นี่เป็นกระทู้ที่2ของจขกท.นะคะ ขออภัยหากแท็กผิดค่ะ
จขกท.เป็นคนต่างจังหวัดที่มาทำงานที่กทม.เหมือนอีกหลายๆคนในกทม.นี่นะคะ และมักจะประสบปัญหาทุกครั้งในการเดินทางด้วยรถประจำทางเวลากลับตจว. โดยเฉพาะช่วงเทศกาลและวันหยุดยาวต่างๆที่มีคนเดินทางจำนวนมาก
เกริ่นมานานแล้วขอเข้าเรื่องเลยนะคะ จขกท.มีบ้านอยู่อำเภอหนึ่งในจ.ร้อยเอ็ดค่ะ เวลาเดินทางกลับช่วงปกติมักไม่ค่อยประสบปัญหา แต่พอเดินทางช่วงเทศกาล สิ่งแรกที่ถูกเอาเปรียบก็คือ
ค่าตั๋วที่แพงเกินจริง...ปกติค่าตั๋วโดยสารกลับบ้านจขกท.จะอยูที่ประมาณ400บาท ราคาบวกลบไม่เกิน10บาท แต่ถ้าช่วงเทศกาลบริษัทรถจะขายตั๋วในราคา500บาทถ้วน แพงขึ้นประมาณ100แต่ตั๋วที่ได้กลับเอาไปแลกอะไรไม่ได้เลย โดยปกติแล้วตั๋วที่ออกให้จะมีคูปองอาหารและสามารถสะสมคูปองอาหาร5ใบไว้แลกตั๋วเดินทางได้ฟรี1ครั้ง ซึ่งจขกท.ก็มักจะสะสมอยู่เสมอมา แต่ตั๋วที่ซื้อในราคาที่แพงกว่าจริง100บาทกลับไม่มีแม้แต่คูปองอาหารให้ เมื่อถึงจุดพักรถผดส.ก็ต้องซื้อกินเอง รวมทั้งจุดพักรถที่ว่านั้นก็เป็นจุดที่เนรมิตขึ้นมาใหม่ ซึ่งสภาพจุดจอดก็ไม่ชวนให้อยากทานอาหารเลยค่ะ เพราะราคาอาหารทั้งแพงทั้งสถานที่สกปรก ไม่ได้เข้าไปจอดจุดจอดปกติของบริษัทนะคะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
ต่อมาเป็นเรื่องของรถค่ะ...รถที่บริษัทนำมาใช้มักจะเป็นรถเสริม รถเสริมที่ว่านี้คือรถที่ทางบริษัท(น่าจะ)เช่าจากบริษัททัวร์อื่นๆมาวิ่งรับลูกค้าเพิ่มขึ้น รถพวกนี้จะไม่มีป้ายบอกว่ารถวิ่งเส้นทางจากไหนถึงไหน (เป็นรถที่มีลวดลายต่างๆเหมือนรถโป๊งชึ่งนั่นแหละค่ะ) ซึ่งรถเสริมนี่แหละค่ะตัวอันตรายเลย ปกติรถที่เรานั่งจะมีดีสุดแค่ป.1 บริษัทนี้ไม่มีVIPค่ะ แต่รถที่เอามาเสริมเนี่ย ป.2ชัดๆเลยค่ะ ที่นั่งก็แคบ รถเก่า ดูไม่น่าไว้วางใจ สงกรานต์ปีที่แล้วเรานั่งกลับจากบ้านมากทม. เจอรถเสริมแอร์ไม่เย็น คำว่าไม่เย็นนี่คือนั่งร้อนเหงื่อแตกเลยนะคะ ทุกคนบนรถต้องหากระดาษมาพัดวีกันทั่วหน้า เราต้องพยายามทำใจให้เย็น หายใจให้น้อย เพราะอากาศมันน้อยมากๆ ตอนนั้นเราเข้าใจความรู้สึกของแรงงานต่างด้าวหนีเข้าเมืองที่ถูกขังอยู่หลังรถแบบไม่มีอากาศหายใจเลยค่ะว่ามันทรมาณอย่างไร ทุกคนบนรถบ่นกันขรมแต่ก็ไม่มีใครอยากลงกลางทาง เพราะรู้ว่าการหารถกลับช่วงเทศกาลมันยากมากกกกก เราก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าเราโชคดีแล้วที่รถเราไม่เสียระหว่างทางเหมือนรถอีกคัน จนผดส.ต้องลงมานั่งรอในป่าหญ้าข้างถนนกันทั้งคัน(ตอนนั้นรถถูกปล่อยออกมาพร้อมกันทีเดียว3คัน) ผดส.อีกส่วนที่น่าสงสารก็คือ พวกที่เราไม่รู้ว่าเขาซื้อตั๋วแบบไหนทำไมถึงได้ไปนั่งรวมกันในที่เก็บกระเป๋าสัมภาระใต้ท้องรถ ไม่ได้มีน้อยๆนะคะมีอยู่เป็นจำนวนมาก น่าสงสารกว่าเราอีกค่ะ
