เรารู้จักกันผ่าน internet ประมาณเดือนกว่า ๆ ได้แล้ว เรารู้สึกหวันไหวกับเขาขึ้นทุกวัน ๆ
มันเริ่มต้นจาก ...
เราแอดสไกป์ คุยกันแล้วเปิดกล้องคุยกัน หน้าตา, การพูดของเราสอดคล้องกันมาก
จนเมื่อต้นมีนา เป็นวันเกิดของเขา ซึ่ง เข้าขอเจอเราในวันถัดมา
// แน่นอนว่า เขาเป็นคนลึกลับใช่ย่อย เรามี email(Skype) และ Line ID เท่านั้น เราไม่มีเบอร์ของกันและกันด้วยซ้ำ
// ตอนแรกเข้าไม่พูดความจริง แม้กระทั้งชื่อของเขา ซึงเราก็เข้าใจใด้ว่า คนเราคงไม่อยากเผยตัวตนขนาดนั้น ให้คนที่เราไม่รู้จักดี รู้
ตอนที่เราเจอกัน วันนั้นเรา happy กันมาก และเหมือนเราก็จะคุยกันมากขึ้นไปอีก และมีการเจอกัน เรื่อย ๆ ถัดมา
จนเรารู้สึกหวันไหว สุด ๆ เขาเองก็ชัดเจนในการแสดงออก เช่นเขามักกอดเราแล้วลูบหัวเราไปมาทุกครั้ง
สิ่งที่เรารู้มีเพียง
1. เขามีฐานะและหน้าตาทางสังคมพอสมควร (อาจเป็นเหตุผลที่เขาไม่อยากพูดชื่อจริง ๆ ในตอนแรก)(รู้จากคอนแทก การช่วยเหลือต่าง ๆ ที่เขาช่วยเรา)(และรถที่ขับ)
2. เขามีแฟนแล้ว
3. ทำงานแถวไหน และเกี่ยวกับอะไร(แต่ไม่รู้ว่าอะไร)(เขาไม่ยินดีบอกเองแค่บอกกลาย ๆ เท่านั้น)
เขามักบอกเราว่าอยากไปไหนนะ เค้าคงเสียใจมากถ้าเราหายไป เราเป็นคนเดียวที่เค้าคุยด้วยแล้วสบายใจที่สุด
และเมื่อกี้ นี้เอง เขาได้บอกว่า เราคือสิ่งมหศจรรห์มากสำหรับเขา อย่าหายไปไหน นะ
หลัง ๆ เราคุยกันทุกวันเลย เรายังแอบแซวว่า ว่างงานมากหรือยังไง
เราเองหวันไหนมาก ๆ ทั้ง ๆ ที่เรารู้ว่า มันคงเป็นไปได้ยาก
สิ่งที่เราควรคำคือ
1. เดินจากไป มันควจจะจบนานแล้ว
หรือ
2. บอกตรง ๆ ว่าเรารู้สึกอย่างไร แล้วให้มันเป็นไปของมันเอง ต่อ
แต่บอกตามตรงว่าเราเองไม่อยากเสียเขาไปเหมือนกันโดยเฉพาะถ้าเราบอกออกไป อาจจะ สู้หน้ากันไม่ได้ทั้งคู่หรือเปล่า แต่ในตอนนี้ สถานะเราเหมือนกิ๊กกันยังไงไม่รู้
เราควจทำยังไงดีคะ . . . เราคิดแต่ต้นแล้วว่าเขาจะเป็นเพื่อน ซึ้งลับ ๆ (แบบที่เขาต้องการ) แล้วเราจะไม่ล้ำเส้นอะไรทั้งนั้น
แต่ถ้าเราพูดออกไป มันคงต้องมีอะไรเปลี่ยนไปแน่ ๆ
เห้อ . . . เราชอบเขา แบบ งง ๆ จริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย
เคยรู้สึกชอบ...คนที่เราไม่รู้จักไหมคะ
มันเริ่มต้นจาก ...
เราแอดสไกป์ คุยกันแล้วเปิดกล้องคุยกัน หน้าตา, การพูดของเราสอดคล้องกันมาก
จนเมื่อต้นมีนา เป็นวันเกิดของเขา ซึ่ง เข้าขอเจอเราในวันถัดมา
// แน่นอนว่า เขาเป็นคนลึกลับใช่ย่อย เรามี email(Skype) และ Line ID เท่านั้น เราไม่มีเบอร์ของกันและกันด้วยซ้ำ
// ตอนแรกเข้าไม่พูดความจริง แม้กระทั้งชื่อของเขา ซึงเราก็เข้าใจใด้ว่า คนเราคงไม่อยากเผยตัวตนขนาดนั้น ให้คนที่เราไม่รู้จักดี รู้
ตอนที่เราเจอกัน วันนั้นเรา happy กันมาก และเหมือนเราก็จะคุยกันมากขึ้นไปอีก และมีการเจอกัน เรื่อย ๆ ถัดมา
จนเรารู้สึกหวันไหว สุด ๆ เขาเองก็ชัดเจนในการแสดงออก เช่นเขามักกอดเราแล้วลูบหัวเราไปมาทุกครั้ง
สิ่งที่เรารู้มีเพียง
1. เขามีฐานะและหน้าตาทางสังคมพอสมควร (อาจเป็นเหตุผลที่เขาไม่อยากพูดชื่อจริง ๆ ในตอนแรก)(รู้จากคอนแทก การช่วยเหลือต่าง ๆ ที่เขาช่วยเรา)(และรถที่ขับ)
2. เขามีแฟนแล้ว
3. ทำงานแถวไหน และเกี่ยวกับอะไร(แต่ไม่รู้ว่าอะไร)(เขาไม่ยินดีบอกเองแค่บอกกลาย ๆ เท่านั้น)
เขามักบอกเราว่าอยากไปไหนนะ เค้าคงเสียใจมากถ้าเราหายไป เราเป็นคนเดียวที่เค้าคุยด้วยแล้วสบายใจที่สุด
และเมื่อกี้ นี้เอง เขาได้บอกว่า เราคือสิ่งมหศจรรห์มากสำหรับเขา อย่าหายไปไหน นะ
หลัง ๆ เราคุยกันทุกวันเลย เรายังแอบแซวว่า ว่างงานมากหรือยังไง
เราเองหวันไหนมาก ๆ ทั้ง ๆ ที่เรารู้ว่า มันคงเป็นไปได้ยาก
สิ่งที่เราควรคำคือ
1. เดินจากไป มันควจจะจบนานแล้ว
หรือ
2. บอกตรง ๆ ว่าเรารู้สึกอย่างไร แล้วให้มันเป็นไปของมันเอง ต่อ
แต่บอกตามตรงว่าเราเองไม่อยากเสียเขาไปเหมือนกันโดยเฉพาะถ้าเราบอกออกไป อาจจะ สู้หน้ากันไม่ได้ทั้งคู่หรือเปล่า แต่ในตอนนี้ สถานะเราเหมือนกิ๊กกันยังไงไม่รู้
เราควจทำยังไงดีคะ . . . เราคิดแต่ต้นแล้วว่าเขาจะเป็นเพื่อน ซึ้งลับ ๆ (แบบที่เขาต้องการ) แล้วเราจะไม่ล้ำเส้นอะไรทั้งนั้น
แต่ถ้าเราพูดออกไป มันคงต้องมีอะไรเปลี่ยนไปแน่ ๆ
เห้อ . . . เราชอบเขา แบบ งง ๆ จริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย