อก ในขณะที่หัวหน้าจอง3ล็อก แต่จะเอามุมสวยถึงสองมุม. แต่เรา5ล็อกไม่ได้เลย. โดยเขาอ้างว่า เขาเป็นหัวหน้า เขาวิ่งเหนื่อย เขาควรได้
ทั่งๆที่ ถ้าเหนื่อย. แล้วเสนอตัวทำไม
เราไม่ยอม จึงให้กรรมการตัดสิน
คำที่ได้ยินออกมาคือ. ให้สิทธิ์แก่หัวหน้า. จะขายไม่ขาย ไม่ขายก้อยกกลับไป.
มันยุติธรรมแล้วหรอคะ. ที่ก็ที่วัด. เงินบริของประชาชน. ให้จับฉลากก็ไม่เอา. ไม่รู้มีฮั๊วะกันรึป่าง.
แบบนี้ เขาตัดสินแบบนี้ สมควรรึป่าวคะ