{{Isshuukan Friends}} Ep.8 ไปเที่ยวทะเลกันเถอะ

กระทู้สนทนา

มาต่อกันเลยครับ

ทุกอย่างในตอนนี้จะเรียกว่ามันเริ่มต้นมาจาก คำพูดหนึ่งของฟูจิมิยะ เลยก้ว่าได้ที่ว่า

ฟูจิ - นี่.ฮาเสะคุง...ชั้นอยากไปเที่ยวทะเลดูนะ

ประเพณีของอนิเมะที่เนื้อหาตอนเป็นช่วง ฤดูร้อน อันเป็นหลักสูตรที่ปฎิบัติกันมาก็คือ

- เที่ยวทะเล
- ใส่ชุดว่ายน้ำ & โชว์เซอร์วิสประทับใจแก่หนุ่มๆไม่รู้ลืม
- เปิดอีเวนท์พิเศษเช่น ดูดอกไม้ไฟ

สำหรับฟูจิมิยะที่มีปัญหาเรื่องความทรงจำ การได้ลองไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนๆ สักครั้งคือสิ่งที่อยากลองทำมานานแล้ว แน่นอน ฮาเสะ OK ไม่มีปัญหาแต่เมื่อฟูจิมิยะบอกว่า ลองชวน โชโกะกับซากิ ไปด้วยกันรวมเป็น 4 คน จะดีด้วยรึเปล่า ถึงฮาเสะจะช็อคไปนิดหน่อยที่คิดว่าตัวเองจะได้ไปเที่ยวกันแค่ 2 คนด็ตามที

( ตรงนี้ไม่มีอะไรแค่ฮาเสะระลึกชาติถึงวัฎจักรชีวิตของตัวเองกับฟูจิมิยะที่แค่ได้ไปเที่ยว คาราโอเกะ กับ เจอกันที่โรงเรียน เท่านั้น )
( มีเอายากันยุงแปะให้อีก )

เริ่มต้นตอนกันเลยคือ

ในเมื่อสัญญากันแล้วจะมาถอนคำพูดก็ไม่ได้ ฮาเสะเริ่มโทรไปนัดกับโชโกะแต่ผลที่ได้คือ คราวที่ตอนตัวเองอยู่ด้วยทำเป็นไล่ไปให้พ้น แล้วตอนนี้ไหนถึงมาชวนกันได้ ฮาเสะเลยต้องขอโทษแต่โดยดี

แต่ก่อนที่จะวางสายฮาเสะได้ขอร้องให้ช่วยติดต่อกับ ซากิ ให้ทีเพราะเห็นจำได้ว่า โชโกะ น่าจะมีเบอร์ติดต่อกับ ซากิ ด้วย จากที่ว่า โชโกะกับซากิเคยเรียนอยู่ชั้นประถมโรงเรียนเดียวกันมาก่อน

สำหรับซากิ ไม่มีปัญหาอยู่แล้วว่า ไปแน่นอน ( โชโกะโดนขอให้โทรไปหาด้วยพรุ่งนี้เพราะตัวเองมันขี้ลืมเป็นอาจิณ )

วันต่อมา ณ สถานที่นัดเจอ เมื่อครบ 4 คนเรียบร้อยก็เริ่มเดินทางกัน ( ฟูจิมิยะบอกว่าตัวเองนอนไม่หลับเลยที่ได้ไปเที่ยววันนี้ )

ขอข้ามตรงระหว่างเดินทางนะครับ

ทุกอย่างมันใช่ว่าจะเป็นไปตามที่ ประเพณีฤดูร้อน ว่าไว้เสมอไปที่ว่าต้องได้เห็น สาวๆโชว์ชุดว่ายน้ำเป็นบุญตา เหตุไม่คาดฝันย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ เมื่อปรากฎว่า.......

ฟูจิ - เสียดายจังเลย
โชโกะ - งั้นกลับบ้านดีกว่า
ฮาเสะ - ดวงซวยชะมัดเลย

ถึง 3 คนจะพูดด้วยเสียงห่อเหี่ยวไปแล้วก็ตามแต่ยังมีอยู่คนเดียวที่ดูจะเป็น ทองไม่รู้ร้อน เดินต้านลมเล่นไปแล้วคนนึง ทั้งยังชวนให้ฟูจิมิยะมาเล่นก่อปราสาททรายกลางสายฝนกันอีกต่างหาก

ถึงแม้จะดวงซวยที่ไม่ได้เห็นสาวๆใส่ชุดว่ายน้ำหรือสร้างความทรงจำดีๆกลางแดดที่ร้อนระอุ แต่หลังต้องไปเก็บลูกบอลชายหาดให้ซากิ ฟูจิมิยะเห็นว่าฮาเสะตัวเปียกไปหมดเลยเอาผ้าขนหนูไปให้

