อีหง้อ อีหง้อง ดอกก้าน พืชบ้านป่าที่น่าลิ้มลอง

อีหง้อ  อีหง้อง  ดอกก้าน  คือพืชชนิดเดียวกันเพียงแต่เป็นคำเรียกที่ต่างกันไปแต่ละท้องถิ่น
ถือว่าเป็นพืชป่าก็ว่าได้ คือเขาจะขึ้นเองตามธรรมชาติในป่า  ในหนึ่งปีก็พอจะหากินได้ตอนต้นฝน
คงเป็นเพราะหายากด้วยหรือเปล่า  ทำให้ราคาเอาเรื่องเหมือนกัน

เย็นนี้ไปเดินกาดคนเดินวันพุธ  ได้อีหง้อมามัดหนึ่ง 20 บาท  แม่ค้าบอกออกบ้านแต่เช้าเดินดอย
เป็นลูก ได้อีหง้อมามัดได้แค่ 5 มัด  ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ต้องถือว่ากว่าจะได้เงิน 100 มันช่างโหดเหลือเกิน



ส่วนที่เป็นเกสร ว่ากันว่าอร่อยที่สุด  ชาวบ้านเรียก"ไข่อีหง้อ"



เท่าที่เคยทำอีหง้อ ก็ต้องนำมาจอเท่านั้น  ก้านอ่อนลอกใยที่หุ้มออก ก็นำมาปรุงอาหารได้

อีหง้อคันเหมือนบอน  เวลาทำต้องระวังไม่ให้โดนผิวหนัง

ตัดเป็นท่อน ๆ มาต้มให้สุกนิ่ม



เสร็จแล้วนำไปล้างน้ำเปล่า 1 รอบ  แล้วเอามาต้มต่อ  คราวนี้กะต้มจนเปื่อยเละเลย





อีหง้อคันเหมือนบอน  วิธีแก้ก็เหมือนแกงบอนคือความเปรี้ยวของน้ำมะขามเปียก



วันนี้จะจออีหง้อแบบจอหวาน หรือเรียกจอแห้ง คือหลังจากสุกแล้วจะต้องมีหวานนำเปรี้ยวตาม  
ในหม้อแกงวันนี้ก็จะมีแค่เกลือป่น  น้ำมะขามเปียก  น้ำอ้อย 3 อย่างง่าย ๆ



ใน 1 มัดที่ซื้อมา เขามีแถมใบบะเหม้าให้มาด้วย  จัดการซอยใส่ไม่ให้เสียน้ำใจ



เคี่ยวจนก้านเละ  ไข่สุกนุ่มอย่างดี น้ำขลุกขลิก ชิมปรุงรสอีกครั้ง  หวาน  เปรี้ยว  เค็ม ตามลำดับ

จออีหง้อ จะโรยหน้าด้วยกระเทียมหรือหอมเจียว  พริกขี้หนูแห้งทอด  แค่นี้ก็พร้อมกินละครับ

จออีหง้อแบบจอหวาน









คงเป็นแค่การมาแนะนำให้รู้จักเท่านั้น  ใครนึกอยากจะทำตามคงจะยากอยู่ มันจะติดขัดว่า
ไปเอาอีหง้อที่ไหนมาทำ

คงจะลากันที่ภาพแกงบอน  ซึ่งเป็นพืชที่คันเหมือนกันและมีกรรมวิธีทำที่ต่างกัน  หลังจากสุกแล้ว
ความคันไม่รู้หายไปไหนเหลือแต่เพียงความน่ากินเท่านั้น



สวัสดีครับ