วันนี้นั่งเล่นเฟสบุ๊คแล้วเห็นเพื่อนแชร์เรื่อง เด็กดมกาวตรงสะพานแถวๆชิดลม-คลองแสนแสบ
ผู้หญิงที่เขียนเรื่องโทรหาตำรวจเป็นเวลาหกเดือน เดือนละครั้ง เพื่อให้ตำรวจทำอะไรซักอย่าง เนื่องจากมีคนโดนไถ่เงินแะลข่มขืนจำนวนมาก
ไม่ปลอดภัยสำหรับผู้หญิง รวมถึงผู้ชายที่เดินผ่านไปผ่านมาแถวนั้น เธอเล่าว่าตำรวจไม่ทำอะไร เหมือนเอาหูไปนาเอาตาไปไร่
ทั้งๆที่ชาวบ้าน และผู้คนแถวนั้นรเห็นกันอยู่ทุกวันว่ามันน่ากลัวแค่ไหน เราเลยคิดๆดูว่าเราเองก็เคยโทรหาตำรวจเหมือนกัน และสิ่งที่ได้
ก็คือความว่างเปล่าจากตำรวจเช่นเดียวกัน เลยอยากจะแชร์ให้เพื่อนฟังค่ะ เมื่อประมาณเดือนก่อน เราขับรถอยู่แถวบ้าน (ประชาอุทิศ) ค่ะ
ใครอยู่แถวนี้จะรู้ว่ารถติดขนาดไหน ทั้งรถกระป๋อง รถเลี้ยวเข้าออกซอย รถจอดซ้าย ทั้งๆที่ถนนมีแค่สองเลน เที่ยงคืนยังติดเลยค่ะ เซ็งมาก
เราเลยโทรหาตำรวจให้เค้ามาจัดการรถที่ชอบจอดข้างทางทั้งๆที่ห้ามจอด ยิ่งตรงร้านอาหารนี่ติดมากๆ (ไม่อยากบอกว่าร้านอะไร)
โทรไปประมาณ 3 รอบ กว่าจะมีคนรับ และตำรวจก็พูดแค่ครับๆๆ เดี๋ยวจัดการให้ แต่หลายวันผ่านไป เราก็ยังไม่เห็นสัญญาญอะไรที่มันดีขึ้น
จนเราปลงแล้ว จนวันนี้ค่ะ เห็นเรื่องตำรวจไม่ทำอะไรกับเรื่องเด็กดมกาว เรายิ่งสะเทือนใจ และสมเพชตำรวจมากๆ ไม่รู้เค้าทำอะไรกันอยู่
( ขอโทษตำรวจดีๆนะคะ) วันนี้เราเลยลองโทรไปหาตำรวจอีกรอบ จะแจ้งเรื่องถนนที่เชื่อมใต้ทางด่วน ประชาอุทิศ-พระรามสอง ปากทางมันมี
รูขนาดใหญ่อยู่ค่ะ เหมือนถนนมันพังลงไป น่ากลัวมาก วันนี้เราขับผ่านมา โทรไปก็นั่งดูเวลาระหว่างขับรถ 10 นาทีก็แล้ว ก็ยังไม่มีใครรับสายค่ะ
เราก็คิดๆว่า เออเนอะ ถ้าเรากำลังจะโดนข่มขืน เราคงเสร็จพวกคนร้ายไปแล้วค่ะ กว่าตำรวจจะรับสาย กว่าจะมาช่วยเรา เราคงตายไปแล้ว
เรากลับมาตั้งคำถามว่าทำไมนะ นี่มันคือเบอร์สายด่วนไม่ใช่หรือไง หรือเราโทรหลังห้าโมงเย็น ตำรวจออกเวรไปแล้ว เหมือนพนักงานออฟฟิศหรอ
ไม่เข้าใจว่าตำรวจผู้ซึ่งควรมีหน้าที่ดูแล ปกป้องประชาชนให้พ้นจากเรื่องร้าย เค้าหายไปไหนกันหมด หรือเอาแต่ตั้งด่าน ดักจับมอไซด์ไม่สวมหมวกกันน็อค
กันอยู่ เดี๋ยวนี้เกิดเหตุอะไรประชาชนจะพึ่งใครได้ค่ะ คุณสรยุทธรึไง ไม่เข้าใจจริงๆ
