บทเรียนที่ยิ่งใหญ่ทำไให้ไปสอบ GAT รอบสองไม่ไหว

เมิ่อคืนก่อนสอบ Gat เราก็อ่านหนังสือไปตามปกติจนเลยเถิดไปถึง ตี1 ก็ไม่ได้เอะใจอะไรเพราะก็เป็นเวลาปกติที่นอนในบางครั้งเราก็นอนตี 3-4 แต่ฟ้าก็เล่นตลกกับเราจนได้เมื่อเช้าวันนี้ตอน 7 โทงเราตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกเวียนหัว เหมือนโลกทั้งใบมันหมุนได้บ้านที่ๆเคยอยู่ก็บิดเบี้ยวเบนไปมา ในใจตอนนั้นคิดแล้วว่า " กูตายแน่ " ก็ได้แต่พยามพาตัวเองเข้าห้องน้ำอาบน้ำไปแต่แล้ว บ้านก็ยังไม่หยุดหมุนเสียทีเราพยาม ฝืนเพื่อที่จะไปสอบให้ได้แต่แล้ว พลังงานทุกอย่างที่อยูในท้องก็ได้สำรอกออกมาเรา อวก ! แบบ จนน้ำย่อยสีเหลืองๆออกมาเวียนหัวมากๆ จนน้องเอายามาให้แล้วเราก็กิน ไป 1 เม็ดจากนั้นก็ค่อยๆปล่อยตัวนอนลง แต่แล้วยิ่งนอนก็ยิ่งคลื่นไส้ ลุกมาอวก อีก จนร่างกายไม่ไหว บอกให้เราพักเพลียเหลือเกินจนหลับไป เข็มนาฬิกาก็ยังคงทำงานและเดินต่อไปตามหน้าที่ของมันนจากนาทีมาเป็นชั่วโมง สักพักเราก็ค่อยๆลืมตามองนาฬิกา แบบ เบลอๆ เห็นแล้วว่าเวลาค่อยๆผ่านไปขณะนี้ 8 โมงครึ่งแล้วในใจคิดว่าทุกคนคงกำลังเริ่มสอบกันแล้วถ้าเราไปตอนนี้ก็ยังพอทันให้เราเข้าสอบ ใจ น่ะมันไหวอยู่แล้วแต่ร่างกายมันบอกให้พอ พอเถอะแล้วก็หลับไปนานนนนนนนนนนนน จนเพิ่งรู้สึกตัวตื่น อาการของเราตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่ในใจอีกและว่า ถ้าคะแนนรอบ 2 ออกมาได้น้อยกว่าตอนแรกจะไม่เสียใจเท่าไม่ได้สอบเลย เราเลยอยากบอกให้ทุกคน " ดูแลสุขภาพกันเถอะ" แบบ แต่ก่อนก้ไม่เคยใส่ใจกับคำๆนี้แต่ตอนนี้เราพยามดูแลสุขภาพมันจริงๆ อาจพลาดโอกาสครั้งนี้แต่ชีวิตต้องสู้ต่อไป เราเป็นเด็กรอแอดนะ ตอนนี้ไม่ห่วงสิ่งใดแล้ว อะไร จะเกิดก็สู้โว๊ย แล้วชีวิตเราจะเป้นอย่างไร เดี๋ยวจะมาเล่าให้ฟังนะ
ย้ำ!!!!!!!!!......... อย่าใช้ชีวิตอย่างประมาททำทุกอย่างให้เต็มที่เพราะไม่รู้หรอกว่าพรุ่งนี้เราตื่นมาจะยังคงหายใจต่อไปได้หรือเปล่าหรือต้องตื่นมาแต่จิตใจแต่ร่างกายนั้นแตกสลายไปแล้ว มหาลัยไม่ได้เป็นตัวชี้วัดทุกอย่างของชีวิต เราขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆรอแอดทุกคนสู้ต่อไปเราพยายามเครียดให้น้อยลง และหันมาดูแลตัวเอง และพยายามเช็คว่าพอมีที่ไหนที่คะแนนเราโอเค และเราเรียนมันไหวจริงๆ เราก็จะเรียน