สุดท้ายคือเรื่องความปลอดภัยค่ะ...เราไม่รู้ว่ารถเสริมแบบนี้มันมีการตรวจเช็คสภาพรถให้ได้ตามมาตรฐานหรือเปล่า อีกทั้งมีประกันอุบัติเหตุหรือเปล่าก็ไม่รู้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาใครคือผู้รับผิดชอบชีวิตเรา ตอนซื้อตั๋วบริษัทไม่ได้บอกนะคะว่ารถที่เรานั่งจะเป็นรถเสริมหรือรถของบริษัทเอง ผดส.ก็ต้องมานั่งลุ้นกันเอง แย่มากๆเลยค่ะ
เราเคยนั่งรถประจำทางหลายเส้นทางหลายบริษัทนะคะ ทุกครั้งเราจะเลือกใช้บริษัทที่ไว้ใจได้จริงๆค่ะ แต่เวลากลับบ้านเราเองตอนเทศกาล ด้วยมาตรฐานรถ มาตรฐานการบริการ มาตรฐานความปลอดภัยมันแย่มากๆ เราจะกังวลกับทุกสิ่งและรู้สึกแย่กับการกลับบ้านมากๆ จนไม่อยากกลับบ้านตอนเทศกาลเลย
เราคิดว่าคงมีคนอีกมากที่ประสบปัญหาเดียวกับเรา เผื่อมีผู้หลักผู้ใหญ่ที่เกี่ยวข้องเข้ามาเห็น เราก็อยากให้ช่วยดูแลเรื่องความปลอดภัยและทุกข์สุขของผดส.ให้ดีกว่านี้ด้วยนะคะ
เพื่อนๆชาวพันทิปมีประสบการณ์แย่ๆกับรถโดยสารประจำทางอย่างไรสามารถมาแชร์กันได้นะคะ จะได้เตรียมรับมือกันได้ถูก
ส่วนสงกรานต์นี้จขกท.เดินทางกลับด้วยรถส่วนตัวค่ะ(รอดตัวไป)
แต่ต้องเดินทางกลับด้วยรถโดยสารอีกอยู่ดี(แย่เหมือนเดิม)
ใกล้วันหยุดยาวช่วงเทศกาลสงกรานต์แล้ว อยากมาแชร์ประสบการณ์แย่ๆกับการใช้บริการรถโดยสารประจำทางค่ะ
จขกท.เป็นคนต่างจังหวัดที่มาทำงานที่กทม.เหมือนอีกหลายๆคนในกทม.นี่นะคะ และมักจะประสบปัญหาทุกครั้งในการเดินทางด้วยรถประจำทางเวลากลับตจว. โดยเฉพาะช่วงเทศกาลและวันหยุดยาวต่างๆที่มีคนเดินทางจำนวนมาก
เกริ่นมานานแล้วขอเข้าเรื่องเลยนะคะ จขกท.มีบ้านอยู่อำเภอหนึ่งในจ.ร้อยเอ็ดค่ะ เวลาเดินทางกลับช่วงปกติมักไม่ค่อยประสบปัญหา แต่พอเดินทางช่วงเทศกาล สิ่งแรกที่ถูกเอาเปรียบก็คือ
ค่าตั๋วที่แพงเกินจริง...ปกติค่าตั๋วโดยสารกลับบ้านจขกท.จะอยูที่ประมาณ400บาท ราคาบวกลบไม่เกิน10บาท แต่ถ้าช่วงเทศกาลบริษัทรถจะขายตั๋วในราคา500บาทถ้วน แพงขึ้นประมาณ100แต่ตั๋วที่ได้กลับเอาไปแลกอะไรไม่ได้เลย โดยปกติแล้วตั๋วที่ออกให้จะมีคูปองอาหารและสามารถสะสมคูปองอาหาร5ใบไว้แลกตั๋วเดินทางได้ฟรี1ครั้ง ซึ่งจขกท.ก็มักจะสะสมอยู่เสมอมา แต่ตั๋วที่ซื้อในราคาที่แพงกว่าจริง100บาทกลับไม่มีแม้แต่คูปองอาหารให้ เมื่อถึงจุดพักรถผดส.ก็ต้องซื้อกินเอง รวมทั้งจุดพักรถที่ว่านั้นก็เป็นจุดที่เนรมิตขึ้นมาใหม่ ซึ่งสภาพจุดจอดก็ไม่ชวนให้อยากทานอาหารเลยค่ะ เพราะราคาอาหารทั้งแพงทั้งสถานที่สกปรก ไม่ได้เข้าไปจอดจุดจอดปกติของบริษัทนะคะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