เมื่อฝนตกหนักอย่างนี้ การหาที่หลบฝนคือสิ่งอย่างแรก แล้วที่ๆทั้ง 4 คนไปหลบก็ไม่ใช่ที่ไหน ดันเป็น Game Center แถวๆนั้น โดยฟูจิมิยะบอกอีกว่า เป็นครั้งแรกเลยที่ตัวเองได้มาเที่ยวที่นี่ ( ฟูจิมิยะบอกว่าอยากได้ตุ๊กตาลูกไก่ในตู้เครนเกม )

เอาละถึงเวลา ฮาเสะ โชว์เท่ต่อหน้าสาวๆแล้ว ซึ่งผลที่ได้คือ แห้วตลอด แต่เมื่อถึงตาโชโกะแค่ครั้งเดียวก็เกินพอ แถมใส่ 2 เหรียญได้ลูกไก่ถึง 2 ตัว อีกต่างหาก

ฉากนี้ถึงจะเป็นแค่เพียงการถ่ายตู้สติ๊กเกอร์ของวัยรุ่นทั่วไปที่พวกเราเห็นจนชินตาแต่สำหรับใครสักคน แค่รูปถ่ายใบเดียวอาจจะมีค่าที่สุดในชีวิตไปเลยก็ได้เช่น

ฟูจิมิยะ - ถึงจะไม่ได้ไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนๆแต่ถ่ายรูปกัน ทุกคนอยู่ที่นี่ ชั้นมีความสุขมากๆเลย นี้คือสมบัติอันมีค่าของชั้นเลยละ
ฮาเสะ - ดีใจด้วย
โชโกะ - .....
ซากิ - ......

คนดู - ซึ้งตาม

จบครึ่งแรก

ครึ่งหลัง

แม้ฝนจะหยุดตก อากาศเป็นใจให้ และ ลมพัดสบายเหมาะแก่การพักผ่อนและเล่นสนุก แต่เมื่อปรากฎว่า ต่างคนต่างก็ท้องหิวกัน เลยต้องมีการตกลงกันว่า ใครจะอยู่เฝ้าของที่นี่ และ ใครจะอาสาออกไปซื้อข้าวกิน โดยการตกลงกันด้วยวิธีสุดสามัญ นั้นคือ เปา ยิ้ง ฉุบ แล้วผลก็คือ

ซากิ และ ฮาเสะ - เฝ้าของ
โชโกะ และ ฟูจิมิยะ - ไปหาข้าว ( ฮาเสะมีเอ่อไปเพราะไหนถึงไม่ใช่ตัวเอง )

หลัง 2 คนไปกันแล้ว ตอนนี้ที่ซากิได้มีถามฮาเสะเล่นๆว่า

ซากิ - นี่...ชอบคาโอริตรงไหนเหรอ ?
ฮาเสะ - หา!!!
ซากิ - สีหน้า ? หรือ นิสัย กัน ?
ฮาเสะ - มะ..ไม่มีอะไรหรอก
ฮาเสะ - ชั้นแค่อยากจะเป็นเพื่อนกับเธอก็เท่านั้นเองแหละ!!!

ซากิ - หืมมมม... แค่นั้นเองเหรอ ?

ซากิ - ตอนที่ชั้นกอดเธอ ทำให้ชั้นรู้ว่า จริงๆ หน้าอกเธอก็มีอยู่บ้างนะ

ฮาเสะ - (หน้าแดง) หา!!!

ซากิ - ( เดินลงไปที่ชายทะเล ) น่าเสียดายจังนะที่ไม่ได้ว่ายน้ำทะเลด้วยกันนะ

อีกฝั่ง ระหว่างที่ทั้งคู่เลือกข้าวของใส่ตะกร้า โชโกะ เองก็มีเรื่องอยากถามฟูจิมิยะเช่นกัน

โชโกะ - นี่..ฟูจิมิยะ..เธอคิดยังไงกับเจ้านั่น (ฮาเสะ) เหรอ
ฟูจิ - ฮาเสะคุง..เค้าเป็นเพื่อนคนสำคัญของชั้นเลยละ

ถึงจะพูดไปเช่นนั้นแต่เมื่อเธอมานึกขึ้นได้เมื่อเหตุการณ์ในตอนนั้น

( ตอนของเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว อันนี้เราเขียนตีความผิดไปต้องขอโทษด้วยครับ ตามที่ หลายๆท่านบอกไว้เมื่อสัปดาห์ก่อนจริงๆว่า ฟูจิมิยะมีอาากรหึงเล็กน้อย ไม่รู้ตัว กับที่ ซากิ และ เพื่อนในห้องไปคลุกคลีรอบตัวฮาเสะ )

