สวัสดีครับวันนี้ผมเจอเหตุการณ์ๆหนึ่งอยากจะมาเล่าให้พี่ๆฟังครับ
ส่วนพี่ๆคนไหนมีเหตุการณ์ที่คล้ายๆกับผม รบกวนช่วยแชร์หน่อยนะครับ
ผมอยากอ่านเรื่องราวของพี่ๆอ่ะครับ
ต้องขอโทษด้วยที่ผมยืมล็อกอินเพื่อนมาเล่านะครับ
วันนี้ผมมีโอกาศได้กลับไปเยี่ยมโรงเรียนเก่าของผม เหตุการณ์ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
แต่พอตอนจะกลับผมดันเจอ แฟนเก่า ซึ่งเธอก็เรียนที่เดียวกันห้องเดียวกันกับผมตอนที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เธอดันมาเยี่ยมโรงเรียนในวันเดียวกับผมโดยที่ไม่ได้นัดหมายเลย ฮ่าฮ่า
พอสบตากันปุ๊ป ผมนึกถึงเพลงนี้เลยครับ

แล้วผมก็เค้าไปทักเธอก็คุยกัน ถามสารทุกข์สุขดิบกัน ตามประสาคนไม่ได้เจอกันนาน
แต่ที่ไม่ปกติคือ

ของผมนี่แหละครับ รู้สึกดีใจมากๆ อย่างบอกไม่ถูก รู้สึกนู้นรู้สึกนี่เยอะแยะไปหมด
แต่ก็ได้แต่เก็บเอาไว้ข้างในครับ ไม่กล้าบอกเธอ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เพราะ ผมเขิน ฮ่าฮ่า
แต่เท่าที่ผมสักเกตุเธอตอนเรานั่งคุยกัน ก็มียิ้มๆให้กัน สบตากันบ้างเล็กน้อย
ผมก็รู้สึกว่าเธอดีใจเหมือนกันที่เจอผม แต่เธอก็ไม่แสดงอาการอะไรออกมาเหมือนกัน
ประโยคสุดท้ายที่ผมบอกกับเธอก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้าน คือ "ขอโอกาศอีกสักครั้งได้ไหม" เธอก็ทำหน้ายิ้มๆ
แล้วก็เดินจากไป.
ระหว่างกำลังกลับบ้านตอนอยู่บนรถเมล์
ผมนั่งริมหน้าต่าง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วเปิดเพลง ขอ ของวง LOMOSONIC
อยากจะบอกว่า ได้ฟิวตอนอยู่ที่โรงเรียนมากมากกกกกกกกกกก
แค่นี้แหละครับที่อยากจะเล่า
ถึงมันจะดูเหมือนธรรมดาๆ แต่สำหรับผม มันมีความสุขมากครับที่ได้เจอเธออีกครั้ง
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ
ใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ แชร์ประสบการณ์หน่อยครับบบ
ส่วนพี่ๆคนไหนมีเหตุการณ์ที่คล้ายๆกับผม รบกวนช่วยแชร์หน่อยนะครับ
ผมอยากอ่านเรื่องราวของพี่ๆอ่ะครับ
ต้องขอโทษด้วยที่ผมยืมล็อกอินเพื่อนมาเล่านะครับ
วันนี้ผมมีโอกาศได้กลับไปเยี่ยมโรงเรียนเก่าของผม เหตุการณ์ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
แต่พอตอนจะกลับผมดันเจอ แฟนเก่า ซึ่งเธอก็เรียนที่เดียวกันห้องเดียวกันกับผมตอนที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
พอสบตากันปุ๊ป ผมนึกถึงเพลงนี้เลยครับ
แล้วผมก็เค้าไปทักเธอก็คุยกัน ถามสารทุกข์สุขดิบกัน ตามประสาคนไม่ได้เจอกันนาน
แต่ที่ไม่ปกติคือ
แต่ก็ได้แต่เก็บเอาไว้ข้างในครับ ไม่กล้าบอกเธอ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
แต่เท่าที่ผมสักเกตุเธอตอนเรานั่งคุยกัน ก็มียิ้มๆให้กัน สบตากันบ้างเล็กน้อย
ผมก็รู้สึกว่าเธอดีใจเหมือนกันที่เจอผม แต่เธอก็ไม่แสดงอาการอะไรออกมาเหมือนกัน
ประโยคสุดท้ายที่ผมบอกกับเธอก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้าน คือ "ขอโอกาศอีกสักครั้งได้ไหม" เธอก็ทำหน้ายิ้มๆ
แล้วก็เดินจากไป.
ระหว่างกำลังกลับบ้านตอนอยู่บนรถเมล์
ผมนั่งริมหน้าต่าง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วเปิดเพลง ขอ ของวง LOMOSONIC
อยากจะบอกว่า ได้ฟิวตอนอยู่ที่โรงเรียนมากมากกกกกกกกกกก
แค่นี้แหละครับที่อยากจะเล่า
ถึงมันจะดูเหมือนธรรมดาๆ แต่สำหรับผม มันมีความสุขมากครับที่ได้เจอเธออีกครั้ง
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