ต่อมาเป็นเรื่องของรถค่ะ...รถที่บริษัทนำมาใช้มักจะเป็นรถเสริม รถเสริมที่ว่านี้คือรถที่ทางบริษัท(น่าจะ)เช่าจากบริษัททัวร์อื่นๆมาวิ่งรับลูกค้าเพิ่มขึ้น รถพวกนี้จะไม่มีป้ายบอกว่ารถวิ่งเส้นทางจากไหนถึงไหน (เป็นรถที่มีลวดลายต่างๆเหมือนรถโป๊งชึ่งนั่นแหละค่ะ) ซึ่งรถเสริมนี่แหละค่ะตัวอันตรายเลย ปกติรถที่เรานั่งจะมีดีสุดแค่ป.1 บริษัทนี้ไม่มีVIPค่ะ แต่รถที่เอามาเสริมเนี่ย ป.2ชัดๆเลยค่ะ ที่นั่งก็แคบ รถเก่า ดูไม่น่าไว้วางใจ สงกรานต์ปีที่แล้วเรานั่งกลับจากบ้านมากทม. เจอรถเสริมแอร์ไม่เย็น คำว่าไม่เย็นนี่คือนั่งร้อนเหงื่อแตกเลยนะคะ ทุกคนบนรถต้องหากระดาษมาพัดวีกันทั่วหน้า เราต้องพยายามทำใจให้เย็น หายใจให้น้อย เพราะอากาศมันน้อยมากๆ ตอนนั้นเราเข้าใจความรู้สึกของแรงงานต่างด้าวหนีเข้าเมืองที่ถูกขังอยู่หลังรถแบบไม่มีอากาศหายใจเลยค่ะว่ามันทรมาณอย่างไร ทุกคนบนรถบ่นกันขรมแต่ก็ไม่มีใครอยากลงกลางทาง เพราะรู้ว่าการหารถกลับช่วงเทศกาลมันยากมากกกกก เราก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าเราโชคดีแล้วที่รถเราไม่เสียระหว่างทางเหมือนรถอีกคัน จนผดส.ต้องลงมานั่งรอในป่าหญ้าข้างถนนกันทั้งคัน(ตอนนั้นรถถูกปล่อยออกมาพร้อมกันทีเดียว3คัน) ผดส.อีกส่วนที่น่าสงสารก็คือ พวกที่เราไม่รู้ว่าเขาซื้อตั๋วแบบไหนทำไมถึงได้ไปนั่งรวมกันในที่เก็บกระเป๋าสัมภาระใต้ท้องรถ ไม่ได้มีน้อยๆนะคะมีอยู่เป็นจำนวนมาก น่าสงสารกว่าเราอีกค่ะ
สุดท้ายคือเรื่องความปลอดภัยค่ะ...เราไม่รู้ว่ารถเสริมแบบนี้มันมีการตรวจเช็คสภาพรถให้ได้ตามมาตรฐานหรือเปล่า อีกทั้งมีประกันอุบัติเหตุหรือเปล่าก็ไม่รู้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาใครคือผู้รับผิดชอบชีวิตเรา ตอนซื้อตั๋วบริษัทไม่ได้บอกนะคะว่ารถที่เรานั่งจะเป็นรถเสริมหรือรถของบริษัทเอง ผดส.ก็ต้องมานั่งลุ้นกันเอง แย่มากๆเลยค่ะ
เราเคยนั่งรถประจำทางหลายเส้นทางหลายบริษัทนะคะ ทุกครั้งเราจะเลือกใช้บริษัทที่ไว้ใจได้จริงๆค่ะ แต่เวลากลับบ้านเราเองตอนเทศกาล ด้วยมาตรฐานรถ มาตรฐานการบริการ มาตรฐานความปลอดภัยมันแย่มากๆ เราจะกังวลกับทุกสิ่งและรู้สึกแย่กับการกลับบ้านมากๆ จนไม่อยากกลับบ้านตอนเทศกาลเลย
เราคิดว่าคงมีคนอีกมากที่ประสบปัญหาเดียวกับเรา เผื่อมีผู้หลักผู้ใหญ่ที่เกี่ยวข้องเข้ามาเห็น เราก็อยากให้ช่วยดูแลเรื่องความปลอดภัยและทุกข์สุขของผดส.ให้ดีกว่านี้ด้วยนะคะ
เพื่อนๆชาวพันทิปมีประสบการณ์แย่ๆกับรถโดยสารประจำทางอย่างไรสามารถมาแชร์กันได้นะคะ จะได้เตรียมรับมือกันได้ถูก
ส่วนสงกรานต์นี้จขกท.เดินทางกลับด้วยรถส่วนตัวค่ะ(รอดตัวไป)
แต่ต้องเดินทางกลับด้วยรถโดยสารอีกอยู่ดี(แย่เหมือนเดิม)