ปล ไม่รู้จะแท็กห้องอะไรเหมือนกันค่ะ ขอโทษนะคะ แหะๆ
ตำรวจไทยทำอะไรกันอยู่
ผู้หญิงที่เขียนเรื่องโทรหาตำรวจเป็นเวลาหกเดือน เดือนละครั้ง เพื่อให้ตำรวจทำอะไรซักอย่าง เนื่องจากมีคนโดนไถ่เงินแะลข่มขืนจำนวนมาก
ไม่ปลอดภัยสำหรับผู้หญิง รวมถึงผู้ชายที่เดินผ่านไปผ่านมาแถวนั้น เธอเล่าว่าตำรวจไม่ทำอะไร เหมือนเอาหูไปนาเอาตาไปไร่
ทั้งๆที่ชาวบ้าน และผู้คนแถวนั้นรเห็นกันอยู่ทุกวันว่ามันน่ากลัวแค่ไหน เราเลยคิดๆดูว่าเราเองก็เคยโทรหาตำรวจเหมือนกัน และสิ่งที่ได้
ก็คือความว่างเปล่าจากตำรวจเช่นเดียวกัน เลยอยากจะแชร์ให้เพื่อนฟังค่ะ เมื่อประมาณเดือนก่อน เราขับรถอยู่แถวบ้าน (ประชาอุทิศ) ค่ะ
ใครอยู่แถวนี้จะรู้ว่ารถติดขนาดไหน ทั้งรถกระป๋อง รถเลี้ยวเข้าออกซอย รถจอดซ้าย ทั้งๆที่ถนนมีแค่สองเลน เที่ยงคืนยังติดเลยค่ะ เซ็งมาก
เราเลยโทรหาตำรวจให้เค้ามาจัดการรถที่ชอบจอดข้างทางทั้งๆที่ห้ามจอด ยิ่งตรงร้านอาหารนี่ติดมากๆ (ไม่อยากบอกว่าร้านอะไร)
โทรไปประมาณ 3 รอบ กว่าจะมีคนรับ และตำรวจก็พูดแค่ครับๆๆ เดี๋ยวจัดการให้ แต่หลายวันผ่านไป เราก็ยังไม่เห็นสัญญาญอะไรที่มันดีขึ้น
จนเราปลงแล้ว จนวันนี้ค่ะ เห็นเรื่องตำรวจไม่ทำอะไรกับเรื่องเด็กดมกาว เรายิ่งสะเทือนใจ และสมเพชตำรวจมากๆ ไม่รู้เค้าทำอะไรกันอยู่
( ขอโทษตำรวจดีๆนะคะ) วันนี้เราเลยลองโทรไปหาตำรวจอีกรอบ จะแจ้งเรื่องถนนที่เชื่อมใต้ทางด่วน ประชาอุทิศ-พระรามสอง ปากทางมันมี
รูขนาดใหญ่อยู่ค่ะ เหมือนถนนมันพังลงไป น่ากลัวมาก วันนี้เราขับผ่านมา โทรไปก็นั่งดูเวลาระหว่างขับรถ 10 นาทีก็แล้ว ก็ยังไม่มีใครรับสายค่ะ
เราก็คิดๆว่า เออเนอะ ถ้าเรากำลังจะโดนข่มขืน เราคงเสร็จพวกคนร้ายไปแล้วค่ะ กว่าตำรวจจะรับสาย กว่าจะมาช่วยเรา เราคงตายไปแล้ว
เรากลับมาตั้งคำถามว่าทำไมนะ นี่มันคือเบอร์สายด่วนไม่ใช่หรือไง หรือเราโทรหลังห้าโมงเย็น ตำรวจออกเวรไปแล้ว เหมือนพนักงานออฟฟิศหรอ
ไม่เข้าใจว่าตำรวจผู้ซึ่งควรมีหน้าที่ดูแล ปกป้องประชาชนให้พ้นจากเรื่องร้าย เค้าหายไปไหนกันหมด หรือเอาแต่ตั้งด่าน ดักจับมอไซด์ไม่สวมหมวกกันน็อค
กันอยู่ เดี๋ยวนี้เกิดเหตุอะไรประชาชนจะพึ่งใครได้ค่ะ คุณสรยุทธรึไง ไม่เข้าใจจริงๆ
ปล ไม่รู้จะแท็กห้องอะไรเหมือนกันค่ะ ขอโทษนะคะ แหะๆ