ประเด็นคือ 2-3 วันก่อนผมเบื่อๆไปดูหนังเดินเที่ยวที่เซนทรัลพระราม 2 (ไปมันคนเดียวนี่แหละ) แต่มีเป้าหมายในการช็อบอยู่บ้าง คือเป้และนาฬิกาข้อมือ ว่าแล้วผมก็ไปเดินดูเป้ของยี่ห้อดังแนวเซิร์ฟอยู่ยี่ห้อนึงคือสถานการณ์แบบว่า ตอนเข้าไปดูในช็อป ช่วงนั้นมันไม่มีลูกค้าคนอื่นดูอยู่เลย จะมีก็แต่พนักงานขายที่ตั้งหน้าตั้งตาเตรียมพร้อมต้อนรับลูกค้าอย่างเต็มที่
(เหมือนเตรียมพร้อมจู่โจมลูกค้าที่เข้ามาทุกเมื่อ คุณคงนึกภาพออก)
ผมก็ไม่รอช้า เดินปรี่เข้าไปดูเลยฮะ จากนั้นก็มีที่เข้าตาอยู่ 2-3 ใบ มีอยู่ใบนึงอยู่สูงก็เลยให้พี่เขาช่วยหยิบลงมาให้ดูหน่อย
พอดูได้สัก 5-10 นาที มันก็สวยนะแต่แบบมันยังไม่สุดอะ 555+ พอผมตัดสินแล้วว่ายังไม่เอาดีกว่า ก็เลยตอบไปว่า
"งั้นเดี๋ยวขอดูก่อนแล้วกันครับ" พี่พนักงานขายเค้าก็พยักหน้านะ ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร
แต่ผมแค่อยากรู้ว่าเวลา พวกคุณปฏิเสธ ใช้คำพูดว่าอย่างไรกันบ้างครับ ที่มันพูดแล้วไม่น่าเกลียด (หรือว่าผมแคร์พนักงานขายมากไป)
ปล.อาจไม่ต้องในห้างก็ได้นะครับ
เวลาเลือกซื้อของ ช็อปปิ้ง ถ้าดูแล้วยังไม่อยากซื้อ ปฏิเสธอย่างไรกันบ้างครับ
(เหมือนเตรียมพร้อมจู่โจมลูกค้าที่เข้ามาทุกเมื่อ คุณคงนึกภาพออก)
ผมก็ไม่รอช้า เดินปรี่เข้าไปดูเลยฮะ จากนั้นก็มีที่เข้าตาอยู่ 2-3 ใบ มีอยู่ใบนึงอยู่สูงก็เลยให้พี่เขาช่วยหยิบลงมาให้ดูหน่อย
พอดูได้สัก 5-10 นาที มันก็สวยนะแต่แบบมันยังไม่สุดอะ 555+ พอผมตัดสินแล้วว่ายังไม่เอาดีกว่า ก็เลยตอบไปว่า
"งั้นเดี๋ยวขอดูก่อนแล้วกันครับ" พี่พนักงานขายเค้าก็พยักหน้านะ ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร
แต่ผมแค่อยากรู้ว่าเวลา พวกคุณปฏิเสธ ใช้คำพูดว่าอย่างไรกันบ้างครับ ที่มันพูดแล้วไม่น่าเกลียด (หรือว่าผมแคร์พนักงานขายมากไป)
ปล.อาจไม่ต้องในห้างก็ได้นะครับ