สงสารวดีจับใจ น้ำตาไหลเลย

แกเอ๊ยยย! เลิกงานเย็นวันศุกร์ทั้งที ร่างกายมนุษย์เงินเดือนอย่างเรามันก็โหยหาสตรีทฟู้ดแซ่บๆ หวังจะเดินตลาดนัดแถวบ้านหาของอร่อยกระแทกปากให้ใจฟูสักหน่อย แต่พอไปถึงปุ๊บ... โอ้โห นึกว่าป่าช้า! คนหายไปไหนกั

นี่ใช่ไหม ความรักและความห่วงใยที่โกโบริมีให้อังซัง ทำไมอังซังต้องตอบแทนด้วยความเจ็บและน้ำตาให้โกโบริทุกครั้งไป เห็นรูปนี้แล้วน้ำตามันเอ่อ สงสารโกโบริจับใจ ต้องเสียน้ำตาเท่าไร ต้องรักต้องรอแค่ไหน...

ตอนจบของความเจ็บ ฉันเก็บสมุดโน๊ตเล็กๆใส่กระเป๋าเพราะต้องไปแล้ว ก้มมองลีลาวดีตรงหน้าที่ร่วงหล่นพื้นเพราะฝนโปรยตั้งแต่เมื่อคืน ข้อความบนสมุดท่อนสุดท้าย...เขียนว่า.... อย่ายัดเยียดอะไร...ให้กับใครที่

     ความโลภของผู้นำและผู้มีอำนาจบนโลกใบนี้ พวกเขาต้องการเข้าไปครอบครองทุกสิ่ง ถึงแม้หลายสิ่งเหล่านั้นมิใช่ของตน ความสำนึกชั่วดีไม่มี ชะตากรรมตกมาสู่ประชาชนโดยถ้วนหน้า สูญสิ้นทุกอย่างแ