ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับทีมฟุตบอลสาวไทยที่ทำความฝันของผมและคนไทยหลายๆคน ให้เป็นจริงว่า ทีมฟุตบอลไทยได้ไปบอลโลกเสียที (อนาคตอยากให้มีทีมชายด้วย หวังว่านะ) ผมเองก็คนหนึ่งที่ไม่ค่อยได้ติดตามข่าวสารฟุตบอลหญิงอย่างจริงจัง เพียงแค่ได้ยินว่า ทีมฟุตบอลหญิงไทยไปแข่งขันที่เวียดนาม ซึ่งก่อนหน้านั้นแพ้มาแล้วใน 2 นัด ต้องลุ้นนัดสุดท้ายกับทีมสาวพม่า ซึ่งก็ไม่ผิดหวังสาวไทยเฉือนชนะมา 2- 1 ทำให้ทีมไทยเรามีความหวังในการชิงตั๋วใบสุดท้ายกับทีมเวียดนาม ซึ่งในตอนนั้นผมนั่งอยู่ในร้านส้มตำพอดี ในใจได้เพียงแต่คิดว่าเรื่องราวที่น่ายินดีขนาดนี้ทำไมข่าวสารมันถึงได้เงียบจัง ถ้าผมไม่ได้มานั่งทานส้มตำร้านนี้ แล้วทางร้านเขาไม่เปิดช่อง 7 พอดีคงไม่ได้ยินข่าวที่น่ายินดีแบบนี้ งั้นเย็นนี้เตรียมเปิดช่อง 7 เชียร์ทีมสาวไทยดีกว่า (ขออภัยที่เกริ่นนำยาวไปหน่อยครับ)
ไม่ผิดหวังจริงๆ สำหรับสาวไทยที่ทำได้สำเร็จตามเป้า ผลการแข่งขันออกมาเหมาะสมมาก ซึ่งสิ่งที่ผมเห็นในฟุตบอลหญิงไทยในนัดที่เจอกับเวียดนาม เมื่อเปรียบเทียบกับฟุตบอลชาย คือ
1. ทีมหญิงทั้งสองทีมมีน้อยครั้งที่จะแกล้งเจ็บ อาจเป็นได้ว่าฟุตบอลหญิงแรงปะทะน้อยกว่าฟุตบอลชายก็เป็นไปได้ แต่ผมเห็นรูปแบบการเล่นฟุตบอลแบบนี้แล้วรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูกเพราะ บางจังหวะที่สาวไทยลงไปนอนกองกับพื้น ในใจผมคิดว่าถ้าเป็นบอลชายปานนี้ คงนอนแช่ยาวรอให้เพื่อนเตะบอลออกให้ แต่สาวไทยกับค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นมา แล้วเล่นต่อ ทั้งทีมสาวไทยและเวียดนาม เกมไม่ค่อยสะดุดลื่นไหลดี
2. การเข้าไป ต่อว่า กดดันกรรมการแทบไม่มีเลย นักฟุตบอลหญิงทั้งสองทีมให้การยอมรับคำตัดสินจากกรรมการ จะมีแค่เพียงเสียงโห่ของกองเชียร์บ้าง อาจเป็นเพราะสปีดบอลหญิงที่ช้ากว่าบอลชายจึงทำให้กรรมการสามารถมองเกมได้ง่ายขึ้น ซึ่งสำหรับผมเองเริ่มชอบการเล่นบอลหญิงเสียแล้ว ผมว่ามันเคลียร์ดีและไม่มีแทคติกมากเท่าบอลชาย แต่ก็คิดว่าถ้าไปเจอทีมบอลหญิงระดับโลกสปีดบอลคงเร็วและร้อนแรงกว่านี้
สรุป สิ่งที่ผมเห็นในฟุตบอลหญิงไทย ไม่มีมารยาฟุตบอล(ตั้งใจเล่นในเกมอย่างดีมาก) และมีมารยาทในการแข่งขันอย่างน่านับถือ
