ยามฝนพรำ (เล่นแต่งต่อประโยค)

พิรุณโรยโปรยฉ่ำกระหน่ำสาย ริ้วเส้นลายหล่นปรายเป็นสายฝน ละอองน้ำชุ่มชื่นระรื่นชล หลากไหลล้นกระแสสินธ์ุร่วงรินลาม เกาะเม็ดหยาดลงสาดเรี่ยราดพื้น ดารดื่นชื่นชุ่มชะอุ่มหลาม ไม้ใบงามสอดรับ ประดับความ ฟื้น

มืดมิดหม่นฝนพรำค่ำคืนเหงา ใจปวดร้าวคราวห่างเหินเกินค้นหา คำรักบอก ขอบใจอาลัยลา หลั่งน้ำตาไหลนองเปื้อนสองปรางค์ เคยบอกกันว่าซาบซึ้งตรึงใจมั่น เมื่อมีฉันอยู่ข้างตนมิหม่นหมาง ยามเธอเหงาฉันปลอบเร้าเศร้าเ

อย่ารอจนรู้ว่า..พลัดพราก..แล้วค่อยรู้สึกเสียใจ..มันไร้ประโยชน์ ๏ ฟ้าครึ้มครึ้มเมฆคล้อยฝนปรอยเม็ด ทยอยเกล็ดโปรยปรายเป็นสายฝน ป่ายามแล้งหากินยากเต็มทน เม็ดน้ำหล่นอาบดงชุ่มพงไพร ๏ หิวแสนหิวท้องแม่ก็แ

๏ ยะเยือกหนาวคราวฟ่องคะนองฝน เข้ากุมเกาะกัดกมลจนหวั่นไหว แต่ละหยดหยาดมาจากฟ้าไกล สักหยดหนึ่งมีไหมที่ฝากความ ๏ จากคนไกลที่ฉันมั่นคิดถึง จากคนไกลคนหนึ่งที่เคยถาม หากต้องพลัดพรากไปไร้ติดตาม จะนึกถึงกี่ย

https://www.youtube.com/watch?v=iczdtVWaSHE ขอบคุณเพลงไพเราะท่ามกลางสายฝน และภาพสวยงามจากเนตและยูทูปครับผม ฝนพร่างพรม เป็นจังหวะ ดั่งชีวิต หรือคิดว่า พี่นี้เขลา ง่าวนักหนอ น้ำตาหยด เป็นหยดหยาด ร่