ขอโทษทุกท่านด้วยนะครับ

ในตอนนี้ฟูจิมิยะกลับเริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่สิ่งที่เธอพูดมาว่า ฮาเสะเป็นเพื่อนคนสำคัญของเธอ แน่นอนว่า โชโกะมองออกอยู่แล้วแต่ได้รีบตัดจบตรงนี้ไปโดยทำเป็นว่า ไม่มีอะไรหรอก

ยามเย็น ถึงแม้ ประเพณีฤดูร้อน จะทำไม่ครบก็ตามแต่ อีเวนท์สุดท้ายของประเพณีนี้ก็ไม่หายไปไหนทั้งนั้น ใช่แล้ว ดอกไม้ไฟยามพระอาทิตย์ตกดิน เพียงรอให้ถึงเวลาเปิดอีเวนท์เท่านั้น

ยามเย็น ใกล้จะถึงเวลา สาวๆทั้ง 2 เล่นสนุกตามชายหาด ในขณะที่ 2 หนุ่มได้มีเรื่องพูดกันเล็กน้อยว่าฮาเสะบอกว่าเห็นฟูจิมิยะดีใจมีความสุขแบบนี้ก็ดีแล้วละ แต่โชโกะถามขึ้นว่า

โชโกะ - เฮ้ย....แน่ใจแล้วเหรอว่านั้นใช่สิ่งที่ต้องการนะ ?
ฮาเสะ - อะไรละ ?
โชโกะ - นายน่าจะเข้าหาเธอให้มากกว่าอีกนะ
ฮาเสะ - ?

บทสนทนาถูกตัดไปด้วยการที่ฟูจิมิยะเข้ามาชวนให้ฮาเสะคุงไปเดินตามชายหาดด้วยกัน ส่วน โชโกะกับซากิ ไปอีกที่นึง

สำหรับฟูจิมิยะแล้ว วันนี้ตัวเองยิ้มแย้มมีความสุขมากๆเลย ยิ่งได้มาเที่ยวกับทุกคนแบบนี้ ว่าแล้วตัวเองก้ชวนฮาเสะไปเดินเล่นน้ำทะเลแปปนึงหน่อย

เนื้อหาไม่สำคัญเท่าฉากนี้ เมื่อจู่ๆฟูจิมิยะได้บังเอิญเกือบสะดุดล้มแล้ว นายพระเอกคนดีของเรื่องตรงเข้าไปพยุงไว้ได้ทัน แม้จะไม่มีอะไรมากไปกว่าแค่ ฮาเสะ บายหน้าหนีเพราะได้แตะเนื้อต้องตัว แต่ฟูจิมิยะพูดแค่ว่า ตัวเองคงไม่ลืมวันนี้ไปหรอกนะ

ช่วง อีเวนท์สุดท้ายของ ประเพณีฤดูร้อน ขอข้ามไปฉากเด็ดกันเลยครับ

ฟูจิ - ฮาเสะคุง...ชั้นนะชอบ....
ฮาเสะ - .....

ฟูจิ - ดอกไม้ไฟนะ
ฮาเสะ - เฮ้ออออ....อะ...ดอกไม้ไฟสุดยอดมากเลยนะ

เวลานี้คือความสุขในการสร้างความทรงจำอันแสนวิเศษ

ดอกไม้ไฟที่จุดประกายหลากสี
ดอกไม้ไฟที่จุดเป็นสีสวยงาม
เสียงหัวเราะของเพื่อนๆ

ฟูจิมิยะแม้จะได้พูดคำๆนี้ หรือ ชอบ ออกมา แต่มันเพราะอะไรก็ไม่อาจทราบได้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกแปลกๆในตอนพูดคำนี้ออกมา

แต่เอาเถอะ เรื่องราวในช่วงฤดูร้อนอันแสนวิเศษของเธอและเพื่อนๆทั้ง 3 ก็จบแต่เพียงเท่านี้

ตัดไปทางอีกด้านหนึ่ง

เรื่องราวในคราวต่อไปจุดเริ่มต้นของมันอยู่ที่แห่งนี้

วันนี้ได้มี เพื่อนบ้านคนใหม่ ได้ย้ายเข้ามาในเมืองหลวงกรุงโตเกียว เด็กผู้ชายที่ท่าทางอายุน่าจะพอๆกับฮาเสะคุง หลังลงจากรถขนของได้บ่นออกมาหน่อยถึงความร้อนอบอ้าวนี้

??? - เฮ้ออ...ร้อนชะมัด
??? - อยากอยู่ที่เย็นๆอย่าง ฮอกไกโด ซะกว่าอีก

แม่ - ไว้พรุ่งนี้ค่อยเคลียร์ข้าวของนะ...เข้ามาได้แล้ว