ขอบคุณทีมฟุตบอลสาวไทยที่ทำให้ความฝันผมได้เป็นจริง ถึงจะไม่ใช่ทีมชายก็ไม่เป็นไร แต่พวกคุณได้ทำให้คนไทยที่ติดตามพวกคุณมาวันนี้มีความสุขมากๆ จนผมอยากออกไปขับรถมอเตอร์ไซค์แล้วบีบแตรโบกธงชาติไปทั่วเมือง(ที่ผมอยู่) เพื่อแสดงความยินดีกับทีมชาติไทยได้ไปบอลโลกจริงๆแล้วเสียที แต่ก็กลัวว่าจะกลายเรื่องการเมืองไป เลยต้องหักห้ามใจไว้ก่อน ขอบคุณจริงๆครับ
คุณเห็นอะไรในฟุตบอลหญิงไทยในตอนนี้
ไม่ผิดหวังจริงๆ สำหรับสาวไทยที่ทำได้สำเร็จตามเป้า ผลการแข่งขันออกมาเหมาะสมมาก ซึ่งสิ่งที่ผมเห็นในฟุตบอลหญิงไทยในนัดที่เจอกับเวียดนาม เมื่อเปรียบเทียบกับฟุตบอลชาย คือ
1. ทีมหญิงทั้งสองทีมมีน้อยครั้งที่จะแกล้งเจ็บ อาจเป็นได้ว่าฟุตบอลหญิงแรงปะทะน้อยกว่าฟุตบอลชายก็เป็นไปได้ แต่ผมเห็นรูปแบบการเล่นฟุตบอลแบบนี้แล้วรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูกเพราะ บางจังหวะที่สาวไทยลงไปนอนกองกับพื้น ในใจผมคิดว่าถ้าเป็นบอลชายปานนี้ คงนอนแช่ยาวรอให้เพื่อนเตะบอลออกให้ แต่สาวไทยกับค่อยๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นมา แล้วเล่นต่อ ทั้งทีมสาวไทยและเวียดนาม เกมไม่ค่อยสะดุดลื่นไหลดี
2. การเข้าไป ต่อว่า กดดันกรรมการแทบไม่มีเลย นักฟุตบอลหญิงทั้งสองทีมให้การยอมรับคำตัดสินจากกรรมการ จะมีแค่เพียงเสียงโห่ของกองเชียร์บ้าง อาจเป็นเพราะสปีดบอลหญิงที่ช้ากว่าบอลชายจึงทำให้กรรมการสามารถมองเกมได้ง่ายขึ้น ซึ่งสำหรับผมเองเริ่มชอบการเล่นบอลหญิงเสียแล้ว ผมว่ามันเคลียร์ดีและไม่มีแทคติกมากเท่าบอลชาย แต่ก็คิดว่าถ้าไปเจอทีมบอลหญิงระดับโลกสปีดบอลคงเร็วและร้อนแรงกว่านี้
สรุป สิ่งที่ผมเห็นในฟุตบอลหญิงไทย ไม่มีมารยาฟุตบอล(ตั้งใจเล่นในเกมอย่างดีมาก) และมีมารยาทในการแข่งขันอย่างน่านับถือ
ขอบคุณทีมฟุตบอลสาวไทยที่ทำให้ความฝันผมได้เป็นจริง ถึงจะไม่ใช่ทีมชายก็ไม่เป็นไร แต่พวกคุณได้ทำให้คนไทยที่ติดตามพวกคุณมาวันนี้มีความสุขมากๆ จนผมอยากออกไปขับรถมอเตอร์ไซค์แล้วบีบแตรโบกธงชาติไปทั่วเมือง(ที่ผมอยู่) เพื่อแสดงความยินดีกับทีมชาติไทยได้ไปบอลโลกจริงๆแล้วเสียที แต่ก็กลัวว่าจะกลายเรื่องการเมืองไป เลยต้องหักห้ามใจไว้ก่อน ขอบคุณจริงๆครับ